Tebessümümü kaybettim,duyurulur!

Duyurulur!

Hislerimi kaybettim.

Bulanların insaniyet namına haber vermeleri rica olunur…

Korkuyorum, sözcüklerimden bu denli uzun zaman zarfında ayrı düşmemiştik. Aklımı kaybetmemiştim son savaşımdan beri, ağlamamıştım ben en son kalem oynatmamdan beri. Gece yankılanır kulaklara, kulaklar haykırışlara, haykırış dudaklara, dudaklar da boş kâğıtlara. Kendimi kendimden alamıyorum ki boş kâğıtları doldurayım hüzünle. Kelimelere boğasım geliyor bazen kalemi, sonunda tükensin de atayım kenara diye. Dostum benim, kenara attığım kalem. Bazen dosta sırt dönmek gerekiyor, senin değerini anlaması için. Yüksekten düşeceğine alçağı idrak etmek gerekir.

Düz yol almak bana zevk vermiyor artık, acılı ve sisli yolda kör olup öyle yürümek istiyorum ve öyle de anılmak istiyorum. Kelimeler altında ezilmek vasat kaçıyor vurup kaçan hislerimin yanında. Basit geliyor aynı olmak, farksız olmak ve tek olmamak. Ya da başkaları ile aynı kapta olmak ters tepki yapıyor bana. Farklılık oluşturmak cazip geliyor ve derinlere indikçe farkın anlamını yaşamayı nimet sayıyorum. İndikçe hazzım tavan yapıyor, zevki sefaya bürünüyorum ve kelimeler bambaşka ahenge bürünüyor. O an kendimi sevmeye başlıyorum ve sırtımı sıvazlıyorum gözlerim kısık. Tek olmanın seçeneksizliği içime işlediği her an, bir yanımdan bir parça esir düşüyor gurur çemberi içine. Sıkışıyor, çıkamıyor benlik, duvarlara çarpıyor her çırpınışta bu nefis...


İnsanlar basittir. Karmaşık yapının iç dünyasından öteyi sunuyorum, dışımızı belirtiyorum basitlik derken. Kırbaç yarasına deri’n tepki verir sanırsın lakin içinde ki organizmanın çığlıklarını duyamazsın. Paramparçadır uzanıpta tutamadığın ellerin. Kavuşamadığı el'e mundar der, kedi gibi. Ya da bir insan sahibi olmadığı malı aşk ile beğenirken ve hoşnut olurken üzülmez gösterimden kaldırdığın zaman, unutur ve silinir zihninden. Çünkü o ona ait değildir. Ama bir insandan sahip olduğu, sevdiğini, değerini alırsan hemen üzülür ve özlemi artar. Çünkü o ona aittir. Bu kadar basit bir kurgu, elma şekeri-çocuk ilişkisi de diyebiliriz.


Duyurulur!

Hislerimle beraber tebessümümü de kaybettim.

İfadelerimi geri verin...

Yavuz TANRIVERDİ

07.11.2008