Zaman doldu, dönüş yok geri

Üzülme ya!

Ne gerek var!

Zaman doldu, dönüş yok geri
Artık sende olanlarla hesabın belli

Kendini içten içe yemenin ne faydası var?
Yanlışı seçip gitmenin ne karı var?

Biten mesafenin sonunda ne görüyorsun
Ne kazanıyorsun batan güneşin ufkunda?

Bilmiyor musun?

Sayayım da dinle...

Kalbin kararıyor
Yüzün buruşuyor
Aklın karışıyor
Hatta havalarda uçuşuyor
Saçların beyazlıyor
İmanın zayıflıyor
İsyanın artıyor
Sonun yaklaşıyor
Ölümün seni anıyor
Kabrin seni sıkıyor
Sen istemiyorsun ama
İstemediğin şeyler önüne seriliyor
Elinde değil
Velhasıl Kısaca...
Hayatın içinde ki boşluğun seni sarıyor
O boşluk büyüdükçe büyüyor
Ve içine seni alıyor.


Fazla kurcalama ileriyi
Takılma, anma devamlı geriyi
Sabret ve Şükret
Düşün sana nefes veren Rabbini

İsyanın artmadan tevbe et günahlara
İmanın zayıflamadan daha da yaklaş Namaz'a
Kalbin kararmadan itele nefsini Nur'a
Ölümün yaklaşmadan sun kendini Hakk'a

Tahammülsüz kalma, nefretine kanma
Zehir olan enaniyetle kalbini yakma
Güzele çalan gözlerinle günaha bakma
Kim kurtuldu azaptan, sen kurtulacağım sanma.

Güneş batıdan doğunca
Tevbe kapıları kapanınca
Saflar yerini bulunca
Kılıçlar savaş için sıyrılınca

Üzülme ya!

Ne gerek var!

Zaman doldu, dönüş yok geri
Artık sende olanlarla hesabın belli

Yavuz TANRIVERDİ

06.01.2009