tag:blogger.com,1999:blog-84219424320135981122011-07-08T19:29:39.071+03:00Şiirlerim,yazılarım,duygularım,düşüncelerim.Kısacası her şey'im... Bloğum da ki tüm yazılar bana aittir.Made By Osmanli...Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.comBlogger721100tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-71222659438591790292009-11-06T00:07:00.000+02:002009-11-06T00:08:35.687+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SvNM0d3_LDI/AAAAAAAAAKg/YVSJ6KHjknM/s1600-h/8434_151372616481_756441481_2837930_2053743_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SvNM0d3_LDI/AAAAAAAAAKg/YVSJ6KHjknM/s400/8434_151372616481_756441481_2837930_2053743_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400744842403720242" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Yoğun olan duygular nasıl ifade edilir?<br />Patlamaya hazırken bir tek kelime sunamamak nasıldır?<br />İçinden, "Sevgiymiş, pehh!" dememize ne sebep olabilir?<br />Aynanın karşısında "Senden nefret ediyorum" nasıl denilebilir?<br />Sorularla boğuşulurken nasıl nefes alınabilir?<br />.......<br /><br />Sistemin fatihi sorunlarla boğuşurken, fikirlerini satırlara döken sessiz dertlerimin katili olma yolunda ilerliyor çırpınışlarım. Dişlerimi sıkmak çaresiz kalır, yumruklarımı kusan kollarım karşısında. Masum değiliz hiçbirimiz, savaşın ortasında kalmış tertemiz bir bedeniz. Kurşunlar sıkan basiretsiz bir aletiz, samimiyetini baruta satan mermiyiz, hastalıklara antibiyotik olmuş yılan zehiriyiz. İrtifa kaybeden fırtına, edebi rafa kaldıran kulaktan kulağa fısıltıyız…<br /><br />Pencereyi açınca uzattık elimizi sıska hayata. Keskin hava tafra yaptı savurdu kasabın kucağına. Parçalanmamak için mundar ettik doğrularımızı, yanılgılarımızı saçtık, seçtik mikroplarımızı. Kaçınca batan geminin şiirsel cellâdından, süzüldük semaya. Rüzgârın hiddeti, güneşin şiddeti ve kâinatın sonlu emaneti karşıladı aciz neferi. Nefesi kesilmiş aciz nefer terini silmeden anlamayacaktı yorulduğunu. İşini gücünü ömrün girdabına sardı, huzurunu buram buram kokan şair ruhuna sattı ve inzivaya çekildi görkemli bakışlar altında.<br /><br />Usulca ilerledi, sanki özür diler gibiydi bastığı toprağın tohumundan. Uzundu yolu, bilekleri zincirli, sırtında kamburu vardı. Kördüğüm olmuştu kalbi, sakindi belirsizliği, uçsuz bucaksız çöllerde yürüyordu sanki... Bir yudum suya muhtaç, muhtaçlığı ondan daha aç. Saklanıyordu hedeflerinden, terk ediyordu bilgilerini, anlamsızlaştırmak istiyordu kendini. Fersiz gözlerini buruşturuyordu tahammülsüz kolları ile, tevafuk eseri ile bile karşılaşmak istemiyordu gölgesiyle. Bileklerini birleştirmiş ilerliyordu acılı yollarda, bedenini kurtarmak için, beklide satmak için...<br /><br />Yanılmış kılavuz seçeriz kimi zamanların en zor anlarında. Yoğurur bizi, fıtratımızı bencilleştirir, duygularımızı hissizleştir bu her iki ucu zindana çıkan kılavuz. Boğuşuruz onunla, dört yol ortasında düello için randevu veririz, insan sürüsü eşliğinde 3'e kadar sayarız ve çekeriz açlığımızı saliseler içinde. Ve mutluluğu öldürürüz sinsice, 2 de çekeriz tetiği çünkü. Kazarız kuyuyu, gömeriz tahriklerimizi ve kelimelerimizi. Örteriz üstüne mazilerimizi ve kahırlarımızı. Ve dikeriz en başa çiçek niyetine kasvetimizi...<br /><br />Mücahit gence sorular başlar o vakit. Sorulardan sıkılır, kaçar umutsuzca kölelerin sultan olduğu köyün birine. Gün dönümünde tüm sevgilerini kapıda bırakır bu genç. Özlü sözleri silgi ile toz duman eder, Sadığın sıddıkı olmak için bayat ekmekleri çorbasına katık yapar. Son bir nefes alır ve yatar yarı ölümün kucağına...<br /><br />Aynaya bakınca bende olan asıl ben'i görünce irkildim ben. Nefretimi esir etti, saçmadı budalaca bu beden. İçinde ki zifiri nurlandırmak için çok çabaladı bu şuurum. Yılların getirdiği ve kalemin hoyratça çizdiği ben'i anlattı bu ruhum...<br /><br />Soruların cevabı anlamsızdı ve doğruyu göstermeyecekti biliyordum...<br /><br />-Neden sordun peki?.. Dedi unutkanlığım ve anılarım. Dedim cevaben;<br /><br />Karanlık odada görebilmek ve bozuk yolda süratle gidebilmek içindi bu sözlerim... Sıradan bir şairim ve fazlayım bu garip cümlenin öznesinde. Kapatın gözlerinizi artık, kaybolmam gerek artık bu şiirsellikten…<br /><br /><br />11.10.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ-Osmanli</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7122265943859179029?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-4725053249223027862009-11-06T00:06:00.000+02:002009-11-06T00:07:09.341+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SvNMeZCMAuI/AAAAAAAAAKY/erKuVh_ZzqM/s1600-h/9923_160991176481_756441481_2919264_459252_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 396px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SvNMeZCMAuI/AAAAAAAAAKY/erKuVh_ZzqM/s400/9923_160991176481_756441481_2919264_459252_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400744463147205346" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Zerre kadar hayat,<br />Anlamını görmeyene…<br />Zamanı bilmeyene…<br />Gölgenin perdesini çözemeyene…<br /><br />Eskiden çiçek açardın<br />Şimdi dalların devrilmiş…<br />Leyla’ya benzerdi mizacın<br />Mecnun’u karlı dağlarda eritmiş…<br />İlham olduğun şarkılar susmuş,<br />Kafiyeler ahengini yitirmiş…<br />Hak yolunda nefsin galip gelmiş,<br />Biricik namazın incinmiş…<br />Ama dostun varmış senin,<br />Bilmiş,<br />Duymuş,<br />Görmüş,<br />Ve de sevmiş…<br /><br />Susan kalemdi,<br />Mızrak oldu saplandı…<br />Oldu katil,<br />Cisminde 1 neşterdi o<br />Kesti, biçti,<br />Geride kaldı 2 yabancı…<br />Rastladığın insanlara ne söylersin,<br />Nedir sende ki bu sancı…<br />Ayrılık mı desem,<br />Yoksa yalnızlık mı ?<br />Bitmez çektiğin bu acı…<br />Nesline kurban,<br />Üzülme…<br />Acına da ortak var<br />Yalnızlığına da yoldaş var<br />İşte ben gardaş hancı…<br /><br />Zerre miktarı hayat,<br />Anlamını bilmeden gidene…<br />Ruh’un sözünü dinlemeyene…<br />Dost’un tebessümüne gelmeyene…<br /><br />22.10.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ-Osmanli </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-472505324922302786?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-54644428508589362382009-11-06T00:01:00.001+02:002009-11-06T00:03:20.178+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SvNLiIHaI_I/AAAAAAAAAKQ/9xihr3JIxLk/s1600-h/9923_160991176481_756441481_2919264_459252_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SvNLiIHaI_I/AAAAAAAAAKQ/9xihr3JIxLk/s400/9923_160991176481_756441481_2919264_459252_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400743427813549042" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Hain Kurt<br /><br />Kurttan korkan üç küçük domuz yavrusu, kendilerine ev yapmaya karar vermişler.<br />Nif-Nif, evini sazdan, Nuf-Nuf ise tahtadan yapmış. Naf-Naf onlara karşı çıkmış.<br />''Siz aklınızı mı kaçırdınız? Evinizi tuğladan yapacaktınız. Kurt gelip de onları yıkınca görürsünüz. '' demiş.<br />Kurt ormandan çıkmış, Nif –Nif’in evine gelmiş…<br /><br />Ve Kürt dağdan inmiş, Türk topraklarına girmiş…<br /><br /><br />Acayip ağır konuşma havasındayım aslında. Az daha edepsizleşeyim, kusacağım zifirimi bu kırmızı noktalı çocuklara. Lakin edepsiz değiliz edebi bilmeyenlere karşı da olsa…<br /><br />Tilkinin dönüp durduğu kürkçü dükkânı önünde, kendini Kürt diye nitelendiren ama milleti olmayan dağ sıçanı görünümünde ki göbekli, çirkin, göğüsleri sarkmış, meymenetleri onlardan kaçmış, nurları yüzlerinden akmış bir çapulcu sürüsünü gördüm. Gördüm ve edebimin önüne sürgü çektim. Nefretimi ilettim ağızlarıyla "Demokrasi, özgürlük, barış, kardeşlik" gibi dışı sulu boyalı içi linyit kömürüne dönmüş laçka sözleri söyleyen dürzülere...<br /><br />Açıla açıla üstlerinde donla kalan düşüncelerin bezirgânlığını yapan kişilere seslensekte, kıvırıp kıvırıp kaytarıyorlar omuzlarında ki yüklerden. Türk sözüne ve Bayrağına tahammül edemeyen Türk'lerin cirit attığı bir toplumda yaşıyoruz artık. Tahammülsüzlükleri ellerinde ki maddiyatın kaçma korkusu veyahut sırtlarını yasladıkları çıkarların uçma korkusudur. Korkularıyla baş edemeyenlerin yaptıkları şey ya kaçmaktır ya satmaktır. Bir kaç gemi, bir kaç yat ve bir kaçta ithal kadınla satışa geçilmiş ve 2.yolun başına adım atılmıştır. Hadi hayırlı olsun...<br /><br />Gündüz karşında esnaf gece olunca keleşi almış eline diyor savaş. Amaçları yok, göbekleri çok, zihinleri cehalete tok. Saman gibi çok yer kaplayıp bir kıvılcımda harlanıp saniyelerde yok olan bir güruh. Savaş mı Barış mı? Yoksa Hainlik mi ebediniz…<br /><br /><br />......................<br /><br /><br /><br /><br />Pis ayaklı, riyakâr düşünceli, hain bakışlı, yavşak hissiyatlı yaratıklar olarak girdiniz toprağımıza. Size insan diyen ya kör ya saf ya da düzenbazdır. Sizi güdenler illa ki uyuklayacak. O zaman çıkacak Kurt başlı tuğlar ve dişler...<br /><br />Bu ülkede bir yere gelebilmek için terörist olmak lazımmış. Çık dağa,3 ay yaşa, gel teslim ol, hiçbir suça karışmadım de, sonra devlet sana iş versin. Aş versin, birde koynuna kadın versin. Hayır, akıllı uslu dursalar ne ala. Ekmek yediği kaba pisliyorlar her şeye rağmen.<br /><br />Terörist diye bizim önümüze atılan o paçavralar, kıçlarında ki sivilceyi patlatmak için eğilemeyecek çürüklükteler. Bu oyuna kanan ya mal’dır ya da bu işten çıkarı olan bir yavşaktır.(Pardon edebi aşmamak gerekti değil mi?)<br /><br /><br />Barış, taviz vererek, peşkeş çekilerek kazanılıyorsa susmak, hesap sormamak daha iyidir. Akabinde şunu da belirteyim; hesap sorulmadı diye tepki verenler oldu, hala da oluyor. Hesap soruldu, sorulmaya çalışıldı zamanında. Lakin şuanda ki hükümet ve onun zihniyetinde ki şahsiyetler, hesap soranlara Faşist olarak ifade etti. Kimileri Hitlere benzetti, kimileri ırkçı dedi. Bu hesap sorulurken, hesap soranlar arasında Lazda vardı, Çerkezde vardı, Kürtte vardı, Gürcüde vardı, vardı da vardı... Irkçı diyenler bunu görmezden geldi. Şimdi birileri susmakla, hesap sormamakla suçluyor. Barış dediğiniz böyle bir şeyse, şehit katillerini Devlet töreni ile karşılamaksa, techirde olan aponun her dediğini yapmaksa ben Susmam birader. Sustururum yeri gelirse. Faşist de diyebilirler hiçç gocunmam artık...<br /><br />Hain Kurt hain Kürt hikâyesine dönüştü. Aman haa! Kürt derken asla kardeşlerimizi ifade etmiyorum. Kürt vasfıyla hainlik yapanlardan bahsediyorum. Benimde çok Kürt dostum var ama hiçbiri hain değildir. Mesele hainlikse Türkler şuanda en alasını yapıyor kendi milletlerine karşı. Zaten bu ülkede “Hain Türk” hikayesi anlatılmaya başlanırsa bu ülke de yaşanmaz olmuş demektir…<br /><br />Bu devleti yönetenler! Layık olduğunuz çukuru elbet bir gün alacaksınız. Burada rahat yaşayın, ölümünüz ve ebediniz nasıl olur bilemem. Bu ihanetin hesabını nasıl vereceksiniz bilemem. Bu dünyada rahat yaşayın da ahirette o kadar şehidin hakkını nasıl vereceksiniz, onu da bilemem. Bildiğim tek şey yanlış yaptığınızdır…<br /><br />24.10.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ-Osmanli</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-5464442850858936238?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-53542118030681184252009-09-13T07:09:00.002+03:002009-09-13T07:12:06.534+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sqxw8UgYvOI/AAAAAAAAAKI/ULmiDrD_idY/s1600-h/0025.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sqxw8UgYvOI/AAAAAAAAAKI/ULmiDrD_idY/s400/0025.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380799836399910114" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Tutunduğumuz dallar bizi kaldırabilecek güçteler mi? Saklandığımız ağaçların gölgeleri değerimizi biliyor mu? Vaktin kısa olduğunu fütursuzca düşünen akıl, gerçekliği idrak edebiliyor mu?<br /><br />Soru soru soru... Cevabı ne ben verebilirim ne de listeleyebilirim anlamlarını...<br /><br />Mutlu olma çabasında hatalara bürünürüz, kusursuz ve sınırsız şeyler isteriz. Göbeğimizin büyüklüğünden, yüksek dağlarla arkadaşlık ederiz, elini uzatan küçük hedefleri de elimizin tersiyle iteriz. Gayret etmeden değerimizin biçilmesini isteriz, yediğimiz tokatın tepkisi olan gözyaşını görmeden de çekip gideriz. Tamamen mutlu olmak, kusursuz yola saçılmak hiçbir insan da olmaz. Düşlerde kavuşulamayan hatıralar kolay anlaşılmaz. Suallerin cevabına kopya çekilerek ulaşılmaz. Sevginin sonucuna sırt dönülerek varılmaz. Vakti, ne kadar çevirirsen çevir, akrep ve yelkovan dışında sana yeni bir sonuç çıkmaz.<br /><br /><br />Hissizliğin ne kadar kötü bir şey olduğunu bilmediğin için çok kolay geliyor sana bazı tepkiler. Çözümsüzsün, sonuçsuzsun, kararsızsın... Kararsızlık insanı uçuruma götürür, çözümsüzlük alır uçuruma getirir, sonuçsuzluk elinde olan aklını yer, bitirir. Dikkat et, dik dur, yolunu seç ve sırtını bana yaslama. Başıbozuk bir ipin ucunu tutuyorum, ne sağım belli ne solum, ne yolum belli ne tavrım. Uzak dur benden, ben senin katilin olamam...<br /><br />Her şey göründüğü gibi değildir, her görüleni de her kişi farklı yorumlar. Ben görünenin arkasındakini görmeye çalışıyorum. Senin baktığın bir resimde ben değişik şeyler görürüm, sen gördüğümü kavrayamazsın. Sen sevgimi anlayamazsın. Sen duygularımı taşıyamazsın. İçimde ki ben olan sen, sen hiçbir şey değilsin. Set çekebilirsin benliğimle sevgime, tekte geçemem seni biliyorum ve karşında acizde kalıyorum kimi zaman... Ama beni yenemezsin...<br /><br />İnsan ne yaparsa kendi eliyle, diliyle, beyniyle yapar. Kader vardır ama onu yönlendiren sende varsın. Bir şey olunca alın yazısı diyemezsin. Veyahut tepetaklak olunca, bohçanı alıp gidemezsin. O yazıyı sen şekillendirirsin ancak. Kaçma, savaş, şekillere takılma, bekle. Sınav sonucunu bekleyen öğrenci gibi ol. Ama sonuç ne olursa olsun kalmayacağını da bil.<br /><br />Gerçeklerim, düşüncelerim, hislerim ve içimde ölmeye yüz tutmuş pesimist canavar... Mutsuzlukla mutlu olma devrini buruşturup attım toprak altına. Yalnızlık tarafımı sattım bir bakışlık batına. Mutluluk rüzgârı, es ve getir uzak diyarlarda ki mutluluk tebessümlerini, gülücüklerini, sevinçlerini. Kelimelerim tükenmeden yetişiverin. Hesaba çekildiğimde mutlu olmak istiyorum...<br /><br /><br />Her sonuç başarılıdır, çünkü sonlanmıştır. Mutlu olmakta, mutsuzluğa adım atmakta, mutmain olma yolunda çaba sarf etmekte sonuca yönenilmiş bir ifadedir. Çabanın başarısını senin bakış açın belirler. Bakış açın durumuna hükmeder. Hüküm, çizilmiş şekilleri sen istemesen de siler. Hiçlik, satır arasında ki, gelip geçici ölümü kabullenirse sıyrılır bedenin senden. Ölüm ile insan ölmez, senin kullandığın araç olan beden gider, geriye sen kalırsın. En çok zoruna giden duygu olan hiçlikle baş başa kalırsın, irkilirsin, uçurum kenarına savrulursun, dayanıksız, desteksiz kalırsın. Elinden tutacak bir kurtarıcı ararsın, ağlarsın, kaçarsın, saklanırsın, yanarsın, ümidi gözlerinin yuvasında saklarsın, keşkeleri aklının zindanlarında yankılandırırsın, duayı, lal olmuş dilinin çaresiz çırpınışlarına katarsın. Sonucun önündedir artık. Başarılı mıyız ki? Cevaplayamazsın…<br /><br />Soru soru soru… Cevapları çok ama anlamak zor, anlaşılmak zor, anlayabilmek zor, anlatabilmek zor. Günahın boyunduruğundan kurtulmak, yerin karanlık patikalarından ışıklı yola yönelmek için cevap aramayı bıraktım artık. Yorgunum, küfürbazlığın pasından, yaslı gönlümün kara zifirinden, yaşlı gözümün nemli hissinden yeni kurtuldum. Kadere boyun eğdim. Ama yolumu da ben seçtim. Suçluda benim, cezayı hak edende benim. Şiirin kafiyesiz beyiti de benim, fakir çocuğun içten dileği de benim. Ben fakir, cahil, çaresiz bir insanım. Ben, olgunlaşma yolunda ham bir insanım. Ve ben, masiva’dan kurtulma çabasındayım…<br /><br /><br />11.09.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ- Osmanli </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-5354211803068118425?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-78220442733422541092009-09-03T22:19:00.002+03:002009-09-05T05:07:34.277+03:00<a href="http://www.youtube.com/watch?v=R-xt-igQhFY"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7822044273342254109?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-16101131322655742562009-08-30T22:40:00.003+03:002009-09-02T12:16:23.232+03:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-ceae713aa205e010" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v11.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dceae713aa205e010%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330005784%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3DEC96920E1755B000C3D2DBE445217FC91D5816.2AB54E48102CEF60A883C068E28C55236FAF96C7%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dceae713aa205e010%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DFzt0-jy-DgmOxkmYTf7b_AB3SgM&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v11.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dceae713aa205e010%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330005784%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3DEC96920E1755B000C3D2DBE445217FC91D5816.2AB54E48102CEF60A883C068E28C55236FAF96C7%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dceae713aa205e010%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DFzt0-jy-DgmOxkmYTf7b_AB3SgM&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-1610113132265574256?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-45820714823662244362009-08-30T13:27:00.003+03:002009-09-02T12:15:36.205+03:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-5fee99095376b9c3" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v22.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D5fee99095376b9c3%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330005784%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D6302D6B9CEB68F5964EC6D55FE04C89A1A1E1C3E.3A4CF2B838EBA0F19EC5CB0D542973562722A89C%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D5fee99095376b9c3%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DX0CxTp3WI5cKSCilm2TaKB63OUI&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v22.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D5fee99095376b9c3%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330005784%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D6302D6B9CEB68F5964EC6D55FE04C89A1A1E1C3E.3A4CF2B838EBA0F19EC5CB0D542973562722A89C%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D5fee99095376b9c3%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DX0CxTp3WI5cKSCilm2TaKB63OUI&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-4582071482366224436?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-83944729211199184532009-08-30T13:18:00.002+03:002009-08-30T22:55:32.141+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SppTGZ1BTEI/AAAAAAAAAKA/tGmk3snbddI/s1600-h/0014.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SppTGZ1BTEI/AAAAAAAAAKA/tGmk3snbddI/s400/0014.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375700474697698370" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Kalemi ele almak zor oldu, uzun bilmezliklerin sonrasında ve güzel bir ayın arefesinde…<br /><br />Yıkık binaların sessizliği ve yalnızlığı gibi kasvetli ruhum. Çıkmaza girer gönlüm, açmaz artık, dikenlere bulanmış bu tekçe gülüm…<br /><br />Gül Tanem!<br /><br />İhsan ile yönelinen kalpte kasvet ne arar. Nefes boldur, aşk yoludur, yol bereket saçar. Halvetim, çirkinlikten ve ayrılıktan uhuvvete kaçar. Bir damla gözyaşı sel olup aşka akar. Evliyaullahın bir duası, himmeti de yar olup, kucak açar.<br /><br />Bir Tanem!<br /><br />Bakmak ne çare, izlemek şahane. Gönülde fermana lüzum yok, ulaştırmaya çalıştırmıyor mu ki o güzel Rabb’e. <br /><br />Boşluk geçici, huzur kalıcı. Hayat fani, ölüm yakın. Ölmek var, gitmek var. Varlığını bitirmek, yokluğu bilmek var. Yoklukla dirilip, varlığa varmak var. Varlığa şükredip, varlığı vereni görmek var. BİR’i sevip, O’nunla “Bir” olmak var…<br /><br />Can Tanem!<br /><br />Hissiyat derin, anlamı zor, anlamsız yaşamak loş. Hidayet engin, ilim derin, ibadete koş. Aşk gerekli, ömür kısa, Rab yakın, durma koş. Yetiş zamanın sahibine, nefsin efendisine, nefesin esintisine, zambağın tikenine, rüzgârın titreyişine, âlemin Mevlasına… Durma koş, durmak bilmesin bacakların, yorulmak bilmesin kalbin, hazır kıta olsun sabrın, şükretsin nefsin, hayr etsin benliğin. Her sonucu hayr bilsin, her bildiğini Rabbinden bilsin bu kendin. Çünkü her zerre de Rab vardır, bunu idrak etsin aklın…<br /><br />Nur Tanem!<br /><br />Kadim dost, başlangıcı olmayan Mabud ve sonu olmayan hudud. Can parem; eşsiz nimet, doyulmaz şerbet, varılması istenilen hedef. “Ya Rabbi” deyişimize “Ey Kulum” diye cevap veren rahmetli Er-Rauf (c.c.). Her düşüşümüzde bizi ayağa kaldıran ve affeden, tövbeleri kabul eden Et-Tevvab (c.c.). Tek, kusursuz, güzel ve noksandan münezzeh El-Kuddüs (c.c.). Doyulmaz sana, kelimeler yetmez Nurunu anlatmaya. Toprağı tohumla buluşturup, tohumu çiçeğe büründürüp, çiçeği arı’ya katıştırıp, arı’dan bal veren, nimet veren Er-Rahman (c.c.)’a şükürler olsun…<br /><br />Muhabbetten Muhammed (S.a.v.)’e yol alan rahmet kapısında durduk sırayla. Yalan ve kovuculuğu çevirdik doğruluk ve vefaya. İftira ve itham etmeyi de çevirdik sevgiye, hoşgörüye. Çevirirken ne maddi ne manevi bir pay biçmedik nefsimize. Çünkü İlahi Rahmetulah çevirdi bizi gerçeğe.<br /><br />Gül Tanem! Bir Tanem! Can Tanem! Nur Tanem!!!<br /><br />Güneş’i ay’a dönüştüren ve karanlığı ışığa çeviren Rabbim. Tane olduk saçıldık aşkından. Gülüne tiken olduk, canına kan aldık, birliğine ikilik kattık, nuruna leke saçtık. Rahmeti bol olan Sen. Bizleri affet, lekelerimizi temizle ve bizi bırakma…<br /><br />24.08.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ-Osmanli</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-8394472921119918453?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-27591489979935964952009-08-07T00:40:00.003+03:002009-09-02T12:17:36.555+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SntOHeihiuI/AAAAAAAAAJ4/Ce6OsIyWjoY/s1600-h/0028.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SntOHeihiuI/AAAAAAAAAJ4/Ce6OsIyWjoY/s400/0028.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366969271305997026" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Korku!<br /><br />Aşılması zor bir duygudur, korkunun kaynağını çözüme kavuşturmadığın sürece. Belirsizliğin tanımlanamadığı her an kalp, atış şiddetini biraz daha artırır. Streste o an'a ızdırap üstüne ızdırap getirir. Sükûnet e varılmaya çalışılsa da, ulaşılamaz. Telaşa mahal verilerek, kaybedişler kazanılamaz. Aklını kendine sakla, sözün ehline yaklaş. Karabasanından uzaklaş, seni yenmek isteyen duygularla da inatlaş...<br /><br />İsyan etmek haddimize değil hatta hakkımız değil. Hakk'ı ara. Hakk'ı bil. Hakk'ı bilen hakkını her zaman alır. Ada ömrünü seni sevene, seni bilene, seni görene. Bitirme benliğini, ağartma saçlarını, yakma canını, akıtma gözyaşlarını. Sev! Sadece sev. Yükleme hafızana hatıraları ve geçmiş yılları. Olmadığına değil, var olduğuna inan. Kabullen bitiremediğin ve devamlı tekrarladığın keşke'leri. Uhdeleri pişmanlıklara büründürmeden pas ver geleceğe ve seni ilerletecek ve nefes aldıracak olan Rabbine...<br /><br />Kısa zamandan hüznü çıkardı geceler. Kuru yapraklarla sessizce döküldü gitmeler. Kâbuslar birbiri ardına dizilmişler, patlamak için sıra bekliyor fitneler. Yansımalarda ki çirkin ben değilim. Beklediklerim acı ise ben onları istemiyorum. Sessiz olmasın odam. Sessizlik, sensizlikle daha da öfkeye bürünür. Siyah renkler kalbimin olmazına dönüşür. Karalıklar içinde hatalara dönüşmeden kurtarılmayı bekliyorum...<br /><br />Lütfen!<br />Gözlerim açık, damlatmayın suskunluğu.<br />Yasaklayın konuşmamı,<br />Cesaretlendirmeyin durgunluğu.<br />Kötü adam ilan edin beni,<br />Kabullenmeyin huzursuzluğu.<br />Nefsimi esir edin açlığa<br />Başaramasanız da, deneyin kusursuzluğu.<br /><br /><br />Durdum, bekliyorum beni ürküten yalnızlığı. Hissiyatım tedirgin, kalbim sancılı, gözler tehditkâr, anlamsızlık belirgin. Hızla ilerlemek sadece nefes alış verişimi sekteye uğratıyor. Durmak vaktimi bozuk para gibi harcıyor. Bedenim kış'a girmeden yaz'a kulaç atıyor. Ruhum savaş halinde, kötülükten, pislikten kaçıyor.<br /><br />Ve bu ben! Korkuyor!<br /><br />Pandoranın kutusu boş vermişlikle açıldı. Korkular yanlışın arkasına sığındı. Boş vermişlik halinin bir sebebi var elbet. O duyguyu ortaya çıkaran bir neden. Boş vermişliği bırakıp sevmeyi denemek gerek, korkuları atıp, kurtulmak gerek. Hem ruhun rahatlar hem bedenin. İnsanı sev, hayvanı sev, bitkiyi sev. Benim gibi sivrisineği sev. Sivrisineği severken, onun arkasında ki Yaratıcıyı sevmektir maksat. Olanın arkasındakini görmektir amaç. Maşuk olmaktır amaç, aşığın yanında. Bize de bir ara maşuk geldi geçti. İzini, tozunu bırakıp gitti. Ondan kaldı bu duygu ve ifade ediş şekli. Korkunun zemherisi…<br /><br /><br />Korkuyorum!<br /><br />Ben, beklemekten, saklanmaktan, yalnızlıktan, karanlıktan, yalandan, susmaktan, iftiradan, beklentiden, şüpheden, yoldan çıkmaktan, korkaklıktan korkuyorum...<br /><br />Ben, rızaya kavuşamamaktan, geri çevrilmekten, kabul edilmemekten, görememekten, sevilmemekten, son radde de kaybetmekten daha çok korkuyorum...<br /><br />Ben, O'ndan korkuyorum. Ama bu korku haşyet şeklinde. Yani saygıdan doğan, ümide yönelik, yüceltmeyle birlikte bulunan bir korku duyma durumu bu. Ben O'nu sevdiğimden korkuyorum. Ve bu duygudan çok çok korkuyorum…<br /><br />“Herkes korktuğunda kaçar. Yalnız Allahtan korkan yaklaşır”<br /><br />Bir adam boyu uzağıma kadar gelen Rabbime selamlar olsun.<br /><br />Ben seni seviyorum…<br /><br />06.08.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-2759148997993596495?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-57649771216248445372009-07-28T01:34:00.003+03:002009-09-02T12:19:02.911+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sm4rytt9Q5I/AAAAAAAAAJw/Ku4PjOnbkGI/s1600-h/platinium+(179).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sm4rytt9Q5I/AAAAAAAAAJw/Ku4PjOnbkGI/s400/platinium+(179).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363272356510647186" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Aldanmak değil yaşananlar, pişmanlık değil bu yazılanlar. Anlamanı beklerim beni içimde ki hain, sen terk edeceksin beni ama ben buradayım daim. Güçlü değilim, farkındayım. Ama zayıfta değilim zamana, canıma kan damlatan kerbelaya, bununda farkındasın. Dayanmakta zor biliyorum, ağır gelmesin kelimeler. Çocuk değiliz, büyüdük, sevdanın hüznünü gördük, duyguları cahiliye bölümüne bir adım daha sürdük. Huzursuzuz, mutsuzuz, fütursuzuz. Ama hiçbir şey gereksiz değildir, bunu da gördük.<br /><br />Senin bildiğin güzellik cismaniyet ekseninde sıralanmış bir düzen değildir. Güzellik, sırtında hissettiğin el'dir. Özlemin getirdiği hıçkırıkla sarılmaktır. Gülün kokusunu içine çekip onu Yaratana kurban olmaktır. Dost aramaktır güzellik. Ne o sırtında ki eli ne o sana sarılanı ne de o gül'ü unutmamaktır. Eşgalimi çiziyorum sonunda; kurban olmuş kalp ile yoğruldum aşk’a. Rahmet ile savruldum bu bedende ki can'a.<br /><br />Bilmiyorum ben ben’i, seçiyorum seçeneklerimi hatta seçeneklerimden de seçiyorum en derindekini. Bildiklerim zerre kadar, zerreler içinde tanecikler seçiyorum ve saçıyorum duymak isteyene, anlamayı dileyene. Mahrem ücra yerlerde, suretin süliyeti de görmek istediğin şekilde işte karşıda. Durma, kaçma geriye. Ne kaldı ki elinde, ne umdun ki eskide. Gözüm kapalı, kalem-kâğıt önümde, satırlar boş ve kalem isyana hazır. Eşgalimi çiziyorum ruhumun tekrar, ama ne yazık ki başlangıcı sonlandırır bu bahtsız durumum. Hiddetin acıya dönüşmeden, kanatlanıp uçmalı kâbuslara. Siz kazandınız demeli bu mahlûklara...<br /><br />Kirlenmeden kalmak için çamurda çırpınmamak gerek. Yara için heveslenmemek gerek, acı güzellikle gelmiyor elbet, bu hengâme de aptallık etmemek gerek. Sağanakta susar yağmurlar, başlar telkin'e bulutlar. Kaçışır iki ayaklı varlıklar, ortada yapayalnız kalır cansız sandığımız canlılar. Bir sağa bir sola sürüklenir ağaçlar, rüzgâra kafa tutamaz yapraklar. Yere serpilirler çaresizce. Ayağa kalkmaya ne çare. Ezilirler, yok olurlar sessizce...<br /><br />İnsan hep bir arayış içerisindedir. Eksik taşları zamanla yerine koymak derdindedir. Ama karşılaştığımız bilgiler hep sınırlıdır ya da biz öyle sanırız. Sonsuzluk eksenine girmeden çözmek isteriz derya'yı. Dalmaktan korkarız, dalıpta çıkamamaktan korkarız. Kötülükten sıyrılmayı deneriz ama kötülerle beraber gezeriz. Onların dumanı ensemizdeyken nasıl kurtarırız ruhumuzu yanlıştan. Hani sigara içilen ortamda bulunduğumuzda, içmesekte üstümüze siner ya sigara kokusu. İşte kötülük ve çirkinlikle böyle şekilde siner üstümüze. Leş gibi oluruz, yıka ki çıkarasın pisliği…<br /><br />Boşlukta gezinipte sarılamadık mı uzatılan ip'e, cevapları sunamazsın seni bekleyen kan emicilere. Yaşarsın, yaşadığını anlatamazsın. Anlatamamanın nedenini bulamazsın. Uyku ve uyanıklık arasında sendelersin ve kaybedersin. İlerlemek istersin, önünde ki engelleri geçemezsin. Geriye dönmek istersin, bir süngüyle yere serilirsin.<br /><br />—Yeter! Dersin.<br />Yetmez! Derler.<br />—Medet! Dersin.<br />Bizde Yok! Derler.<br />—Tövbe! Dersin.<br />Geç Kaldın! Derler.<br />—Ölüm! Dersin.<br />Hak! Derler.<br />—Çare! Dersin.<br />Çare Bizde Yok! Derler.<br /><br />Tutamadın ya sana uzatılan o ip'i, sorarsın bu soruları ve alırsın bu cevapları. Sana uzatılan "Aşk" yolunu yakala, kaçırma. Düşme boşluğa, aldanma hoşluğa, sarıl dostluğa…<br /><br /><br />28.07.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ-Osmanli<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-5764977121624844537?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-21784715876800580862009-07-16T16:10:00.004+03:002009-09-02T12:22:26.492+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos-d.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc1/hs164.snc1/6135_100648231481_756441481_2218579_6561165_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 427px; height: 604px;" src="http://photos-d.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc1/hs164.snc1/6135_100648231481_756441481_2218579_6561165_n.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br /><br />Derviş gibi aktardım hayatı zamana. Akıttım gözyaşlarımı bu bedenden cihana. Allah deyip her dem yanan yürek oluşturmak için daldım ben bu ummana. Velhasıl aradım doktor, derdime derman için. Dedim bende ki bu kötülük ne için? Derya'ya dalmak ve derya da boğulmak yapılan bir seçim. Daldım derya’ya, az gittim uz gittim, dağları aştım, kilometreler kat ettim. Allah razısı için gittim, rızaya kavuşmak için sevdim. Ve gördüm nur'un kaynağını...<br /><br />Ahenkler içinde süzüldüm toprağa. Her adımım can alıcı, her nefes can yakıcı. Gönül dostu hissettirir aşkını kalbine. Duygu yoğunluğu lal ettirir diline. Gözyaşları duramaz artık, akar gider geçmişe ve batini de ki varamadığın Menzil'e. Zaman, duygularını dinlemeden ilerler, aldırış etmez derdine, fikrine ve sevgine. Ve dön der zikrine...<br /><br /><br />Biraz üzgünüm bu sefer. Her zaman ki gibi gerçi bu üzgünlük. Binlerce sevdalının hissettiği bir şey bu diyorum kısaca...<br /><br /><br />Bu sefer çok çabuk geçti an<br />Pek anlamadım zamanı<br />Su içersinde, doyamazsın ya bazen<br />Bende doyamadım<br />Anladım<br />Öyle olması gerekti demek ki dedim<br />Bu sefer çok yakından gördüm<br />Gözlerine baktım kaçamak kaçamak<br />O baktı ben kafamı eğdim<br />O kafasını eğdi ben baktım<br />Kendimi kaybettim<br />Şerbeti ağzıma tattırdım<br />Şimdi kendimi alamıyorum şerbetin tadından<br />Aşkın ızdırabından<br /><br /><br />Şükretmek lazım olmuşa, olana ve olacak olana da. Düşmemek lazım gaflete, isyana, nisyana. Sarılmak lazım hikmete, hürmete, sükûnete. Evet, şükretmek lazım, yanında ki dost'a. Hele ki seni seven, her daim yanında olan dost'a. Sıkıldığında, bunaldığında anlarsın değerini, çekerler kolundan giderirler derdini. Gülerse, sen de gülersin edebini bozmadan. Ağlamasınlar sakın, çünkü sen ağlamalarına dayanamazsın...<br /><br />Bu duygularla atarsın üzüntünü ve uzaklaşırsın karamsarlığın kucağından sevginin membağına. Seversin, sevdiğinle yaşlanırsın, ruhunu eskitirsin onsuz, saçlarını aklaştırırsın ruhsuz. Yar, senden fütursuz iş umulmaz, senden gönülsüz iş beklenmez. Gül, tebessüm et, güller saç, bizleri mahmurluktan uzak et.<br /><br />Bazen bizler küçük görürüz mutluluğu ve ahlakı. Yakıştıramayız kendimize affedilmeyi. Ben kimim diye, benim gibi biri hak etmez der deriz yanlışça. Sorarım o zaman sinirle şu soruları nefse, kişiye ve benliğe...<br /><br /><br /><br /><br /><br />Senin gibi biri derken, sen kimsin?<br />Nesin?<br />Hz. Vahşi misin?<br />Ömrü boyunca içen Bişr-i Hafi misin?<br />Her türlü pisliğe bulaşan şunun oğlu musun şunun torunu musun?<br />Yanlışlarla cebelleşen şunun kızı mısın şunun yeğeni misin?<br /><br />Vahşi, müslümanların ve en kıymetlimiz, Efendimizin canını yakmasına rağmen affedildi, dua etti duası kabul oldu. Bişr-i Hafi son deme kadar keşti, Hakkı gördü ve döneminin en büyük evliyası, Allah dostu oldu. Bazılarının oğlunun, torununun kanında esrarından, eroinine her şey vardı şimdi en düzgün insan oldu. Bazılarının kızının, yeğeninin düşüncesinde ve fikrinde bin türlü yanlış vardı şimdi Hakk'ı buldu. Sen onların yanında zerresin hataların ile. Şeytanın oyunudur senin dediğin. Hiçbir şey için geç değildir. Sevilenler, sevenler ile beraber olan hata da değildir. Rabbin yolunda olanlar doğruluğun bahçesindedir. O Rab ki, kullarını çok sever, samimi dualarını geri çevirmez. Soruların kalbine gem vurmasın, kör etmesin gözlerini. Ve söyle de o benliğine de bu yaramaz ve günahkâr büyük çocuğa dua ediversin...<br /><br /><br />09.07.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ-Osmanli<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-2178471587680058086?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-29677868653827402702009-07-04T00:14:00.000+03:002009-07-04T00:15:01.694+03:00<span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;">İste...</span><br /><br />Rabbinden iste. Dilencinin yalvarması gibi yalvarın ve isteyin. Dilenci çanağı gibi açın ellerinizi ve isteyin. Ama isterken riyakâr olmayın, ihlâslı olun ve güzeli isteyin. Aşk’ı isteyin, gerçeği isteyin, samimiyeti isteyin, rızasını isteyin... İstemeyen, söylemeyen derman bulamaz, isteyin, istediğinize kavuşun...<br /><br />İsterken riyakâr olmayın dedik ya demin. İnsan anlaşılmaz bir varlıktır. O dua eder Rabbine. Elini açar ve ister. Dili ile ikrar ederken kalbi ile akşam ki maçı, yarın ki geziyi tasdik eder, hayallerden hayallere seyahat eder. Dil Allah derken kalp dünya der. Kalbini yola sok, Rabbini iste. Rabbinden uzak kalma, ne olursa olsun. Allahın rahmetinden ümit kesilmediği gibi Allahın gazabından emin olunmaz. Sen istikametini bil, işine bak...<br /><br />Zikret Mabud'u. Gafil kalma ondan. Her hareketin her tavrın Allah'tır. Şeklini şemalini Allah lafzına büründür. Nefesini içine çek ve sal. Ne görüyorsun iyice bak! Zikir nefes almaktır. Hu deriz nefes verirken ve alırken istem dışı. Bunu fark edemeyiz, idrak edemeyiz. Değerli bir madendir nefesimiz, bunu çözemeyiz. "Nefeslerin bir mücevherdir. Hiç mücevherlerini çöpe atan kimse gördün mü?" (1) Ben gördüm. O biri şuanda nefes alıyor ve farkına varamıyor Mabud'un. Huuu...<br /><br />Rabbinle aranda ne olursa o senin için kar'dır. Gizli tuttuğun her amel derecesi 1'e 10 farklıdır. Allah ile aranda olan salih amelleri yerine getir. Ailenin dahi bunlardan haberi olmasın. Allah katında onları o kadar saklı tut ki, kıyamet günü onları yanında bulasın. İnsan iyi amellerini çokça hatırladığı zaman nefsi güçlenir. Zahidin biri 40 sene oruç tutmuşta, ailesinin bundan haberi olmamış. Sayılı nefeslerini Allah'a kulluk dışında harcama. Alıp verdiğin nefesin de küçüklüğüne bakma, Allahın vereceğine bak. İbadet esnasında alıp verilen her nefesin karşılığında Allah'ın vereceği sevabı düşün...<br /><br /><br />Demiştim ya: "Rabbin rahmetinden ümit kesilmez, Rabbin gazabından da emin olunmaz" diye. Gazabından uzak kalmak duasıyla deyip rahmetine sığınalım. O, rahmetlilerin en merhametlisidir. O, kulunu cennetine sokmak için her türlü avantajı sunar. Ama kul nefsine uymamalı, kendine güvenmemeli. Hele ki yaptıkları ile hiç şaşalanmamalı. Bir menkıbe anlatılır. Bir kişi bir adada yalnız başına 500 yıl yaşamış. Rabbine devamlı dua etmiş. Ondan hiç ayrılmamış. Rabbi de onu yalnız bırakmamış ve her gün bir nar ve içeceği kadar suyu vermiş. O ölene kadar ibadetini, amelini sürdürmüş. Ölünce Rabbimiz "Seni merhametimle Cennetime sokuyorum" demiş. Kul "Hayır, beni adaletinizle cennetinize sokun" demiş. Rabbimiz "Seni rahmetimle cennetime sokuyorum " demiş tekrar. Kul yine "Hayır, beni adaletinizle cennetinize sokun" demiş. Bu 3 defa tekrarlanmış. Tamam demiş ve 500 yıllık ibadetinin karşılığı olarak gözünün yaptığı ve gösterdiklerini eşitliyorum demiş. Sana verdiğim nimetler nar ve suyun karşılığı ve diğer azalarının hikmeti karığında verecek bir şeyin olmadığı için adaletim ile seni cehenneme yolluyorum demiş. Kul cehenneme sürüklenirken "Ya Rabbi beni rahmetinle cennete koy" demiş. Rabbimiz onu rahmeti ile cennetine koymuş... Biz 500 yıl değil 5 dakika Rabbimize yönelmiyor hep O'ndan gafiliz. O'nun Merhameti dışında sığınacağımız hiç bir şey yokken kime güveniyoruz da dünyayı sırtlamışız amellerimizin üstüne…<br /><br />Rabbimiz bize kaldıramayacağımız yük yüklemez. Bize düşen sabretmek, inanmak ve gerisini Rabbimize bırakmaktır. İnşirah Suresinde şöyle der: "Şüphesiz güçlükle beraber bir kolaylık vardır. Gerçekten, güçlükle beraber bir kolaylık vardır" (2) Bizi yaratan bize kaldıramayacağımız yük vermeyeceği gibi çözemeyeceğimiz sıkıntı da vermez. Çünkü O çok merhametlidir<br /><br />Yaşamın girdaplı yollarında kaybolmamalı insan. Yaşamak, 24 saatin 2 saati kadar kısadır. Pek ehemmiyet vermek yersiz ve gereksizdir. İçinde olan durumlara, hayatlara da takılmamak gerekir. Hepsi geçicidir ve hepsi sonludur. Sonlu hayatta yaşamak önemsiz. Yeter ki sonsuz hayatta yaşamayı hak edelim..."Sadece görünür olana kıymet veren, maneviyattan yeterince yararlanamaz. Maneviyata tam olarak inanan ise görünür olana tamamen itibar etmez" (3) demiştir bir Allah dostu. Yaşama dalan maneviyi terk eder. Maneviyi terk eden gerçeği terk eder...<br /><br />Kişi, boş konuşmamalı, lal olmalı, Mevlana gibi hamus (4) olmalı başlangıcın ucunda. Suskun olmalı, bişrev'e (5) sarılmalı. Şems-i gibi sivri dilli olup, olanı anlatmalı. Mevlana'yı anmalı, anlamalı. Şems-i bilmeli, öğrenmeli. Hatem-ül Esam (6) gibi sağır olmalı bir insanı incitmemek adına. Adı Sağır Esam kalacağını bile bile. İnsanları sevmeli Efendimiz gibi, kin gütmemeli canınızı yakan kişilere karşı bile. Efendimiz gibi bedduamız bile sevimli, eğilimli, eğitimli olmalı. O ne demiştir kızdığı zaman "Ne oldu? Alnı toprağa değesice"... Bedduası bile güzel, güzel Efendimizin<br /><br /><br />Allah korkusu ile sürünen bu benlik, mutluluğa adım atmalı. Yalnızzz!!! Günahlardan korkun, Allah'tan değil. Korku başka korkaklık başka. Siz korkak olmayın. Hata yapacağınız için Rabbinizden ayrı düşeceğinizden korkun. Efendimiz ile aynı mekânda olamamaktan korkun. Korkun ama korkak olmayın.<br /><br />Rab her yerde. Görebilmek ve idrak edebilmek lazım. Onun seni sevmesini istiyorsan, sen de O’nu içten sevmeli ve hep O'nu anmalısın. Bunun için ilk kalbini temizlemelisin, işe bu yoldan başlamalısın...<br /><br /><span style="font-style:italic;">Sen yeter ki iste. Seni yaratan nasibini elbet verir…</span><br /><br /><br /><br /><br /><br />----------------------------------------------------------------------<br /><br />1) Ataullah İskenderi (K.S.)<br /><br />2) İnşirah Süresi 5-6<br /><br />3) Şah-ı Ahmed Haznevi K.S.<br /><br />4) Hamus; suskun demektir.<br />5) Bişrev; dinle, dinlemek demektir.<br /><br />6) Hatem-ül Esam (Sağır Esam); o, 10 yıl sağır yaşamış bir kadını üzmemek için. Kadın gayri ihtiyari yellenmiş. Kadını mahcup etmemek için duymuyor numarası yapmış.Kadın ölünceye dek bu davranışına devam etmiş. Adı da Sağır Esam kalmış bu derin insanın.<br /><br /><br />28.06.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ/Osmanli</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-2967786865382740270?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-41570026145452647452009-06-22T01:18:00.000+03:002009-06-22T01:19:51.450+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sj6x2g8l2rI/AAAAAAAAAJo/rtl9ZTfU2Rc/s1600-h/1219336462_jbald_06.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sj6x2g8l2rI/AAAAAAAAAJo/rtl9ZTfU2Rc/s400/1219336462_jbald_06.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349908957477853874" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Çok kısa yazıyorum bu sefer!<br />Tükenmedim, yanlış anlama benliğim.<br />Uzun uzadıya anlatılmaz benim derdim...<br /><br /><br />Gün bugün.<br />Yarın çok geç,<br />Gelecek hiç gelmeyecek.<br />Sevmek bir nimet,<br />Aşk bir hikmet,<br />Sana uzatılan bu eli seç.<br />Gel,<br />Gitme uzaklara,<br />Ellerimi açtım semaya.<br />Gözler yaş oldu aktı,<br />Çıkamadım yarına.<br />Ben dündeyim,<br />Dünde kaldım.<br />Bıraktığın yerdeyim,<br />Seni beklemekteyim.<br />Ne olursun gel,<br />Seni özlemekteyim.<br />Zaman kısa,<br />Yaşlandı ruhum,<br />Beyazladı saçlarım.<br />Dayanmakta zorlanmaktayım,<br />Eskilerden medet ummaktayım,<br />Sevmenin ceremesini<br />Acılarla atlatmaktayım.<br />Darmadağın olmanın<br />Sonucuna<br />Çaresiz katlanmaktayım.<br />Gün, dündü.<br />Bugünden geçti<br />Yarın hiç olmadı<br />Gelecek ise,<br /> Şimdiden sonlandı…<br /><br />22.06.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-4157002614545264745?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-10447786539310202492009-06-22T01:15:00.000+03:002009-06-22T01:17:55.821+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sj6xfyzrREI/AAAAAAAAAJg/tbR2weRsFlw/s1600-h/c5ed98c8790988da.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sj6xfyzrREI/AAAAAAAAAJg/tbR2weRsFlw/s400/c5ed98c8790988da.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349908567135306818" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Gitti güzel...<br />Gitti didarımın nur timsali. <br />Gitti gözümün çiğ damla yaşı.<br />Gitti evet... <br />Nuh tufanı ile gitti ve gelmedi.<br />Suya gömüldü ama kaybolmadı, <br />O, sadece gitti.<br /><br />Hiçbir şey almadı giderken ve hiçbir şey de vermedi susuzluktan kurumuş elime ve yalnız kalmış kimsesiz benliğime. Ne denizin karartısı gibi çılgın bir ben var içerimde ne de huzurun sessizliği gibi dingin bu kalp var göğsümde ki kafesin içinde. Ne pişmanlık ne de kızgınlık var lügatım da. Hissiz bir duvar neyse bu dökülen gözyaşları da öyle. Sert ve tepkisiz, yanaklarımdan süzülmesine rağmen... <br /><br />Doyurmadı ki hiçlik beni, düşümde gördüm seni, kime anlatsam bu hisleri. Fazlalık ben'im diye düşünüp, düşündüm düşlerden ve nefes almaktan çıkmayı. Olmayacak şeylerle israf etmek istemedim bu sonu olmayan masalı. Balıklara sarkıtılan oltanın ucunda, denize yol alan kurban gibi çaresizim. Her halükarda sonlandırırlar sandım bu nefesimi. Fark etmedi. Her halükarda kaybettim geçmişimi, istediğimi ve gerçeğimi...<br /><br /><br />Ben birini sevdim.<br />Ve o birini kalbime gömdüm.<br />Şimdi, istesemde çıkaramıyorum, çıkartamıyorum.<br />Unutmak istiyorum, oda olmuyor.<br />Ben-kalbim ve sevgim varız ama o yok maalesef.<br />Sonra boşluğa düştüm.<br />Ve birini gördüm yine ama bu sefer o farklı biriydi.<br />Kalbim meyletti<br />Sevdim sandım<br />Nefsanî bir sevgi olduğunu kalbimin sızısıyla anladım<br />Kalbim hala eskideydi çünkü<br />Her şey'i sildim<br />Ama kalbimde ki hisleri silemedim.<br />Ve yine maalesef diyorum isteksizce.<br /><br /><br />İsteklerimi kenara bıraktım maaleseflerin acısı altında. "Yavuz" dedim kendi kendime, " 27'sin, hayatın ince çizgisindesin, yabani isteklerin içindesin, azgınlığının mutmain olmadığı bedenin içersindesin, bu işten muzdarip misin? Yoksa kendini kaybetmiş misin? Sen nesin? İstediklerinin kölesi misin yoksa boynuna halka takan tahammülsüzlüğünün esiri misin?" Soruların ve çıkmaz sokakların çıkmazı altında terledim. Nem'in %100'e vurduğu bu dünyalığın içinde boğuldum. Kapandı kapılar surata ve döndüm kendime, şu soruyu sordum , " Ben ne oldum?"<br /><br />Sınavın çetindi, hep baraj altında ve sınırlarda tozdun. Sabretmedin, şükretmedin, çalışmadığın halde başarı istedin. Herkesin seni sevmesini bekledin. Kaybetmeyi istemedin ama kaybettin. Kaybedince de "Ah" dedin. O ah yetmedi sonra sana, onları "Keşke"'lere çevirdin. Eridin, büzüldün, üzüldün ama gerçeği göremedin. Sevgiyi kalbine nakşetmeyi öğrenemedin. Sevdiğini, sevginle tutmayı beceremedin…<br /><br />Zaman denen kavram senin düşüncelerinle ve istediklerinle ilerlemiyor. Seni yönetemiyorsun zamanı, olanları, yaşadıklarını, yaşayacaklarını. Bu satırları bitirdikten sonra hayatta kalacağımız ne malum, nefes alabileceğin ne kadar kesin. Sen, o gelecek zamanı beklerken, bedenin içinde ki sen, şuan yok olabilir. Sayfaların karalandığı gibi karanlığa bürünüyor beyaz sayfaların aynı seni terk eden saçların gibi. Koş... Geriye koşmakla kurtulamazsın tökezleyeceğin taşlı yollardan. Koşmakla kaçamazsın canını yakan yanlışlardan. Dur... Şimdi dur, lütfen. İfrit'ine dur de. Nefsine dur de. Kendine dur de. Terk et içine aldığın gafleti, nefreti, pisliği, şehveti. Aklında olsun, sonlu hayatın, sonlandıktan sonraki gerçeği...<br /><br />Zamanını iyi kullanamadın sen. İster geri sar ister ileri git, istersen koş istersen dur. Gafletin bürümüş kalbini, şehvetin kör etmiş sevgini, pisliğin bulamış nimetini, nefretin yok etmiş gerçeğini… Kaybettin sen ve gitti güzel…<br /><br />Gitti güzel…<br />Gitti gönlümün son damlası.<br />Gitti ruhumun asi yanı<br />Gitti evet.<br />Susuz çöllere daldı ve geri gelmedi<br />Susuz kaldı ama susuzluktan ölmedi,<br />O, sadece gitti…<br /><br />16.06.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-1044778653931020249?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-12296266985636620612009-06-15T12:56:00.000+03:002009-06-15T13:01:27.719+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SjYb3XNUA9I/AAAAAAAAAJY/dGJYgQf6eBY/s1600-h/2d8ec14fd955a010sf8.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 265px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SjYb3XNUA9I/AAAAAAAAAJY/dGJYgQf6eBY/s400/2d8ec14fd955a010sf8.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347492245485650898" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Cihan kar etmiyor<br />İçimde ki bu derin suskunluğa<br />Bir çıkış arıyorum devamlı<br />Beni götürsün diye ebedi sonsuzluğa<br />Üzgünlük, bana eskilerden kalan bir uhdeydi<br />Bu çözemediğim, kaybedemediğim bir duyguydu<br /><br />Soruları sorduğum anda değişti duygular<br />Geçiş olmalıydı eski ben'den yeni ben'e<br />Ben, eski ben değilim<br />Artık kötümser, isyankâr biri yok içimde<br />Benden beslenenleri öldürdüm<br />Ölüsünden yeni bir ben yazdım beyaz kâğıda<br />Baştan aşağı ben, içinde kara leke olmayan bir ben<br />Duygularını gözyaşlarına akıttıran yaslı ben<br />Kelimelerin yetersiz kaldığı anda da susan bir ben<br />Ben diye diye biz demeyi öğrenen bir ben<br />İşte o benim, biz de ki ben'i gören ben.<br /><br />Birde hep kendimle uğraşırım ben<br />Uğraşacak neyim var ki kendimden başka<br />Ne buldukta ne kazandık bu zamanda aşkta<br />Ömür gidiyor, yaş haddinde<br />Siyah saç kalmadı ki bu ağarmış başta.<br />Sevilmeyen insanlardan yeriz yafta<br />Yaşarken yazıp-çizme çabası boşa<br />Öldükten sonra ünlenmemiş midir Franz Kafka<br />Beyinler bitik, entelektüeller olmuş hasta<br />Çok kitap okuyanlar hiç'e bürünmüş<br />Ego'lar tatmin olmamış, ruhlar yasta<br /><br />Kelimelerin istemsiz çıktığı vakitte<br />Ne doğrular kalır ne de yalanlar yatsıyı bekler<br />Seyir halindedir sapanla benliklerine taş atanlar<br />Taarruzdadır taşlar, atanların başlarını yarar<br />Son sözde dönekleşir insan, şaşar ve de beşer<br />Acizdir o, inkâra rağmen cenneti ister.<br /><br />Cevapları bulunca bir adım öne çıktım<br />Hakk'ı aradım, aradığım yollara sarıldım<br />Bende ki bu matem'i yolların tozuna serdim<br />Maskelerin büründüğü isyanı keşkelerle boşluğa saldım<br />Düşlerimi süsleyip, gördüğüm simaları hatırama aldım<br />Geçmişe bağlayan izleri gözyaşları ile sildim<br />Sonra ışığa bakıp tebessüm ettim<br /><br /> Ve dedim;<br /><br />"Bu güzeli ben sevdim"<br />"Bu yolu ben seçtim"<br />"Bu ben'im"<br />"Bu bizde ki ben"<br />"Bu hamus ben"<br /><br />"Bu âşık ben"<br /><br />23.05.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-1229626698563662061?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-48573249130209612292009-06-15T12:52:00.000+03:002009-06-15T12:55:42.201+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SjYaaXZDQZI/AAAAAAAAAJQ/6eZXjfCNT4A/s1600-h/platinium+(188).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SjYaaXZDQZI/AAAAAAAAAJQ/6eZXjfCNT4A/s400/platinium+(188).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347490647807050130" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Bölüm–1<br /><br /><span style="font-style:italic;">Mutsuzum bu sıralar...</span><br /><br />Sus! Konuşma hiçlik<br />Dur! Gitme benden benlik<br />Sevmesin güzelliğimi çirkinlik<br />Kalmasın yüzümde tebessüm<br />Çarpmasın kalbimi güzellik<br />Sakın! Anmasın dostlarım beni<br />Aramasınlar bedbaht yüzümü<br />Hissetmesinler üzgün gülüşümü<br />İzlemesinler içten içe ölüşümü<br />Sırtını çevirsin bakışlar<br />Görmesinler berbat düşüşümü<br />Bak! Yırt aynada ki şeklini<br />Yok say seni ezen geçmişini<br />Ateşle yalnızlığının fitilini<br />Patlasa da ihtişamın<br />Örtemez dört tarafa yayılan gerçeğini<br /><br /><br /><br />Bölüm–2<br /><br /><span style="font-style:italic;">Uzat elini karanlık kişi...</span><br /><br /><br />Kalk yerinden sessizce<br />Hiç arkana bakmadan yürü<br />Ağlama sakın<br />Ya da ses çıkarma<br />Beni durduk yere katilin yapma.<br />Kaldır kafanı<br />Aç güzel gözlerini<br />Neden burada olduğuma karışma<br />İşte kötü adam karşında<br />Canım burnumda<br />İblisim kanımda<br />Beslediğim yılanlar koynumda<br />Korkum kaçmakta<br />Ve dostlarım yok olmakta.<br />Tek'im<br />Çaresiz'im<br />Hissiz'im<br />Kendimleyim<br />Ve kaybolmuşum.<br />Gözleri güzel,<br />Uzat elini bu kötü adama<br /><br /><br /><br />Bölüm–3<br /><br /><span style="font-style:italic;">Yalnızlık...</span><br /><br /><br />Dur!<br />Bir başıma çıkamam bu yalnızlıktan,<br />Geri dönemem, bıraktığım ıssız sabahlara<br />Ve soramam bu boşluğun nedenini kendime<br />Ne yapsam da çare bulamıyorum derdime.<br /><br /><br /><br />Bölüm–4<br /><br /><span style="font-style:italic;">Hasret...</span><br /><br /><br />Elim titrek bu sıralar yine<br />Gözler buğulu, gönül gamlı<br />Talan oldu düşler, ayrı düştü hisler<br />Ne yapsam ne etsem geri gelmiyor gidenler.<br />Tez geldi hasret yok oldu muhabbet<br />Yandı can, sustu bu deli yürek<br />Yetinmedi bu bende ki alçak nefret.<br /><br /><br />Bölüm–5<br /><br /><span style="font-style:italic;">Final... Susmak...</span><br /><br /><br />Yazamıyorum eskisi gibi<br />Hayatı, yaşantımı, nefes alışımı<br />Şair ruhunu ifade eden benlik soldu<br />Beni dinleyen beni anlayan<br />Cefakâr kelimelerim birer birer yok oldu<br />Hezeyan'a uğradı kalbim<br />Noktayı koyamadı sevgim<br />Umut vermedi çırpınışlarım<br />Ve dinlemedi beni<br />Çaresiz haykırışlarım.<br />Yazmayacağım artık sende ki beni<br />Anmayacağım artık bende ki seni<br />Susmak öldürür mü benden gideni<br />Çok konuşmak bitirir mi hain nefsimi.<br />Ben susmayı tercih ediyorum<br />Artık yazmıyorum<br />Ve susuyorum...<br /><br />05.06.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-4857324913020961229?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-37222266890717129942009-05-22T07:58:00.000+03:002009-05-22T08:00:18.959+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/ShYxSZt_4_I/AAAAAAAAAJI/oZWNxhHQP2g/s1600-h/rleglg120cg7.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 325px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/ShYxSZt_4_I/AAAAAAAAAJI/oZWNxhHQP2g/s400/rleglg120cg7.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338508600505525234" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Aşk!<br /><br />Bir kadını sevmek midir?<br /><br />Güzelliğe mi kapılmaktır?<br /><br />Hasretle yanmak mıdır?<br /><br />Gönlü yakıp aleve dalmak mıdır?<br /><br />Kaç bilinmeyenli denklemdir?<br /><br />Nedir bu Aşk?<br /><br /><br /><br /><br />Aşk!<br /><br />Zor bir sınavdır.<br /><br />Ya Züleyha gibi yaşayarak bulursun<br /><br />Ya Şems-i Tebrizi gibi arayarak.<br /><br />Su gibi akar gider içinden bir şeyler<br /><br />Doğruyu bulur sonunda yanılsa da hisler.<br /><br />Öyle çeker ki seni bu terennüm<br /><br />Kalbinin zikrini nefesinde hissedersin.<br /><br />Değişmezsin hiçbir şeyi bu mutlana<br /><br />Dünyayı arkaya itersin bu sonuca.<br /><br /><br /><br />Aşk!<br /><br />Acı çekmektir.<br /><br />Kimi zaman gözyaşlarına boğulmaktır<br /><br />Kimi zaman da ölümü nefesinde solumaktır.<br /><br />Fazla kurcalama, bu batan güneşin kuyusu<br /><br />Saklamıştır içinde kardeşlerinden Yusuf’u.<br /><br />Et'e bürünür ruh, güzeldir kar beyaz saçların<br /><br />Nefis ile yok olur gönlünde ki aşkların<br /><br />Şehvet kaplar boş içini, seni ve nefsini<br /><br />Cellâtlar darağacında keser nefesini<br /><br /><br /><br /><br />Aşk!<br /><br />Tam teslimiyettir.<br /><br />İnanmaktır.<br /><br />İki bedende bir olmaktır.<br /><br />Kimya'dır aşk<br /><br />Sevmenin acısından ölmek demektir Kimya<br /><br />Küçük bir kızın yüreğine bürünmektir aşk<br /><br />Şems'in Kimya'sıdır o, abartısız ama tektir<br /><br />Kadın yüreğiyle zorlukların üstesinden gelmektedir<br /><br /><br /><br /><br />Aşk!<br /><br />Allah'ı sevmektir.<br /><br />Onu sevmekle gelecek olan <br /><br />Bütün belalara rağmen yine O'na yanmaktır.<br /><br />Hayır yapraklarını sevinçle açmaktır<br /><br />Muhabbetin şerbeti kaçmadan<br /><br />Ve aşkın nur'u küle dönmeden<br /><br />Havz-ı Kevsere dalmaktır.<br /><br />15.05.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-3722226689071712994?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-17237223862214896962009-05-06T13:15:00.002+03:002009-05-06T13:17:07.077+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SgFjjufLN3I/AAAAAAAAAJA/hgs_Qoz64Zc/s1600-h/Storm+1024.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SgFjjufLN3I/AAAAAAAAAJA/hgs_Qoz64Zc/s400/Storm+1024.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5332652899208738674" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br /><span style="font-style:italic;">Cümlelerin sırtına yükledim hayatın anlamını...</span><br /><br />Yaslı çocuk iş başında, tenhalarda duyguları, çok istiyordu sıradan biri olmayı. Sığınağım olsa saklansam ya da hiç çıkarmasam kumdan kafamı. Mesafe koydum rüzgâr ile arama, o esmiyor deli ben sözlerimle üstüme çekmiyorum yeli, o sağ ben selamet kısaca...<br /><br /><br />Mazilerden kalan tozlu kâğıtlar, içleri taraf olmuş bir sürü yazılar. Tarafsız olmak olmaz. "Kimse tarafsız değildir. Taraf tutmayan insan, şahsiyeti felce uğramış insandır" demiştir Cemil Meriç. Sen tarafsızım desende yazdıkların ya da yazdıklarını okuyanlar seni bir kalıba koyar, şekillendirir ve o şekilde ifade eder. Kıvranma boşuna. Sen, senin düşündüğün ya da olmak istediğini kişi değilsin. Sen, seni görenlerin, okuyanların, seçenlerin beynin de oluşturduğu kişisin. Mayhoş elma yemiş gibi yüzünü ekşitme şimdi. Gerçekleri kabul et, doğru bildiklerinden şaşmadan hareket et. Ya da doğruyu söyleyenleri takip et...<br /><br /><br />Zerrenin içinde minnacık bir mikrobum. Sizin gibi canlıları zehirliyorum hayatımla, nefes alışımla. Kahretsin deyip çıkıp gitmek istediğim çok oldu. Ya gözüm döndü ya da yolun sonuydu. Gidemedim, istedim ama beceremedim. Ringe havlu attım, gözüm kapalı beni izleyen ecelin rabıtasına daldım. Ölümden kaçmadım, yalanları dinledikçe paralanmadım, kör karanlıktan korkmadım ve bu sert kafiyeleri oluştururken hiç zorlanmadım. Polyanna gibi iyimser de değilim; kurumuş güllerden koku alamıyorum, sırtımızı sıvazlayanlardan hiç haz duymuyorum, kaderin cilvesini gösterseler de ben göremiyorum. Arthur Schopenhauer gibi de karamsar da değilim; Espritüel yönümü iyice açığa çıkardım. Esprili yönüm hayatımın her yönünde olmuştur ve bununla yaşamak zorundayım. Bu benim vazgeçilmez yönüm oldu karamsarlığı terk ettiğim günden beri, artık karanlığı da görüyorum.<br /><br />Yara açıldı iyice. Kimsesiz yollarda; acı uzadı, zuhur eden moral azaldı. Nefretin dik alası, gururun arşınlanmış noktası ve ucuzluğun riyakârlıkla desteklenmiş fırkası. Birikti bir sürü şey içimde. Nedense hepsi kötü kıvamında, kara boyasında, ölüm sessizliğinde. Çatlak verdi bendimiz iyice, açıldı, kapanmaz yara olmaya yüz tuttu. Su sızdırıyorum açıklıktan, yaptığım derme çatma yamalar yetersiz kalıyor artık. Yardım eden de yok, karınca gibi safım belli olsun diyen de yok. Birde nefsim zorladıkça zorluyor, ayar ediyor beni, yeniyor da ara ara. Dilim sertleşti yol gezer Dervişler gibi bu zaman zarfında. Sözlerimi sakınmam. Haksızlık karşısında susmam ama her doğruyu da her yerde söylemem. Şems-i Tebrizi değiliz sivri dilli olalım. Mevlana değiliz âlim olup semah yapalım. Ufacık kalbimizde ki hissiyatlarımızı dökmeye çalışıyoruz. İsyan edecek kadar da gaflete düşmedik gerçi ama yanlıştan da vazgeçemedik ne yazık! Ah, vah dedik. "Susss!" dedi içses."Sus, kudur" dedi acımasızca. Çünkü konuşmak boşsa hata getirir. Sükût ehildir, gevezelik rezildir. Bilmek güzeldir, bilmediğini bilmiş gibi göstermek çirkindir. Tövbe et, gir çıktığın yola. Rabbimin izniyle ve Sadatların himmetiyle...<br /><br /><br />Ego'nu öldür, içinde ki ben'i söndür ve bir hiç ol bu dünya da. Acıma hislerine, ağla! Yıkıl, fenalığa bürün. Ruhunu satma damarlarının içinde gezen benliğe. Fenafillâh’a bürün, masivadan vazgeç. Salah kapısına gel, kapıyı çal. Damla gibi düş okyanuslara, kaptır kendini dalgalara. Kapı açılırsa ne ala...<br /><br /><br />İfadeler iyice somu(r)tlaştı. Bunu gören Şeytanda güzel sözler fısıldadı. Kalbinin perdesini ifrite açmak ya da açmamak senin elinde, bu karar seni bağlamakta. Muhabbeti nefse yaptırtmak, ahlakı götürür koca bir yanlışa. Hayallere kapılan göremez önünü aydınlıkta. İlişkilerini ticarete dökenler, gözyaşlarını satar iki kuruşa. Kabul etmesen de kendini satmışsın cehennem biletçisi mahlûka…<br /><br />Uzak dur benden gaflet. İki dakika sal yakamı nefis. İbliste değilsin ki Euzu Besmele ile kovayım seni. Ne melem şeysin, ne yapışkan zehirsin. Hayat, canımı acıtan nefessin. Gözyaşı, yanaklarımdan yol yapmış süzülüyorsun. Dertler, harlandıkça hırlarsın, zoru görünce kaçarsın. Sen nasıl bir adamsın…<br /><br />Bu kulaç attığın deniz kimin? Bu hava, aldığın nefes kimin? Bu dağlar, bu ağaçlar, bu varlık kimin? Güneşi doğdurup, seni ısıtan kim? Kozadan çıkan kelebeğe hayat veren kim? Uyuduğunda, ruhunu bedeninden sıyıran kim?<br /><br />Kim, kim, kim…<br /><br />Sabır, O’na kavuşmaya az kaldı…<br />Şükür et, O’nu sevmeden de gitmek vardı…<br />Tevekkül et, O’nu düşünmekte bir kardı…<br /><br />İsyankâr değilim asla. Kelimeler beni asla alt edemez, düşünceler gerçekleri gölgeleyemez, ilahi aşk yaşanmadan da bilinemez…<br /><br /><br />06.05.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-1723722386221489696?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-28943169800927095572009-04-21T13:34:00.000+03:002009-04-21T13:37:00.265+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Se2hqJaDraI/AAAAAAAAAI4/gdtypNvn6gM/s1600-h/Nowhere_Man_by_Aegis_Strife.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 344px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Se2hqJaDraI/AAAAAAAAAI4/gdtypNvn6gM/s400/Nowhere_Man_by_Aegis_Strife.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327091679700954530" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ben hastayım...<br /><br />Ama fiziki değil bende ki bu zifir<br /><br />Düzeltmeye yetmez bende ki bu ecir<br /><br />Maneviyatımda bozukluklar var<br /><br />Çırpınıp duruyorum düzeltmek için<br /><br />3 öğün dua verdi doktor<br /><br />Aç karnına tok kalp ile<br /><br />Alacaksın, unutmayacaksın dedi.<br /><br />Birde;<br /><br />Seni seven dostlarında dua etsin, dedi.<br /><br />Sevenin muhabbeti çok olur<br /><br />Gönlüne vakıf olur, dedi.<br /><br />Her nefes alış-veriş acı oluyor<br /><br />Yaşadığım her saniye günaha dönüyor<br /><br />Bu ben;<br /><br />Ellerini açmış dua bekliyor<br /><br />Karnem kötü, notlarım ağlamaklı<br /><br />Hislerim metanetli ama yetersiz<br /><br />Aklım yerinde ama yaptıklarım yersiz<br /><br />Aldım elime karnemi<br /><br />Baktım hepsine sırayla:<br /><br />Hal ve gidiş: vasat<br /><br />Düzen: orta<br /><br />Savrukluk: iyi<br /><br />Nefis: pekiyi<br /><br />Günah: yıldızlı pekiyi...<br /><br />Ey gönül,<br /><br />Düşme boşluğa, zapt edemem seni ben<br /><br />İlgilenen de yok benimle, bari vurma sen<br /><br />Soldurma gül'ü,<br /><br />Acıtma, azdırma hüznü<br /><br />Boynum bükük kaldı yine ey gönül<br /><br />Aşk ver, neden hissiz geçiyor bu ömür<br /><br />Huzur ver, İnşirahtır tebessümüm<br /><br />Ölüm, aslında benim doğum günüm...<br /><br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />20.04.2009</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-2894316980092709557?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-40022369528309669082009-04-07T20:18:00.002+03:002009-04-07T20:30:40.269+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SduLxqS1RRI/AAAAAAAAAIw/1WfPh-DAC8I/s1600-h/berteghwgw+(28).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SduLxqS1RRI/AAAAAAAAAIw/1WfPh-DAC8I/s400/berteghwgw+(28).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322001069951501586" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Ay parçam gül padişahım...<br /><br />Sevda, en güzel renk. Sevmek, esrarengiz bir ahenk.<br /><br />Yaşanmıyor sensiz,<br /><br />Gülünmüyor sensiz,<br /><br />Sensiz kalıyoruz nefessiz. Senli olan her yola neferiz.<br /><br />Yakma demem, yak sultanım beni, bizi, içimizi<br /><br />Aşk olmadan yanılır mı?<br /><br />Dert olmadan derman bulunur mu?<br /><br />Yola baş koymadan kapına varılır mı?<br /><br />Allah'ı sevmeden sana mihman olunur mu?<br /><br />Yol zor olur, sana varılır, bu gönül yanar, bu dost sana kurban olur.<br /><br />Rengim soldu, ferim söndü, kalbim kül oldu.<br /><br />Ne dayanacak takatim kaldı,<br /><br />Ne ağlayacak damlam kaldı.<br /><br />Meskenine, Menziline varmaya can atarken,<br /><br />Yolda kaldım, gidemedim.<br /><br />Kokunu süremedim,<br /><br />Markatına gidemedim.<br /><br />Heybetini göremedim,<br /><br />Çorbanı içemedim,<br /><br />“Ya Rabbi” deyişini dinleyemedim.<br /><br />Seni özledim, sana varamadım.<br /><br />Gözyaşımı dindiremedim, Hz. Eyüp gibi sabredemedim.<br /><br />Öğütlerini tutamadım, Züleyha gibi Rabbimi sevemedim.<br /><br />Bülbül gibi âşık olamadım gül'e,<br /><br />Dağlar önüme engel oldu varamadım Menzil'e.<br /><br />Kül oldu bu yürek<br /><br />Raydan çıkardı bu ifrit<br /><br />İstediğini yaptırdı bu nefis<br /><br />Adam olamadı bu çocuk.<br /><br />Himmet...<br /><br />Ağlamaktan derman kalmadı.<br /><br />Düş-kalk, düş-kalk<br /><br />Size bakacak yüz kalmadı.<br /><br />Himmet...<br /><br />Yağ ey yağmur, yağ ey rahmet,<br /><br />Nil'in başındayım, Dicle'nin ucundayım.<br /><br />Himmet ette aşk'a doyayım...<br /><br /><br />07.04.2008<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-4002236952830966908?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-78075353043713040682009-04-02T13:13:00.002+03:002009-04-02T13:19:54.595+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SdSQdN1HCeI/AAAAAAAAAIo/OwwGGfpDAk4/s1600-h/samurayia8.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 386px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SdSQdN1HCeI/AAAAAAAAAIo/OwwGGfpDAk4/s400/samurayia8.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320035891434424802" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"> Huzur, bitmez çilenin bekçisi,<br />Çıkmaz sokaklarda gizli.<br />Aşmış bedeni namus,<br />Namussuzluk çıplak bedenler gibi dizili.<br /><br />Düşüncelerin dibi delik,<br />Ne anlatsak dolmaz yırtık heybesi.<br />Ne çile çekebiliriz ne de huzuru isteriz,<br />Olmuşuz garip bir serseri.<br /><br />Gayret et, kusuru sakla beriye,<br />Tepeden bak seni deviren geçmişe.<br />Sükût et, adım adım çok git,<br />Benze biraz yolları kat eden dervişe.<br /><br />İsyanın tikenleri ile çevrilmiş,<br />Telaş ile çizdiğin hudutların.<br />Toz-duman ufukların,<br />Sular altında kalmış içinde ki çocukların.<br /><br />Yaşlı insan, söyle sözünü duvara,<br />İşitsin aferinleri nankör kulakların.<br />Sözünü kessin, dinlemesin seni, sen<br />Boşa çıksın ifadesiz haykırışların.<br /><br />Şarjörü doldur, sık beynini mermiye,<br />Kaçırt fikirleri, boşa çıksın umutların.<br />Acele et, hava hareketlenmeden güneşe sahip ol,<br />Yoksa esiri olursun bulutların.<br /><br />Sabır taşına selam söyle,<br />Arasa da bulamaz içeride ki dili geçmiş zamanı.<br />Karanlık içinde rüzgâr savurur suskunluğu,<br />İdrak edemeyiz ummanı.<br /><br />Fırsat geçer eline, sansür perdesini aralarsın,<br />Fitne karşılar seni çığlık çığlığa.<br />Dök içini ihanet çemberine,<br />Sessizlik dinlesin insafını umursamaz tavrıyla.<br /><br />Günah tatminsizlik ile azar,<br />Tahammülsüzdür duramaz testosteron vurgunları.<br />Uzak dur gülücük gamzelerden,<br />Ağlamasan da sağanak sağanak akar yağmurları.<br /><br />İkiyüzlü yüzsüz nefis uykuda değil,<br />Köpek gibi ulur günah işletmek için.<br />Ruhunda onunla savaş halindedir,<br />Seni selamete erdirmek için olur biçim biçim.<br /><br />Öldür bencilliğini mahçup düşme,<br />Seni topraktan oluşturan bedeninin sahibine.<br />Dik dur, seni pisliğe bürümek isteyen ifritine,<br />Senin ahlakının katiline<br /><br />Düşman mahkûm etmesin seni,<br />Son durağın çıkmaz sokağına.<br />Savaş, fimlerde ki gibi figüranlarla,<br />Düşme maaleseflerin sanırımlı tuzağına.<br /><br />Hırs, yıkılan bend gibidir,<br />Biranda çıkar ve patlar önünde duramazsın.<br />Kör olur gözlerin kana bürünür,<br />Önüne çıkan sevdiğin de olsa tanıyamazsın.<br /><br />Cenaze omuzlarda son radde son kıta,<br />Dört kişi tek adımda götürür seni dipsiz bir kuyuya.<br />Sert çocuk büzüşür bir anda asiliğinden vazgeçer,<br />Çünkü kapılır o beyaz önlüğün verdiği soğuk duyguya.<br /><br />02.04.2008<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7807535304371304068?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-76966512225978052912009-03-31T00:03:00.000+03:002009-03-31T00:07:03.887+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SdE0OX5jKMI/AAAAAAAAAIg/avpwly9d5VU/s1600-h/33734.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 278px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SdE0OX5jKMI/AAAAAAAAAIg/avpwly9d5VU/s400/33734.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319090056439474370" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ve son Reis de öldü...<br /><br />Ne çok kullandık biz bu üç noktalı bitmeyen cümleyi. Birer birer kaybettik hepsini ve verdik toprağa. En sonuncusunu da kaybettik karlı bir dağda...<br /><br />Seneler öncesi; <br /><br />Başbuğdan kopuşu ile tavır takınmıştım ve tepki vermiştim sana. Toydum, cahildim, kendimi tam olgunlaştıramamış bir Ülkücüydüm. Ancak kopuşun içeriğini o zamana şahit olan bir büyüğümden öğrenince bu tavrımdan ve küslüğümden vazgeçmiştim. Ama biz haliyle Başbuğdan kopmadık, kopamadık. Başbuğ rahmetli olunca ve ağırlayınca onu karlı bir günde, boşluğa düştük. Yine devam ettik partimize, davamıza, duruşumuza. Lakin uyum sağlayamadık yeni lidere. Ya biz farklıydık ya da yeni oluşumun farklılığıydık. Koptuk, çözüldük ve de ayrıldık. Kendimizi Güllerin simgelediği bir partinin kollarına attık. Kucaklandık. Yeniden doğduk, tertemiz olduk. Hem İslami buram buram hissettik hem de Türklüğümüzü akın akın ilerlettik. Alperen olduk ama Ülkücüyüz demekten geri kalmadık. Çünkü biz Ülkücüydük...<br /><br />Bazen kızdık ona yukarı da Allah var. Başka partilere yaklaştı diye, istemediğimiz sözler sarf etti diye. Kopuşlar yaşar gibi olduk. Sonra "Ulan" dedik içimizden,"Ne yapıyorsun cahil herif" diye. Reis'e, öndere, bu davanın son kalesine küsülür mü? Ne olursa olsun kopmadık, bırakmadık. O yoksa kime tutunacaktık ki biz...<br /><br />Türk-İslam ülküsünün yeni savunucusu seni addettik, bunlara laf söyleyenlere hançerimizi gösterdik. Ölürüz dedik bundan da korkmadık. Ölmeyi bayılmak sanmadığımızı, bu vatan için bu din için ölenler ile gösterdik. Yıldırılmaya çalışıldık yılmadık, suikastler geçirdik korkmadık, hükmedilmeye çalışıldık ezilmedik, kullanılmaya çalışıldık yemedik. Öleceğimizi bile bile bu yola baş koyduk da yine vazgeçmedik... Çünkü bunları senden öğrendik…<br /><br />Bu fani dünyada misafir olduğumuzu bildiğimiz halde senin öleceğini de hiç aklımıza getirmedik...<br /><br />Davamıza senden başkası sahip çıkamaz dedik, seni sevdik, seni seveni sevdik. Duruşunu sevdik, görüşünü sevdik, ahlakını sevdik. Sende Başbuğ'una riayet ettin onun gibi karlı günde karlı bir yerde terk ettin bizi... Gözlerimiz yaşlı şimdi. Yaşları silmekte içimden gelmiyor...<br /><br />Gül kurudu, hilal büzüldü, kurtlar uludu, alperenler sustu, ülkücüler üzüldü ve bir çınar daha Hakkın yanına göçtü...<br /><br />Ne desem, ne konuşsam boş artık. Gözler nemli her adını duyuşta, gözler nemli donduğunu duyunca. Hıçkırmaya az kaldı ve Reis. Rabbimin yanına nur yüzle çık, Efendimize selam söyle ve bu yanağımdan dökülen gözyaşlarını da al götür ve bizi bekle...<br /><br />Davamızın son önderi; Sofi’m, Kurbanım, Başkanım, Reisim... Haklarımız sana helaldir. Rabbim yüzünü ak eylesin, mekânın Cennet-ül Kübra olsun...<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ <br /><br />28.03.2009</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7696651222597805291?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-70816971182125473992009-03-27T11:14:00.001+02:002009-03-27T11:17:25.463+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/ScyZKx23mlI/AAAAAAAAAIY/dlsCBtlH09E/s1600-h/y1prWyU58cmRzgTqUWUdJZt7kk3sfC8Qrvqh6_062Tb5QU0dw2WctLFRp263B68Uu6u.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 231px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/ScyZKx23mlI/AAAAAAAAAIY/dlsCBtlH09E/s400/y1prWyU58cmRzgTqUWUdJZt7kk3sfC8Qrvqh6_062Tb5QU0dw2WctLFRp263B68Uu6u.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317793670478928466" /></a><br /><br /><br /><br />Karanlık ortasında savaşan silahsız savaşçıyız. <br /><br />Şeytan mübalağa etmiş, insanlara bürümüş cismaniyetini. Ve satın almış seni, nefsini, sende çırpınan hikmeti. Destur, nağme edecek neyin kaldı ve satacak muradın mı vardı. Gördüklerin sende saklı kalsın, duydukların uçsuz bucaksız çöllerde yankılansın. Bitir hayallerini, işgale uğramadan ve alevlere saçılmadan gir yönünü bulacağın yolun başına.<br /><br />Çölde bir bardak suya bütün servetini verirsin, bir bardak su ölçüsünde ki servetinle kendini bir şey zannedersin. Arş-ı azam sallanır senin hıyanetinle ve silkeler senin gibi bir mahlûkatı. Gözyaşları dalgalanır, yağmur oluşur, akar tövbe niyetine. Kaş yaparken göz çıkardığını ve senden ve senden ve de senden önce bir sözün vardı onu hatırlarsın. Beynini kilitli kapılarını açarsın gönlüne. <br /><br />Hammurabi kanunları önünde diz çökmek, bir dilim ekmeği pasta niyetine yemek. Failatün mefulün ile sanatını icra etmek, bu yorucu ve zor savaşı keyfin için elinin tersiyle itmek. Yaşlandı ve yaslandı bu çocuk, gözler buğulandı, saçlar dökülmeye yüz tuttu. Ben yüzümü çeviriyorum bedenime, bedenim ufalanır parça parça toprağa dönüşüyor, mezar çağırıyor bedeninde ki ufalanmış toprağı. Ve üstad şöyle dizeliyor mutlağı:<br /><br /><br />Derya da sonsuzluğu fikretmeye ne zahmet<br />Al sana derya gibi sonsuz Karacaahmet<br /><br />Mezar, mezar, zıtların kefenlendiği nokta;<br />Mezar, mezar, varlığı yol veren geçit, yokta(1)<br /><br /><br /><br />Kendim'in dışında beni sıkan gözle görülür bir emare yok. <br />Huşu neye büründü unuttum onu beni boğan derde sor.<br />Durgunluğum, içimde ki zehirin sızıntısındandır. <br />Fazla harekete gelmiyor, akıp gitmesi zayıflığımdandır<br />Çok derin benim derdim savaşım kendimle<br />Çözüm kalbimde, çalışmak bende, sonuç Baki Rabbimde. <br />Korkum, üzüntüm, kederim beni zayıf düşüren raddelerdir. <br />Beni yapmam gereken şeyden alıkoyan kara lekelerdir. <br />Nefis en kötü düşmandır, doysanda olmazsın tamahkâr. <br />Kötüdür o kibirli, gururlu, asi, sinsi ve günahkâr. <br />Nedir kalbini karartan, kara isle güzelliği silen <br />Vesvesedir o sol omzundan sinsice kalbine giren<br /><br /><br />Şeytan siparişi günahlar eşliğinde ve nefsin pinokyosu olmuş 3 perde oyun oynuyoruz. Silahsız savaşçı dedik ya başta; bu savaş, bu kılıçtan daha keskin bir darbe ve bir ordudan daha büyük bir kütle. Peygamber Efendimiz müşrikleri yendiği vakit ümmeti dönüp demiş :" Küçük cihad bitti, büyük cihad başladı artık". Sahabeler: "Nasıl olur Efendimiz. Biz o kadar can, mal kaybettik ve büyük savaş verdik. Bundan daha büyük savaşı kimle yapacağız" diye Efendimize söylemişler. Efendimizde : "En büyük düşmanımız nefsimizdir, en büyük savaşımız artık onla" demiş. Haydi, gazamız mübarek olsun. Lakin biz bu savaştı hep kaybediyoruz ve 3 perdelik oyunu layıkıyla oynayamıyoruz. Sıkıntılardan kaçarken belirsiz girdaplara düşüyoruz ve sonra da "Umut" içinde boynumuzu büküyoruz. Kördüğüm olan dizlerimiz ileriye adım atamıyor, söylediklerimiz bizi çevreleyen şu dört duvarın ötesine geçemiyor. Tevekkül etmiyor, tevekkülün getirdiği sabrı bünyemizde ve gönlümüzde barındıramıyoruz.<br /><br />Yaşam bir plan ve amaç dairesinde vardır. Amacı olmayan hiç bir şey var olmuyor, sebebi olmadan da hiçbir şey yok olmuyor. En ufak zerrenin dahi bir amacı ve etkilediği bir sonuç var. <br /><br /><br />Hepimizin için plan ve amaç var <br />Doğaya bir bak<br />Kuş bir yere uçar<br />Tohum yer<br />Tohumu bırakır<br />Bitkiler büyür<br />Kuşun dışkısının da işi var<br />Tohumunda işi var<br />Senin de bir işin var(2)<br /><br />Sende bu amacın bir oyuncususun. Oyununu iyi oyna, görevlerini yerine getir…<br /><br /><br /><br />Yapmadıklarımızı yapar görünüp, yapmadıklarımızı yapmış gibi başkalarına "Yap" diye anlatırız. Aslında yanlışta yapmayız ama tezatlıkta oluştururuz. Hem doğru hem tezat nasıl olur derseniz açıklayalım: Doğru çünkü insan yapması gereken şeyi yapmaz ise hesaba çekilir. İnsan, öğrenmez ise "Neden öğrenmedin?" diye bir hesaba çekilir, birde "Öğrendin de neden anlatmadın?" diye de ayrı bir hesaba çekilir. Kişi eğer öğrendiğini anlatırsa sadece yapmadığı için hesaba çekilir ve diğerinden kurtulur. Tezatlık ise, anlattığı kişide ve kendi içinde oluşabilir. Hem yapmıyor hem de bize yap diye anlatıyor deyip eleştirilebilir. İmamın dediğini yap, yaptığını yapma hesabı bir yerde.<br /><br />Bu konuyu şu kıssa çok güzel açıklar:<br /><br />İmam-ı Azam zamanında bir adamın oğlu bal hastalığını tutulmuş. Suyu, yemeği, uyuması hep bal olmuş, her öğün bal yemezse duramıyormuş. Adam varlıklı iken sorun çıkarmazken, halden düşünce bu işi çözmek istemiş. Bunu çözse çözse İmam-ı Azam çözer deyip kapısına varmış. Kapıyı tıklatmış ve İmam-ı Azam;<br /><br />—Buyur, demiş. Adam;<br /><br />—Efendim oğlum bal yeme hastalığını tutuldu, bana yardım et, demiş. İmam-ı Azam hazretleri düşünmüş ve;<br /><br />—40 gün sonra gel, demiş.<br /><br />Adam gitmiş ve 40 gün sonra tekrar geri gelmiş ve durumu tekrar arz etmiş. İmam-ı Azam hazretleri çocuğa dönerek;<br /><br />—Artık bal yeme oğlum, demiş ve çocuk kafa sallayarak "Evet" demiş. Adam şaşırmış ve eve gitmişler. Gerçekten de çocuk yemiyormuş bal. Adam kızmış, neden 40 gün bekletti bu kadar kolay çözümü var diyerekten. Ve tekrar İmam-ı Azam hazretlerini kapısına varmış ve kapıyı çalmış. Sıkıntısını ve şikâyetini anlattıktan sonra İmam-ı Azam hazretleri adama dönerek;<br /><br />—Siz geldiğinizde bende sofrada bal yiyordum. Ballı ağzımla o çocuğa "Bal yeme" desem samimiyetsiz ve likayatsız bir söylem olacaktı. Bende 40 gün sonra gelin dedim.40 gün boyunca bal yemedim ve nefsimi terbiye ettim. Ben tamam olunca o çocuğa bal yeme dedim...<br /><br />Eğer bir insana bir konu hakkında “Yap” veya “Yapma” deme cüretini kendimizde görüyorsak bizde o şeyi yapıp veya yapmayacağız. Karşınız da ki insan da ki “Acaba” yok edeceğiz. Buradan da anlatmayın demiyorum ama bu dediklerimi de göz ardı etmeyin diyorum…<br /><br /><br />Kişi dünyanın fani olduğunu idrak etse çalışmasının hızını ve yönünü ahiretine çevirir. Ve dünya sevgisini Allah sevgisine dönüştürür. Şimdi diyebilirsiniz “Nasıl yaşayacağız, eşimiz var, çocuğumuz var, nasıl bakacağız?” diye. Bu nokta da Fahri Kâinat Efendimize yönlendiriyorum sizler. Efendimiz (S.a.v.) diyor ki: <br /><br />—Tüm düşüncesi ahiret olan kimsenin kalbini Allah zengin kılar, onu deler toplar ve dünya ona gelip boyun eğer. Kiminin de bütün kaygısı dünya olursa, Allah onun gözlerinin arasına fakirlik yerleştirir, işlerini darmadağın eder. Dünyadan da ona, sadece kendisi için takdir edilen şey gelir. (3)<br /><br />Dünyaya kapılan hem ahiretini hem de dünyasını kaybeder. Diyebilirsiniz çok örnek görüyoruz, mal içinde yüzen ve inançsız veya inancı zayıf insanları, diye. Madden rahatlar ama manen huzursuz ve tatminsizlik içindedir o insanlar. Zevkin sadece yemek, içmek, cinsel ilişkiden ibaret olduğunu sanıp ona göre davranırlar. Gerçek güzellikleri göremezler. Mübarek bir zatın sözü ile konuya son noktayı koyalım…<br /><br />—İçinde bulunduğumuz şartlar bizi ne kadar zorlasa da gönlümüzü dünyadan çekip Rabbimize döndürmeliyiz. Bizden daha zor şartlar altında bunu yapabilen kullar vardır. Ayrıca sabır, şükür ve tevekkül asıl bu dünyayı güzelleştiren kutlu ziynetlerdir. (4)<br /><br />Karanlık ortasında savaşan silahsız savaşçıyız. Elimizde ki tek silahımız gelecek belalara sabretmek ve şükretmek, gelen hayırlara da şükretmektir. Allah(c.c.) dışında bize ışık olacak başka bir şey yoktur…<br /><br /><br /><br /><br />1) Necip Fazıl Kısakürek<br />2) Bir şarkının başlangıcından alıntı<br />3) Tirmizi<br />4) Seyyid Mübarek Erol<br /><br /><br />25.03.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7081697118212547399?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-45451959175779699502009-03-24T00:23:00.001+02:002009-03-24T00:31:24.449+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/ScgMezu3GzI/AAAAAAAAAIQ/2_u1NSBmRrw/s1600-h/forest.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 318px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/ScgMezu3GzI/AAAAAAAAAIQ/2_u1NSBmRrw/s400/forest.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316513083533237042" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Güzel</span> ve Çirkin<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yürü! Ya çirkin <br />Ne bakıyorsun yüzüne<br />Yüzünde ki olmaz ile <br />Yakıştırır mısın kendini güzele?</span><br /><br />Ben çirkinim belki <br />Ama sevgi nedir bilirim<br />Nerden geldiğimi bilir <br />Kişiyi kalpten severim<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Sevgiyi bilmek yetmez <br />Yaşamak gerekir<br />Sevginin mahsulünü aşkta <br />Görmek gerekir</span><br /><br />Sus, aşk deme boşuna <br />Bu devirde aşk yaşayan mı var<br />Kalp temiz olmadı mı?<br />Gerisi neye yarar<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Nefsiyiz ne yapalım<br />Sadece kalp yetmez bize<br />Maddeyi isteriz şehvetle<br />Manaya yüzümüzü dönsek bile</span><br /><br />Ben sevgiyi bilirim <br />Bir aşkın kölesi olamasam da<br />Ben güzeli görürüm<br />Ben güzel olmasam da<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Şikâyet etme boşuna<br />Elinden anca bu gelir<br />Köşede duran aynaya bak<br />Belki aklında bir şeyler belirir<br /></span><br />Ayna yalancıdır<br />İnanma sen, seni yansıtana<br />Topraksın sende benim gibi<br />Kanma Allah’tan başkasına<br /><span style="font-weight:bold;"><br />Çirkin, konuşma artık<br />Ben güzelim, böylede kalacağım<br />Sen mutluluğu göremezken<br />Ben endamımla güller saçacağım</span><br /><br />Güzel, tamam sustum artık<br />Ben çirkinim, böylede kalacağım<br />Sen mutluluk saçarken<br />Ben Rabbime el açacağım<br /><br /><br />23.03.2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-4545195917577969950?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-4580908425463952552009-03-16T14:08:00.001+02:002009-03-16T14:10:57.797+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sb5BikZQbSI/AAAAAAAAAII/NB84NuPEjoE/s1600-h/xxqcx.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 174px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sb5BikZQbSI/AAAAAAAAAII/NB84NuPEjoE/s400/xxqcx.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313756672484732194" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Heyecanım sabırsızlığımı azdırdı... Mikroplar bünyemde ki takati kıllanırdı... Vücudumda ki kan akmadı canımı yaktı... <br /><br />Kötü şeylere rağmen üzemedi bugün kimse beni... Gerçekler yaklaşınca huzuruma, gelenler içimi titretti, kendime geldim... Nankörlük hislerimi, Rabbimin sevmediği şeylerden eyledim ve geçmişe gönderdim... Harladım duygularımı çıkardım yedi uyuyan mabedinden... Yerlerine kâbuslarımı bıraktım, üstlerine de alışkanlıklarımı örttüm... <br /><br />Yürüdüm adım adım, durdum sonra bakındım yangınlara...<br /><br />İbrahim ateşi gibi sahte, Rabbin isteğine bağlı yangın... Aklına düşen ne o an; Ateş mi, Rab mi, İbrahim mi... Yoksa ateş içinde ki gül mü koklayınca açan, gerçeğe yanan ve Rabbi anlatan... Kalbim gibi o ateş ve gül... Necaset içinde tertemiz bir ışık... İçine girecek ve temiz çıkacak İbrahim bulamadık ama...<br /><br />Yıprandı düşlerim, silindi ömrümün iradesi... O an Şeytan'a kastım oldu bütün bunları ona ithaf ettim... Dostlarım hekim görevi üstlendi ama ben ötenazi istedim... Doğum günüm geldi ben ölüm günümü seçtim... İçimden aktı iciratlar çağlayan edasıyla... Zorlandım benden giderken darbelerim ve bir köşeye uzandım, titredim... Geriye bakılacak bir ben, solmuş bir beden ve huzursuz bir nefis kaldı... Nefsi de İnşirah'a buladım attım zindanların en dip köşelerine...<br /><br />Çabaladım devamlı, uykusuz kaldım ve yenildim çok kere... Hüsran ile dost oldum kimi zamanlar, can yakmadım ama canımı yaktım hissiz diyarlarda... Kolumda ki çizgiler eser bana şimdi yaptığım günahın defteri gibi... Dualarım, kirpiklerimden dökülenler, ecdadlar, ağaran saçlarım, Gavslarım ve can olan cananlarım çabalarımın karşılığını gösterdi bana... Şükür etmeyi, bilmeyi, öğrenmeyi ve sevmenin hazzını hissettirdi bana... Ağlamaya rağmen gülmeyi, hüsrana rağmen ayakta kalmayı ve ölmeye rağmen yaşamayı sevdirdi bana Rabbim...<br /><br />Yaşım 26 ve yarı yola az kaldı belki... Şerrin hayrını yıllarca gördüm ve bildim... Elbet bir gün hayra kavuşacağım şerre bulaşmadan, nefsimin oyununa düşmeden yola çıkacağım kaçmadan... İmtihanlar karşısında susarken ecelin verdiği cevapları bir bir not etmenin sırrını şimdilerde çözüyorum... Kader çizgiyi çekerken alına, bana paramparça olan topraklar bıraktı belki... Elemlerimin kendime hediye ettiği Firavun'a baktım belki... Ama kendime yaptıklarımı hiç sevmedim... İki eli duaya kaldırırken Allah'ın emrini istedim, seçtim ve sevdim... Su gibi berrak ve aziz, nefes gibi serin ve hayat olan kendimi istedim...<br /><br />Aksak ayaklarım tozu dumana katmış ilerlerken heyecanım hala sürüyor… Sabırsızlığım geçti belki, istediğime kavuşmanın sebebiyle… Heyecanım da hiç bitmesin isterim… Korkularımdan da, kötü şeylerden de, imtihanlardan da Rabbime sığınırım… <br /><br />Nefsim mi?..<br /><br />İnşirahla boğuşuyor hala zindanlarda, medet bekliyor cehennem zebanilerinden ben ise Yaradanıma sığınırım… <br /><br />13.03.2008</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-458090842546395255?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-14671920089447094212009-03-16T14:03:00.001+02:002009-03-16T14:06:19.478+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sb5AcqK5DwI/AAAAAAAAAIA/O4SS360wZHM/s1600-h/7ayasin_562-20040915-36.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 383px; height: 301px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sb5AcqK5DwI/AAAAAAAAAIA/O4SS360wZHM/s400/7ayasin_562-20040915-36.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313755471444250370" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Eskilerden bir hikâye anlatılırdı...<br /><br />Bir zamanlar bir adam varmış çirkin mi çirkin ve gaddar mı gaddar. Heybetinden gölgesi dahi korkup kaçar, saklanırmış. Acınası bir kalp ile yaşayan bu adamın acıması da yokmuş. <br /><br />Bir gün sıkıcı hayatından sıkılıp hayatında hiç hissetmediği ve görmediği bir şey olan huzur'u aramaya yol almış. Elle tutulur mu, görülür mü, yenir mi bilmiyor, idrak edemiyormuş. Hiç sevmediği güneş eşliğinde, güneş yukarda adamımız yer ile iştigal eşliğinde yola koyulmuş…<br /><br />Yolda hiç haz almamış güneşten, kendisine sıkıntı verdiği için. İdraki peşinde ki karanlığından daha acınası durumda olduğu için, pirinç tanesi büyüklüğünde taşları eline alıp güneşe atmaya çalışıyor bu adam. Alnından sarkan ter damlalarına yol açtığı için. Tercihini gölgeden yana kullansa da gölgesi arkasında kalıyor bir türlü önüne geçmiyor, geçemiyordu. Siyah olan içi daha da kararmaya yüz tutmuştu bembeyaz huzur yolunda.<br /><br />Nefesi zorlamıştı onu, uzun zamandır böyle yorucu bir yolculuğa çıkmadığından. Ağaç altında uzandı kaderin getirdiği yorgunluk vardı üstünde ve merhametsizliğin götürdüğü sima yoktu acımasız hayalinde. Düşünceye daldı hazır bağdaş konumuna düşmüşken ve beynini boşluktan istifade, bir şeylere nazır etmişken. Düşündü, anlatamadığı ve anlayamadığı ve onu idare eden dengeyi. Bakıp, görmüyordu; yaşıyor, tat alamıyordu; kendini akrep sanıyordu ama kendi kendini yok edemiyordu. Uçurum eşiğinde fırtınaya tutulsa da bir türlü yardan aşağı düşmüyordu.<br /><br />Hayatının rengini yalandan da olsa açmak için yürümeye devam etti, nefesi hırıldayıp dursa da. Güzergâhı mı şaşırdım deyip kendine sordu, durdu ve geri bakıp sordu yine kendine. <br /><br />—Acaba! Yok yok, devam...<br /><br />İstediğini ulaşmadan önce hayal etti ilk olarak. Hiç görmediği hiç bilmediği ve hiç hissetmediği bir şey'in hayalini hayal etmek! Çok garip ama imkânsız değil dedi içten içe. Anılarını ruhuna fısıldadı, film şeridi gibi geçti duvarlara sığdıramadığı kini. Bu karanlık çizgilerle nasıl hayal kuracaktı onu da bilemiyordu. Harabeler içinde koca bir saray oluşturması gerekti, aslında ona küçük bir oda da kâfiydi... <br /><br />—Hatırla, dostum hatırla. Hatalarını hatırla, mağlubiyetlerini hatırla, kaçışlarını hatırla, yok ettiklerini hatırla...<br /><br />Hatırlama çabası içersinde beyninde geri geri giderken ayakları ile adım adım ilerliyordu. Az bir yolunun kaldığını düşünüyordu ve daha sık hareket ettiriyordu bacaklarını. Bir su kenarına geldiğinde duraksadı, suyun berraklığından etkilendi. Suyun üstünde gezinen yaprakları seyretti, dibinde sallanan otları seyretti. Bekledi, çok bekledi. Acaba dedi tekrardan ve içini dinledi, uyanacak bir ışık ve tavır olacak mıydı diye. Lakin ses seda yoktu. Hırçın bir yolcu edasıyla bensizlik içinde ve sessizlik içinde yoluna devam etti. Karanlık geçmişini de gölgesinin heybesine işleyip hızlıca uzaklaştı berraklıktan, ışıktan. Son radde içinde ve vazgeçme hissiyatı altındayken “Son şans” verdi bu kendine…<br /><br />“Huzur bu kadar zor bir şey mi ki ?” diye söylene söylene ve inançsızlığı altında tozlu yollarda ilerledi. İlerlerken çevresinde ki varlıkların kimyasına inermiş gibi çevresini irdeledi. Bir dilenci gibi yalvarıyordu, onu engelleyen kötülük huzmesine muhalefet ediyordu…<br /><br />Ediyordu etmesine de ne çare. Karabasan onu bırakmıyordu. Kara kaplı kalbi bir türlü himmetlenmiyor, aydınlanmıyordu. Bu gereksiz hayatıyla savaşı, barışa çevirmek isterken yine savaşın içine düşüyordu. Vazgeç dedi kendine ve bu sefer yüzünü değil sırtını güneşe verip o harabesine geri yol aldı…<br /><br />“Huzur” dedi o adam, bize haram. Sen, doğ ve yaşa ve de öl. Dert, kahır bizim, ateşi avuçladığımız bu eller bizim, pislikleri içini akıttığımız bu kalp bizim. Huzur senin neyine gerek, bitirme derdi kendini bitir. “Huzur” kulak ver bana, dinle beni ve terk et beni esir alan nefsimi. <br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />06.03.2009</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-1467192008944709421?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-19028805351351715562009-03-04T01:16:00.001+02:002009-03-04T01:21:28.290+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sa27Zw1uuBI/AAAAAAAAAH4/E2N4L61rABc/s1600-h/Allah_by_rikabi.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/Sa27Zw1uuBI/AAAAAAAAAH4/E2N4L61rABc/s400/Allah_by_rikabi.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309105587021068306" /></a><br /><br /><br /><br />Hayatın esareti ve göremediğimiz sonuç<br />Gözyaşı yanaklardan süzülür ve damlar ya yere... İnsan da içinde ki zifirden, zehirden, küfürden öyle sıyrılıp düşmek yani akmak ister. Dayanılmaz hal alır nefsin oyunları ve yapılan günahların acısı. Gözyaşın durmaz bir zamandan sonra, ne yapacağını da bilemezsin. Yalvarırsın, yakarsın ve yine ağlarsın. Hasan El Harakani (K.s.) hazretleri hırkası hatırına diyerekten araya aracı sokarsın bazen. Rabbimiz duyar bizi tabi ki. Ama öyle günahkâr dil ve öyle riyakâr kalp barındırırız ki vücudumuz da sesimiz, odamızın duvarlarını aşamaz günah çemberi yüzünden. Yaptıklarımıza nedamet getiririz, tövbe ederiz ve Allah dostu bulur ondan himmet isteriz. Hikmeti bol rabbim himmeti süzer, merhametini saçar. Bizde nasipleniriz çirkin halimizle. Rahman, tertemiz yapar çirkinliğimizi, güzelleştirir kalbimizde ki Yunusça sevgiyi.<br /><br /><br />Hasret duyarsın gönlünde, ufukları süzer ve yakarsın içini. Büyüklere danışır yolunu anlamlı ve sağlam kılarsın. İmam Rabbani (K.s.) "Büyüklere danışan büyük yol aşar" diye boşuna dememiştir. Yazılması zor bir mana âleminde dolaşmanın keyfine bürünmeli vücut. Cennet bahçelerinden muhabbet duymalı. Bahçede ki çiçeklerin nurundan nefes çekmeli. Huzur bulmalı, isyanı elinin tersiyle itmeli ve seçmeli Canan'ı. Kişi, başkasında kötü bir hal gördü mü ve o kişinin kötü yönüne bakıp kızıyorsa durup düşünmeli ve dönüp kendine bakmalı. Kendinde var ki başkasın da görüyorsun düşüncesini şekillendirmeli içinde. Ve ilk önce kendinden başlamalı yap-bozları düzeltmeye. Çok ince bir nokta ve değişik bir bakış açısı ama kalbin bu şekilde aydınlanmalı...<br /><br /><br />Bir gün bir adam İbrahim Bin Ethem'e (K.s.) gelir ve "Ben çok günah işliyorum ve bu günah işleme arzusu benden gitmiyor" demiş. İbrahim Ethem'den (K.s.) yol göstermesini istemiş. İbrahim Ethem (K.s.) de ona şunları yaparsan çözüm bulursun der ve saymaya başlamış...<br /><br />1-Allahın verdiği rızık'ı isteme, reddet<br /><br />—Adam: Bu nasıl olur, böyle bir şey yapamayız!<br /><br />2-Allahın olmadığı bir mülkte günah işle<br /><br />—Adam: Onun sahip olmadığı yer mi var ki!<br /><br />3-Allahın olmadığı bir yerde günah işle<br /><br />—Adam: Onun olmadığı yer mi var ki!<br /><br />4-Azrail’den müsaade iste, ibadet için<br /><br />—Adam: Kime müsade etmiş ki Azrail!<br /><br />5-Öldüğünde Münker ve Nekir'in sorularına cevap verme<br /><br />—Adam: Hayda, olur mu öyle şey!<br /><br />6-Mahşer günü günahlarını at, sakla<br /><br />—Adam: ...<br /><br />Adam artık dayanamamış, pes etmiş. Rabbin olmadığı, sahip olmadığı yer mi var. Onun bizi gördüğünü ve bildiğini bildiğimiz halde nasıl günah işleyebiliriz. Adam, İbrahim Ethem'e (K.s.) fırsat vermeden kendi sorusunun cevabını kendi veriyor ve o kötü duygusundan vazgeçiyor. İnce bir nokta da burada gizli. Rabbin yarattığı kuldan, kulun büründüğü anne, baba, amir, eş, dosttan korkarız ve çekiniriz de bize her şeyi veren ve bizi gözeten ve de bizi herkesten daha fazla seven Yaratıcımıza ne saygı duyarız ne de korkarız. Korkarız diye deriz ama dilimiz ile ikrar edip kalbimizle tasdik etmeyiz. Ne gafletteyiz, ne riyakârlık içindeyiz. Nefsin oyuncağı, şeytanın uşağı olmamak için İbrahim Ethemin (K.s.) sorduğu 6 soruyu kendimize soralım, belki kendi sorumuzun cevabını kendimiz veririz...<br /><br /><br />Gaflet dedik ya gaflet. Ne melem şeydir o. Günahta senin dostun olduğu gibi sevaba da karışmak ister ve karışır da. Allah'ı anarken bile kalbin başka âlemlere dalar ve sendekileri de alıp götürür farkına varamazsın. Kalpte 79 çeşit gaflet vardır. Bunlar bildiğimiz tarzda kumar, zina, içki v.s. değildir. Daha da tehlikeleri olan kibir, şehvet, riya, gurur, kin, asabiyet, sabırsızlık, asilik, nefret v.s. dir. Bunun çözümü inşirah’tır kısaca. Ve bolca ibadettir. Kalbi gafletten temizlemek için ve kara lekeleri yok etmek için devamlı Rabbi zikretmeli, zikrin şükrünü de bilmeliyiz. Gavsi Sani Hazretlerinin (K.s.) sözü olan "Gaflet, bizle konuşurken bize sırtınızı dönmenizdir " bilincinden uzaklaşmamalı ve gaflete düşmemeli yani sırtımızı dönmemeliyiz. Allah'ı anarken dil ile kalp ile başka yerde olmamız gibi. Kalp zikretmeli Yaradanı. Kalpte tek Allah sevgisi yer almalı ve O ile doldurulmalı kalp. Ama öyle gaflet halinde ve öyle günah halindeyiz ki, Allah’ı anmak için oturduğumuzda bile bin bir türlü âleme dalıyoruz. Bunu aşmak için dua istiyoruz. Araya aracı koyuyoruz. Allah ı istiyoruz. Allah a ulaşmak için Allah dostu arıyor ve ona bağlanıyoruz. Hepsi Allah rızası için, hepsi Rabbimize iyi bir kul olmak için. Hani elektrik gelirken bir trafo ya geliyor ilk, sonra evlere 220 V olarak geliyor ya. İşte Allah dostu da trafo görevi yapıp hem bizim Rabbimize ulaşmada aracı bir kurum oluyor hem de gelecek belaların ve hayırların bize ulaşmasında orantılı bir rol oynuyor. Allah onlardan razı olsun...<br /><br /><br />Tövbe etmeliyiz isyankâr ve şükürsüz davranışlarımıza. Aslında sadece günahlara tövbe edilmez, edilmemeli de. Yapılan amellerden önce ve sonra da yapılır. Yaptığın amelin ihlâslı olduğunu nerden biliyorsun da güveniyorsun. Görevini layıkıyla yaptığını nerden biliyorsun. Ne böbürleniyorsun yaptığın amellere. O yüzden tövbe şarttır. Tövbenin her hali şarttır. Rabbimiz tövbe edenleri sever, bunu bilmek gerektir. İnsan bilmediği bir şeye yorum getiremez, tanımadığı bir şeyi ifade edemez. Ölümü seçemez, ölümü ölmeden bilemez. Ölüm, sonsuzluğun başlangıcıdır. Ama son raddeye kadar göremeyiz bu sonsuzluğu. Bir yakınımız ya da komşumuz öldü mü en fazla 1 ay hatırlıyoruz. Sonra HAYAT esir alıyor bizi ÖLÜM de salıyor. Beş paralık kumaş görüntüsünde ki hayattan medet umarız. Son nefeste tövbe gelir aklımıza lakin iş işten geçmiştir farkına varamayız.<br /><br />Sevgisiz gönül meyvesiz bir ağaca benzer.<br />Allah rızasız yapılan işte nefsin girdabına düşer.<br /><br />Hayata kapılıp sevgimizi kandırmacalara sunacağımıza, sunalım kalbimizin iyi kısmını ve esaret altına alalım kötü duyguları. Çok kişi olduğumuz bu âlemde bir izden bir yoldan bir yere gidelim. Gittiğimiz yerde de Allah’ı isteyelim ve sevelim ve de analım. Çünkü Rabbimiz “ Siz beni anın bende sizi anayım” demiştir. Ve bizi, bizden daha çok sevmiştir…<br /><br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />04.03.2009<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-1902880535135171556?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-70758449937200936072009-02-15T00:09:00.000+02:002009-02-15T00:13:34.568+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SZdB7RZuBLI/AAAAAAAAAHg/IwbF2XSCqqw/s1600-h/Broken.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 283px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SZdB7RZuBLI/AAAAAAAAAHg/IwbF2XSCqqw/s400/Broken.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302779572791411890" /></a><br /><br /><br />Sevgililer gününüz kutlu olsun...<br /><br />Pardon, zina günü mü deseydim acaba?<br /><br />Kırmızı gül ile kaybedilen namus kavramı,<br /><br />Uçkurun bir dolmuş taksi ile dürtüldüğü bir gece...<br /><br />Sözlerim biraz ağır ama doldum taştım ne yapayım.<br /><br />Mahallemizin arka tarafında ki boş arazilerde ki bir sürü park etmiş arabaları görünce daralmamak elde değil.<br /><br />Kızlı erkekli gruplar, araba içlerinde sevgililiklerini ırzlarını vererek kutluyorlar.<br /><br />Çağdaş insanlara göre önemsiz bir konu ama biz geri kafalıyız napalım, yermeden duramıyoruz.<br /><br />Sokak ortasında sarmaş dolaş, birbirlerinin içine girmiş gençler ve onları izleyen ergenlikte ki dingiller.<br /><br />Aile, ahlak, inanç, kültür bir girdabın içine düşmüşler sosyalleşme ayağına.<br /><br />Gençler "Ben özgürüm" nidasıyla haykırmış sistemin çarklarına<br /><br />Çarklar kırılmış, sistem cortlamış<br /><br />Ahlak sıfırlanmış.<br /><br />Altı uyumakla meşgul, üstü de boğazda turda olan bedenleri gördükçe,<br /><br />"Ulan ben miyim sorunlu yoksa sorun mu beni sorumlu gösteriyor" <br /><br />Çözemedim, bilemedim ve bilemeyeceğimde.<br /><br />Yaşasın Emniyet güçleri<br /><br />Of of Balyoz ekibi de gelmiş.<br /><br />Çarpık ilişki içinde olupta helak olan kavimler vardı<br /><br />Nasıl haldeler ise o halde helak oldular ya<br /><br />Bunlarda polislere öyle yakalandılar işte.<br /><br />"Gülümseyin" , resminizi çektik.<br /><br />Yarın Playboy olmasa da Bulvar gazetesinin ana sayfasına çıkarsınız.<br /><br />Çok ağır sözler mi söyledim acaba?<br /><br />Yok yok, ağırlığı kaldıramayan nokta nokta hatta bir nokta daha<br /><br />Kısaca 3 nokta yan yana :)<br /><br />İrticacı ya da şeriatçı olduğumu iddia edip, tepki de vereceksiniz.<br /><br />O arabaları ve görüntüyü siz görüpte mideniz kaldıracaksa<br /><br />Ben her tepkinize razıyım.<br /><br />Ve neyse ile sonlandıralım sözleri...<br /><br />Sevgililer gününüz kutlu olsun mu?<br /><br />Dikkat !!!<br /><br />Arabadan inerken uçkurunuzu bağlamayı unutmayın... :)<br /><br />14 Şubat 2009<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7075844993720093607?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-62445050127943146642009-02-14T01:20:00.001+02:002009-02-14T01:23:56.296+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SZYArFiHLgI/AAAAAAAAAHY/BQ-47__hRlY/s1600-h/ads%C4%B1z.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 253px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SZYArFiHLgI/AAAAAAAAAHY/BQ-47__hRlY/s400/ads%C4%B1z.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302426351494966786" /></a><br /><br /><br /><br /><strong>İnsan !!!<br /><br />Başlı başına şaheser bir yaratık. Ne başı belli ne sonu belli yaratılan bedenin. Dünyayı 3 tur dönecek kadar damar barındırırız bünyemizde, kâinatı anlatmaya yetecek kadar bilgi sığdırırız beynimize. Hepsi de bir derinin içinde, bir bedenin yönetiminde...<br /><br />Bir güç var içimizde, ne akıl ne organlarımız idrak edebilir, belirtileri izler bizi sonuca götürse de. Tıkanıp kalırız belirsizliğin son raddesinde. İçimize hapsettiğimiz ruh çırpınsa da beni çıkarın diye ve kalbimiz sessizce haykırsa da Ya Rab diye, duymayız kalbin sesini ve kaale almayız ruhun esaretini.<br /><br />Evrenin en büyük ve en etkileyici gücüne sahiptir insan. Bu ne silah, ne para, ne mevkidir...<br /><br />Bu düşüncedir!<br /><br />Sizi yöneten, sizi geliştiren ve sizi olmanızı istediğiniz konuma getiren zahiri olarak düşüncedir. Düşünce çok etkilidir ve gereklidir. Bazen kayboluruz düşünce vadilerinin içlerinde, derinlere dalarız, zevkimize uygun olan rüyada da kalırız. Ama bilmeyiz bizi şekillendirenin o düşünceler olduğunu. Tabi iyi bir kontrol ve dikkat ile ereriz bu düşüncenin kalıplarına. Gide gide Bağdat bulunduğu gibi düşüne düşüne de idrak olunur. Hindi gibi düşünmeyin yalnız, boş boş. Beyninizi yönetin ve başarının anahtarını ilk süliyetlerle belirleyin. Gözlerin kapalı olması ile uyanın ve olması gerekene yol alın. İnsan düşüncesi ile çoğu şeyi egale edebilir.<br /><br />İnsanı bıraktım, hayvanlar bile düşünerek, görerek bir şeyler başarabilirler. Bu bizi oluşturan ve geliştiren genler ile alakalıdır. Genler, bukalemun gibi bir varlıktır. Şekilden şekile girer, o senin dışa vurumundur ama içindedir. İnsanın ve de diğer canlıların ahlaki yapısına, düşünce yapısına, davranışlarına göre şekil alır. Hayatımızın parçaları genler ile önümüze ışık olur, dümenimize yön verir. Buna rağmen milyonlarca genimiz boşta gezer, bürünecek süliet ararlar.<br /><br />Bununla ilgili bilim adamları hayvanlar üzerinde şu deneyi yapmışlar;<br /><br />Bir ülkede sadece beyaz ve siyah büyük baş hayvan var. Yeni doğanlarda hep bu şekilde doğuyor. Genetik ile uğraşan bilim adamları hayvanların su içtikleri yalağın yanına bir inek heykeli yapmışlar. Siyah ve beyazdan oluşan bu heykele, su içmeye gelen her hayvan dikkatlice bakmış ve incelemiş. Bir süre sonra yeni doğumlar olduğunda, yeni doğan hayvanların siyah-beyaz olarak doğdukları gözlenmiş.<br /><br />Beyni olmadıkları ile adlandırılan hayvan mahlûkatı bile bunu bilmeden de idrak edebilmişse biz akıl ekseni etrafında yeşillenen insanoğlu da bir şeyleri kavrama da bir takım işler başarabiliriz belki...<br /><br />Durgun suyu bulandırmaya da gerek yok derseniz, sözümü keserim ve bir batında söylerim dilimin ucundakileri. Ama anlayamazsınız ki!<br /><br />Bende anlayamadım ve idrak edemedim çoğu şeyi çünkü...<br /><br />İnsan !!!<br /><br />Darwin gibi ne maymundan gelmiştir ne de leylekler gagalarında getirmiştir.<br /><br />İnsan !!!<br /><br />Başlı başına bir şaheserdir. Bunu idrak etmek pekte zor değildir...<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />14.02.2009</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-6244505012794314664?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-82395957040709304802009-02-10T11:46:00.000+02:002009-02-10T11:48:50.618+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SZFNWJjUVBI/AAAAAAAAAHQ/T_p38G7px58/s1600-h/Allah_by_aziDesigne.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SZFNWJjUVBI/AAAAAAAAAHQ/T_p38G7px58/s400/Allah_by_aziDesigne.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301103279308297234" /></a><br /><br /><br /><strong>Yola çıktım bir sabah. Uzunca sürdü, sonu yoktu sandım, sabrımı epeyce zorladım. Yorucu ve sıkıntılıydı gidiş. Kasvetli ve stresliydi her nefes alış-veriş. Bu 1.bölüm ve gereksizdi ve gereksizmiş bu durum...<br /><br />Geldim artık ait olduğum yere, nereyi anlatsam nasıl anlatsam bilemiyorum. Kelimeler yetersiz kalır ben sadece bunu biliyorum...<br /><br />Basamak basamak atladım merdivenleri, kokusunu aldım cemalinin heybetini, kalem aldım yazdım gönlüme nakş edilen duygularımı.<br /><br />Bir misk'in ve hayratın taa dibine kadar gittim. Bir nefes çekip bir yudum aldım. Tadı damağımda huzuru peşimde kaldı. Tertemiz olup geldim. Aşk'ın tanımını şimdi yaptım. Allah için sevmenin idrakini şimdi yaşadım. Ben o aşk ve muhabbetin içine düştüm, bu gönül pazarından çıkmamak için misk'e sarıldım da sarıldım. Hoş olur gönül abad olur ömür. İsyan eder nefis yıkılır zulüm. Gaflet içinde ki kalp silkelenir kirlerden ve eritir ona bağlı günahları, Rabbin izniyle...<br /><br />Ben halden hal'e girdim...<br /><br />Benim halim, bu kapıda olupta hal olanların en hafif hali<br />Yandık, şaşkına döndük, nedir bunun böyle kalma hali<br />Teslim etmiyoruz kendimizi<br />İnat edip, diretiyoruz<br />İçimizde ki şeytanı besliyoruz.<br />Allah rızası için her şey<br />Allah lafzı ile başlar her şey.<br />Zikr'in ne kadar zevkli olduğunu bilse insan kopmak istemez asla<br />Allah lafzını kalbine söyletmek için kıvranan insanları gördükçe daha aşka geliyorum.<br />1 vakit namazın bilerek<br />Keyfi kaçırılmasının ne kadar büyük günah olduğunu bilse insan<br />Korkudan saatlerden gözlerini ayırmaz<br />Bunu öğreniyorum.<br /><br /><br />Müflise uğramış bir ruh, müflis olmuş bir yürek. Ufuklara göz geçirip arama istediğini, gönlüne söz geçir yeter. Sen gerçek müflisi; zengin iken fakir düşen mi sanarsın? Yüksekten düşüp kolunu bacağını kıran mı sanarsın? Şaşma! Gerçek müflis imanlıyken son anında şeytana yenik düşüp imansız gidendir. Vay onun haline vay bizim halimize. Bir bardak suya satarız imanımızı son radde de.<br /><br />O anda elinden tutacak bir Dost ararsın onu da Sultan makamına koyarsın. Seversin seversin ve ağlarsın. Şükür dersin, şükür edersin. Şefaat için, dostluk için...<br /><br />Yandık, kurban olduğum. Şaşkına döndük, yolu saptırdık. Al, götür bizi ön saflara, işle içimize nakış nakış ilmi, çıkar kursağımızdan bizi yok eden zulmeti. Nazarın altında erit, rahmetin doğru yola bir geçit.<br /><br />Günahkârım diye ağlama ve üzülme. Kötülüğe yol aldım diye vazgeçme. Dua et yeter ki, iste, istigfar et, tövbe et. Rabbim merhametlilerin en merhametlisidir. O, Resulullah'ın en sevdiği kişilerden olan amcasını öldüren Hz. Vahşi’yi bile affetti. O, Ömrü boyunca düşman kesilip ölmeden iman edenleri de affetti. Teslim olma nefsine, vazgeçme. Dua et yeter ki. O affeder...<br /><br />Nasıl bir âlemdesin, çabucak geçer zaman. Çağlayan gibi akar gider bu yaşadığın an. Aşk'a tutuluruz lakin göremeyiz kime âşık olduğumuzu. Maddelere sunarız aşkımızı ve sarf ederiz hakikatimizi. Ruhlara büründürürüz gözlerimizle görmek istediğimizi, lakin beceremeyiz ve yapamayız. Dünya yalancıdır, onu sevmekte yalandır. Maddeler riyakârdır, kördür ve tembeldir...<br /><br />Toprak tembel, en verimli toprak olsa bile sürmesen verim vermez.<br />Su riyakârdır, her girdiği kabın şeklini alır.<br />Ateş tanımaz kimseyi, onu yakanı bile tanımaz alır içine yakar.<br /><br />Bu gördüklerinle düşme isyana ve huzursuzluğa. Maddenin arkasındakini gör, uyan derim ben sana kısaca...<br /><br />Sevilecek tek şey var bu dünya da, O'da Allah'tır. Onun Peygamberine âşık olmak, onun evliyaullahına âşık olmak, onun dostlarına âşık olmaktır.<br /><br />Bunun içinde kalbi, önce tahliye edip yani temizleyip sonra da tagliye yani parlatıp, olması gerekeni gün yüzüne çıkartmak gerekir.<br /><br />Mahşer-i Kübra da Efendimizin sancağı altında azaplardan uzak kalmak Allah dostları ile yan yana olmak ve boynumuzu bükük koymamak için; İçten Allah (c.c.) de…<br /><br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />10.02.2009</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-8239595704070930480?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-848359094803235982009-01-29T23:09:00.001+02:002009-01-29T23:18:59.901+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SYIb7RadfEI/AAAAAAAAAHI/R96EK-xRQHM/s1600-h/streetlights_by_yonaz.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 260px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SYIb7RadfEI/AAAAAAAAAHI/R96EK-xRQHM/s400/streetlights_by_yonaz.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296826816841743426" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Okul biteli koca 16 ay oldu. Ya da 16 aydır işsizler ordusuna kıdemli üye oldum, yakında yönetici yapacaklar bu sektörde Korkum, bu şekilde emekli olmamdır.<br /><br />Çok şükür bir üniversite bitirdik. Çok çalışkan olmamakla beraber tembelde değildik. Anne ve babam ortak yapımı olan ben, bazen de konsorsiyum şartlarına uyarak üretildiğim ve yetiştirildiğim konusunda sıkıntı yaşıyorum, okulda ki dersleri gördükçe. Neyse... Üniversite yaşamı hem zor hem güzel, hem kötü hem iyi, hem yorucu hem eğlendirici... Hepsi nasıl oluyor demeyin, oluyor. Bunu bir yaşayan bilir birde yaşatan. Yaşayan biziz haliyle, yaşatanda o bölgenin esnafı, ahalisi ve özellikle ev sahipleri. Ah ne çektik bilemezsiniz, biz biliriz o bizi kurbanlık koyun gibi sanıp yolan, insancıkları. Hadi buna da neyse...<br /><br />Hayata atıldık sanırız, lakin atılamayız.<br /><br />İş-aş-eş biçiminde sıralanmış 3'lü sistemde en önemli olan iş kısmını bir türlü aşamayız çünkü. Yaşınızın 30 a dayanması önemli değildir bu sistemde, ilk önce iş efendim. Bir sürü belgeleri bir dosya halinde toparlarız, oradan oraya hatta şehirden şehire koşturur derdimizi anlatırız. Ve "Biz sizi ararız" cevabı ile karşılaşırız geneli itibariyle. Bir kış bir de bahar geçer ama arayan olmaz. Geliriz memleketimize oradan kıvırmaya çalışırız bir şeyler. Lakin ensesi kalın bir DAYImız olmadan bir işe sahip olamıyor muşuz, buna vakıf oluruz. Üniversite bitirdik ya, yüksek mevkili ve yüksek ücretli işler peşinde koştuk ilk. Tabi bu zamanla düşe düşe en alt seviyeye geldi."Ne iş olsa çalışırım" boyutunda tıkandık kaldık.<br /><br />Bazen sinir edici akraba ve komşular çıkar karşınıza. "Siz hamallık yapmak istemiyorsunuz, alışmışsınız tembelliğe, iş yok deyip yatıyorsunuz" Hay ben size deyip söze başlamak istediğim çok oldu ama sustuk mecburen. 300–400 TL maaş, sabah 8 akşam 10 arası çalış, ssk yok, izin yok. Sonra çalış sen. İş-aş-eş kısmının iş bölümüne geldik ama bu parayla ne karnımızı doyurabiliriz ne de hoş bir hatun ile desti izdivaç yapabiliriz Hamal olmaya da razıyız ama bize hayvan olun deniliyor, biz bunu kaldıramayız. Ama bunu ailemize, akrabalarımıza ve komşularımıza anlatamayız. ”Neden okuttunuz bizi” diye soramayız...<br /><br />İyi- kötü bir bölüm bitirdik, adına da İşletme diyorlar. En ifrit durumda, ne okuyorsun dedikleri zaman "İşletme" dedim mi hemen peşine " 2 yıllık mı" diye sormalarıdır. Ya biz insan evladı değil miyiz, lisans okuyamaz mıyız ya da neden bu İşletme'nin üzerine önlisans damgası vuruyorsunuz. Bunu atlattık derken yeni bir soru olarak "Burayı bitirince ne olacan peki" diye 3 bilinmeyenli bir denklem sorusu ile karşı karşıya kalıyoruz. Anlat sabaha kadar, tatmin edebilirsen et. Tabi ki beğenilmez, yüz buruşturulur, ben yine ifrit olurum. Estagfirullah deyip yerime otururum. Ne yapalım<br /><br />İş'e girmek için ya da kariyer için bir sürü sınavla uğraşırız. Okulu bitirsekte sınavlardan kurtulamayız. Kpss, kpds, üds, ales anamızı ağlatır. Bunlar haricinde ki ufak sınavlar da cabası. 1 yıllık çalışma ve stres üstüne kaymak olur. Sınavları ilkokul düzeyinde sanan bazı büyüklerimiz "Siz tembelsiniz, ben girsem o kpss den 80 alırım bu halimle deyip senin yüksek tansiyonunu ölçüyor, iniyor mu çıkıyor mu diye. Parmakları yumruk yapıp sıkıyorsun da sıkıyorsun ve o bölgeyi terk-i vacip yapıyorsun. Doğruca eve Counter Strike oynamaya, stres atmaya<br /><br /><br />Dışarı çıkma evde ders çalış desen bir yere kadar. Aile ortamına hele hiç girmeye gör. Annemler de sağ olsun kadın programı, evlilik programı, yemek programı, gerçek kesit tarzı programlar, sabah şekerleri, öğlen tatlıları, ikindi muhabbetleri, akşam geyikleri derken beyinde hücreler MAL konumuna dönüşüyor. Gelde ders çalış. Gelde iş bul...<br /><br />Bazı abilerimiz ve arkadaşlarımız çalışıyorlar, işlerine sahipler Elhamdülillah ve "Sabah uyumayı özledim" diyorlar. Bende "Sabah 6'da kalkmayı özledim" diyerek cevap veriyorum.<br /><br /><br />Uzatmadan, filmin kayışı kopmadan bir sap olmak lazım. Değerimizin anlaşılması için illa bir DAYImız mı olması lazım yoksa eşşek kadar olduğumuz halde hala sınavlara devam mı etmek gerek. Sınavlardan da şikâyetçi değilim de, iyi puan alsan da yetmiyor ki maalesef...<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />29.01.2009</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-84835909480323598?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-83296206848260064062009-01-26T16:53:00.000+02:002009-01-26T16:56:05.937+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SX3O7QKc0xI/AAAAAAAAAHA/i3Tg8CXHfI8/s1600-h/Calligraphy_Allah_by_Psychiatry.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 306px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SX3O7QKc0xI/AAAAAAAAAHA/i3Tg8CXHfI8/s400/Calligraphy_Allah_by_Psychiatry.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295616254203974418" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yolunu Hakk'a adayan kişinin, kalbini gaflet uykusundan uyandırması gerekir. Temizlemesi lazım gerekir dünya ile dolmuş kalbini ve zikretmesi gerekir devamlı ve devamlı o yüce Rabbini... Vird bir zikir çeşididir. Kalbin tezkiyesidir. Nefsin ilacı hizmet etmekse, kalbin ilacı da zikirdir.<br /><br />Zikir, Rabbine yaklaşmanın en kutsi ve en kolay yoludur.<br />Zikir, meyvenin tadıdır. Her ısırdığında tadını aldığın şeydir.<br />Zikir, fikirdir. Fikrini günaha bürünmeden sunmaktır.<br />Zikir, cennet bahçelerinde namaz kılıp, Ravza'yı Mutahhara'ya yüz sürmektir.<br />Zikir, "Siz beni zikredin bende sizi zikredeyim" ayetine inanmaktır.<br />Zikir, iradedir. Zor olsa da görevini yerine getirmektir.<br />Zikir, gözyaşıdır. Dünyayı kenara itip, sadece O'na dökülmektedir.<br />Zikir, sokak lambasıdır. Karanlıkta kaldığında üzerine ışık saçandır.<br /><br />Zikir bir nurdur. Sen zikretmeye ittikçe kalbini, o nur kalbine vakıf olur. Bir ışık gibi aydınlatır o nur kalbini ve temizler olmaması gerekenleri. Her şey gider, temizlenir kirden, olursun ferah. Geriye tek şey kalır. O da baki Allah...<br /><br />Zikir, Rabbini sevmektir, O'na âşık olmaktır. O'ndan başkasına yer ayırmamaktır.<br /><br />Yusuf için kavrulan ama onu bir türlü elde edemeyen Züleyha vardı. Hz. Yusuf hükümran olunca Rabbinin verdiği hükümdarlığa, Züleyha'yı da affetmiş ve ona Yusufunu vermişti. Lakin Züleyha artık Yusuf'a bakmamaktadır. Bunun sebebi sorulunca "Bende bir sevgi var içten, kalbimde her yer dolu, sana da yer kalmadı. Orda Allah aşkı var başkasını oraya alamam" demişti.<br /><br />Zikir, sevdiğini anmak, andığı içinde her türlü güçlüğe karşı durabilmektir. Gelecek olan belalara, fitnelere bile. Hayrın ve Şer’in O'ndan geldiğini bilerek...<br /><br />Şu şekilde bir kutsi hadis nakledilir:<br /><br />"Nitekim beni sevenleri belaya uğratmak suretiyle imtihan ederim" . Burada ki anlam açıktır. Allah Teala'yı seven kimsenin şeref ve derecesi ne kadar yüksek ise karşılaşacağı bela, tefrika imtihanlar da o kadar çok demektir. Rasulullah Efendimize (S.a.v.) bir kişi gelip "Ben sizi seviyorum" deyince. Sevgili Peygamberimiz bu kişiye "O halde fakirliğe hazırlan" buyurdu. Aynı kişi "Ben Allah Teala'yı çok seviyorum" demesi üzerine bu kez Efendimiz (S.a.v.), "O zaman belalara hazırlan" buyurmuştur.<br /><br /><br />Zikir; göz, kulak, el, ayak, dil ile başka işlerle meşgul olmana rağmen kalp ile devamlı sevdiğini anmaktır.<br /><br />Zikir, Allah'ı BİRlemek ve yüceltmektir. Teferruatlara takılmayıp kalbi zikirde toplamaktır.<br /><br />Zikir, sessiz, sedasız hatta şeytana bile duyurmadan seni Yaratanı tesbih etmektir...<br /><br />Bir hadis-i şerifte:<br /><br />"Kan damarları içinde kanın dolaşması gibi, şeytan da insanın içinde dolaşır." Buyruluyor. Nakşî yolunun büyüklerinden Abdulhâlık Gücdevanî (k.s) " İnsanlara ve şeytana fark ettirmeden Yüce Allah gizlice nasıl zikredilir?" sorusunun cevabını, H.z Hızır (K.s.)’ın öğretisi olan gizli yolla nefy u isbat (La ilahe illallah) a bürünerek ulaştı.<br /><br />Zikir, her dönüşte bir "ilahî ente maksudî ve ridake matlubî" dir.<br /><br />Zikir, ilimdir. Rabbinin hikmeti ile ilmine vakıf olmaktır.<br /><br />Zikir, şükürdür.<br /><br />Zikir, virddir.<br /><br />Zikir, Allah'ın(c.c.) ta kendisidir...<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />26.01.2009</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-8329620684826006406?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-72291292635755238912009-01-22T23:22:00.003+02:002009-01-22T23:46:16.861+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SXjn7jcD3qI/AAAAAAAAAG4/73bPOnWYdOY/s1600-h/avatar.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 221px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SXjn7jcD3qI/AAAAAAAAAG4/73bPOnWYdOY/s400/avatar.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294236372285251234" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Yine ömrümden 365 günü 6 saati heba edip verdim bu dibi delik, sonu olan dünyaya. Çeyrek asırdan 2 adım daha ileri itekledim nazarımı, bedenimi ve içimde barındırdığım sahibi belli ruhumu. <br /><br />Bugün benim doğum günüm, 26 bitti bugün. Neşe dolu değilim, yüzüm kara ve hediyelerim avucumda. Avucuma sığdırdım 26 yıllık yaşantımı. Deli dolu ve bir o kadar da munzurca bir yaşantı. Huzursuzluk ilk başlarda az-idi ama son dönemde epeyce azdı. Tamam, senin ömrün şu anda burada tükendi...<br /><br />Bugün benim doğum günüm, 27'ye koştum istemsiz. Yaşlılığa bir adım daha attım, ölümün kulağına "Ben geliyorum, az kaldı" diye fısıldadım. Zamanı tutamıyorsun ki geride yaşadıklarını bir adım ileri de bekleyesin. Huzuru çözemiyorsun ki iyi gününde seni üzerler ve boynunu bükerler, bilesin. <br /><br />Bugün benim doğum günüm, 30'a az kalmış. Daha göremeden hayatı saçları beyazlattık. Daha seçemeden dünyayı dertlere gark olduk. 30’a yaklaştık ama daha hayatı bulamadık. Sap oldukta, balta olamadık odunun ortasına. Hovarda misali tur atıyoruz 12 ayın 52 haftasında sokaklarda. Baba parası yiyoruz hala, onu da artırmak için binmiyoruz dolmuşa, sırtımızda ki ter ile yine yollanıyoruz yokuşlara. <br /><br />Bugün benim doğum günüm, Teoman gibi bar taburesi üstünde zıkkımlanmıyorum ve 33 yaşında değilim ve de babamda daha yaşıyor şükür. Şükrün kıymetini biliyorum, ona göre yaşıyorum ve talan ediyorum hislerimi. Bir başıma kalsam da bu dünya da bu kalabalığın içinde, isyan etmedim çevreme beni çerçeveleyen zulmete. Hakk'a isyanı zaten lügatımıza sokamayız, onu es geçtik bir kere. Geride kalanlara haykırsan ne fayda, karşılık gelmez ki maddeden ruh'a. <br /><br />Bugün benim doğum günüm, Şair'in "35 yaş yolun yarısı"'na az kalmış. Tıpkı o şair gibi yolun yarısında terk edecek miyiz bizde bu dünyayı? Yahut kazık mı çaktık mezarların üstüne, büyüklerin böğrüne. Aman boş ver kime kaldı ki bu dünya, dert edeyim üstüme gelen boş hayalleri. Hz. Süleyman'a kalmadı da sana mı verecekler Sultanlığı. Ateşler içinde bir gönül, yakan yakmış kimse bilmez halimi, söndürmez ciğerimi. Ne yapsam ne etsem de görsem adam olmuş halimi. <br /><br />Bugün benim doğum günüm, Kılı 40 yarmadan düştük zehirli cismanilerin membağına. Hiçbir emare yoktu yüzlerinde çirkinliğe dair. Hiçbir lügat yoktu onları çözecek istersen ol kâhin. İsyankâr sesleri acizlik belirmeden sustur, susmayacaksan eğer; ey nefes sen orda dur…<br /><br /><br />Doğum günüm kutlu olsun bugün. Bugün 23 Ocak’a saatler kala ve hediyelerim avucumda. Çokta umurumdaydı ya…<br /><br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />22.01.2009<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7229129263575523891?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-62205030942889874012009-01-19T01:08:00.000+02:002009-01-19T01:10:13.377+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SXO2oPiQVsI/AAAAAAAAAGw/ebYnfRMmlxw/s1600-h/Allah___by_StarLightPrincess.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 308px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SXO2oPiQVsI/AAAAAAAAAGw/ebYnfRMmlxw/s400/Allah___by_StarLightPrincess.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5292774789571696322" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ah nefsim vah nefsim, 2 eli yakamda boğuyor beni. Nefesimi kesiyor “Bırak ulan beni” dercesine “Senin hâkimin benim” dedirtircesine çalım atıyor ve zorluyor beni. Ben itiyorum onu çukura karış karış. Zor zapt ediyorum, savaş içersindeyim. Usul adımlarla yürüyorum çıngar çıkarmasın diye. Sonra biri geliyor, okşuyor nefsimi, galeyana getiriyor açlığımı. Çukurda esir ettiğim canavar böğrümü delip çıkıyor. Gelsin lanet, yaksın yangınlar, uyansın günahlar.<br /><br />Tedirginim ben, bir’im, kendim’im, bir biri ardına yürüyen gölge'm ve nefsim bende içlerindeyim. Dikenle dolanmış ularla çekiyorlar beni, kan’a büründüm, kansız kaldım ama yine içimden çekildim. Neyim ben, ne haldeyim, ne biçimdeyim. Benim ben, sen değilsin beni seven. Sen değilsin halimi vaktimi şükür ile abad eden. Gece uyudun, sabah şuursuz uyandın. Gece kalkmadın, aşkını sunmadın, teheccüde varamadın. Aşk yok sende, var olan bende ama izin vermezsin sen, bende ki sevgiye.<br /><br />Yol buldum kendime, ilerledim adım adım son'a ve beni bekleyen huşuya. Yol’a çıktığımda çirkin yüzlüydüm ve hüzünlüydüm geçmişime. Arkamdan çeken bir ben vardı yine, gitme kal burada zifirin içinde diye. Aynadır bana güzellikleri sunan ama arkasında ki çirkinlikleri sunmadan. Kandırılmaya hazır olan korkak cismaniyetim evet dedi ve kaldı geride. Nefsim dünden razı gülerek belirmiş beride. Gölgem, garibim zaten en geride yetişememiş öteye. Ben kaldım, karşı çıktım hepsine. Saldırdılar hepsi bir bütün halinde, damarlarım çekildi, nefesim gitti sandım birden bire. Estagfirullah çektim içten içe, belirdi önüme ışık bir huzme ile. Yetmedi, bırakmadı beni karanlık. Sonra içleri yırtarcasına, gerçeği sunarcasına "Allahhhh" dedim sabır ile. O vakit karanlıklar aydınlığa kavuştu Rab ile.<br /><br />Hırrr... Korkmadım ki musallat olduğun sonuçlardan. Bıçağının keskin yüzünü sürmedim üstüme, fesatlığın ateşini çekmedim içime. Tedirgin değilim bitmese de dertlerim. Başım ağrıyor derinden, kulak veren yok, yine bir başımayım kendim. Ne edersem edeyim, Allah’ım bırakmıyor peşimi kederim. Sanki üzmemişte vuruyor hala tokat, tokat üstüne nasırlı ellerim.<br /><br /><br />Müstehap sana kıt akıllı benlik. Muktedir mi sandın sen kendini gelmişe, geçmişe ve önünde ki geleceğe. 1 nefis ile baş edemeyen 1 akıllı mahlûk. Hayâ’n dizüstü geliyor mahşer-i kübra’ya.<br /><br />Rızayı aramak için semalar da dolaşmana gerek yok. Yahut hurra saldırmana gerek yok sağa sola. O’nun rızası her yerde, bazen bir hizmetin bir damla terinde bazen de bir masum tebessüm de. Var sen biç onun hesabını. Rabbin rızası, muhabbeti, kudreti, ilmi ve barındırdığı bütün sıfatları aranmakla bulunmaz. Ama O rızayı, muhabbeti bulanlarda arayanlar arasındadır…<br /><br />Muhabbeti bol Rabbime Cennette, 70 perdenin açılması ardından Ümmeti Muhammed ile kavuşmak dileğiyle. İnşa’Allah…<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />19.01.2009</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-6220503094288987401?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-9436349051630475332009-01-13T14:58:00.000+02:002009-01-13T14:59:55.263+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SWyQN-IsvnI/AAAAAAAAAGo/E_BNIzyeLPw/s1600-h/12.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 278px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SWyQN-IsvnI/AAAAAAAAAGo/E_BNIzyeLPw/s400/12.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290762231945674354" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Gazze için dua edin...<br /><br />Haberler de kan, ölüm, yakarışlar hiç bitmiyor bu sıralar. Sahnelerde savaş; bir tarafta dünya hâkimiyetine and içmiş bir devlet, diğer tarafta dünya da yaşamaya çalışan mazlum bir devlet...<br /><br />Biz, mazlum'a zarar verenin karşısında oluruz ve onu koruruz. Ya da benim öyle hatırımda kalmış, eski bir adettir belki. Ben genelde koyun olup bacağımdan asılmayı öğrenmişim ve öğretilmişim. "Aman banane " demeyi ya da sokak ağzıyla "Çokta Fifi" demeyi benimsemişim. Vah ben vah...<br /><br />İnsanlar arasında bir şey daha dikkatimi çekti. Zulüm yapanı görünce diğer bir zulüm yapanı arar olmuşlar. Adolf Hitler olsa keşke diyen insanlar gördüm. Kötülük, kötülük ile kapanmaz öğrenememişiz. Yine başkasına atıyoruz topu, biz sessiz sedasız kalalım. Aman bana dokunmayan İsrail pardon yılan bin yaşasın...<br /><br />Uyumaya devam mı edeceğiz acaba?<br /><br />"Ya dedeleri topraklarını satmış onların, satmasalarmış. Şimdi cezalarını çekiyorlar". <br /><br />Dedelerinin yaptıklarını o küçücük çocuklar, masum insanlar niye çekiyorlar. Bu mazeret mi onların ölmeleri için. Hırsız'ın hiç mi suçu yok diyen Nasreddin Hoca da pes etti.<br /><br />O zaman sizde hazırlanın ölüme, vahşete. Size diyorum Sayın Türkler ve Anadolu halkı. Toprak satmam, sattırmam diye artislik yapmayın. İskenderun’un en iyi yerleri Yahudilere satıldı ve hala satılıyor. Harran Ovasının 3/2'si satılmış ve hala satılıyor. Ege ve Akdeniz de en güzel yerler satılmış. En çok Güneydoğu ve Doğu Anadolu bölgesinde yatırım yapılıyor. İsrail Tevrat’taki “Sana miras olarak Kuzey’deki akar ırmağını ve çevresini bıraktım” ayetinin gereğini yapıyor olmalı. Bu toprakları ele geçirerek bölgedeki yeraltı ve yer üstü kaynaklarına sahip olacak. Bir 50 yıl sonra torunlarınızı Filistin’de ölen çocukların yerine koyun. <br /><br />Neyse bunu sokmayalım araya, Filistin de suçlu tamam. İsrail’de hakkını savunuyor. Filistinliler toprak satmasaymış canım...<br /><br />İsrail o kadar suçsuz ve öyle haklı ki istediği devlete saldırma hakkın sahip. Ürdün, Lübnan, Mısır ve Suriye de suçlu kardeşim. Onlara da saldırabilir ve bu zaman kadar çok saldırdı da.<br /><br />Lübnan’ın ne suçu var, toprak mı sattı onlarda. Ürdün’ün ne suçu var, kardeşlerine yardım götürdü diye mi suçlu. Örgüt dersiniz hemencik şimdi. Onlar terörist. Terörist başkasının ülkesinde eylem yapıp can kıyana denir. Kendi topraklarını savunanlara terörist denmez. Amerika da, İsrail de yapılan eylemler ve ölen insanlar var evet. Sırf kendilerini haklı göstermek için kendi halkını öldüren bir topluluk var karşımızda. Amerikanın 11 Eylül bilerek kendi yaptığı biliniyor. Çakma örgütler ürettiği biliniyor. Saddamı, Usame yi kendileri yetiştirdikleri biliniyor. Terörü kendileri oluşturdukları biliniyor. Hiç mi bilginiz yok savaşın diğer adının para olduğunu. Rusyanın neden ezilenin yanında olmak istedikleri bilmiyor musunuz? Zamanında kaç keleş satıldı. Gözünüzü açın. Bu oyun değil, savaş. Ve binlerce ölü...<br /><br />Sessiz kalmayın diyorum size...<br /><br />Cihad edin...<br /><br />Durun durun, cihad deyince köpürmeyin. Cihad dedimse kılıç kuşanıp İsrail sınırına gidin demiyorum. Ben şahsım adına öyle denilse de giderim o benim meselem. Peygamber efendimiz bir haksızlık gördüğünüz zaman el ile müdahale edin, onu yapamıyorsanız dil ile oda olmuyorsa kalp ile buğz edin demiş.<br /><br />Biz el ile müdahale edemiyoruz. Dil ile müdahale edelim. Dua edelim, bağıralım, haykıralım, insanları uyaralım, tepkimizi duyuralım. Bir dostunuzu görünce ona dua edin deyin. Almayın Yahudi mallarını deyin. Almayın da, diyeceksiniz hangi birini almayalım, her tarafımızı sarmışlar. Zararın ne tarafından dönerseniz kardır. Bir işe adım atmadan o iş bitmez. Bir yerden başlayın, sonu gelir elbet...<br /><br />Bunları da yapamıyorsanız kalp ile buğz edin. Rabbinize sığının her zaman odluğu gibi. Bu sefer o masum insanlar için sığının. Gazze için sığının...<br /><br /><br />Gazze için dua edin. Ne kaybedeceksiniz ki...<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />13.01.2009<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-943634905163047533?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-67488589852002490212009-01-10T00:41:00.000+02:002009-01-10T00:43:49.154+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SWfS8c5iqII/AAAAAAAAAGg/s_GcdFu28ds/s1600-h/G%C3%B6r%C3%BCnt%C3%BC003.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SWfS8c5iqII/AAAAAAAAAGg/s_GcdFu28ds/s400/G%C3%B6r%C3%BCnt%C3%BC003.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289428223361460354" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Keyifli anıma denk geldi bu yazı,hadi yine iyisiniz...<br /><br />Yolda yürüyorum; sağa çarpa sola çarpa, selam vere selam ala, seke seke. Sekmem biraz zor oluyor ama idare ediyoruz. :) Kedilere hal hatır soruyor onlar bana bakıyorlar sadece "Deli her hal" diyerekten, köpeklerden kaçıyorum hızlıca içimden geçiriyorum “Sizde baksanız bön bönde koşmasanız peşime” diye. Görünüş itibariyle kaba saba bir insan fikriyatı bıraksam da, karşımdakilere en fazla kaba üslubum "Ulanınız" olur. Oda arada hee.. Bana ters bakana ters bakarım, çalım atana tek kol atarım, omuz atanında vay haline :) Ağız burun girişmem asla. Asabiyiz ama durgun adamız vesselam, haysiyetimizi kalbimizin üstüne kancalayıp sözlerle un ufak ederiz ama yine de ağırlık göstermeyiz…<br /><br />İnsanın kafası atmaya görsün yeter ki. Gözler karardı mı vay haline cinslik yapan zibidiye. "Bende aciz bir kul'um birader, bende nefsiyim üstüme gelmeyin" desem de kaşınılır özellikle. Hani derler ya "Amele sümüğü gibi yapıştı yere". Yapmak isterim ama yapamam. Murovari içimizde ki barındırdığımız “İnsan Sevgisi” kaplar bünyemizi. Hay ülen senin derin ve çekip gideriz beladan, dayaktan, sıfattan.<br /><br />Delikanlıyız çok şükür. Yamukta yapmadık kimseye ya da ben bilmiyorum. Yaptıksa da Rabbim affetsin. Delikanlıyız ama hiç ayakkabının arkasını kırıp üstüne basmadım. Neyim eksikti benim desem de her zaman fazla'm olmuştur, taraklı ayaklarımı hesaba katmamışım. O yüzden hep terlik giydim, kışında bot. Onlarında kıracak bir tabanı yoktu maalesef :) Delikanlılığın ikinci sayfası da tesbih. Elimde hiç tesbih olmadı. O zamanlar Estagfirullah çekmeyi bilmiyoruz, sadece Samsun çıtır simidi çevirir gibi çeviriyoruz boyuna. Ellerim yaba gibi, zor oluyor çevirmesi sonunda da kopartıyoruz ipleri. Hay ipine de hay tesbihine de hay delikanlılığına daaa diyecek oluyoruz, susuyoruz. İyi huylu adamım çok şükür: D En son safha da kolları yana açarak yürümek. Onda sıkıntı yok. Az ağırlık çalışmadık zamanında kanatlar ejderha kanadı gibi :) Çalımlarla yürürüm sokakta, bakan bir daha bakar. Biri kasıntı der, biri mal'a bak der.(Mal derken sıfat anlamında olan değil cisim anlamında olandır :) ) Sonra kime havan dedim kendi kendime. Tabi Hakk'ı tanıyınca... :)<br /><br /><br />Etrafta düşman arayacağıma bir gün kendime baktım. En büyük düşmanım kendimdim aslında. Yani nefsim. Onla baş edemiyorum da mahalle de ki "Anadın mı" diye diye dolaşan zihniyetle nasıl baş edeyim. Dünyevi işler yolunda yürürken bir tebessüm yudumuyla cirit atarız dar sokaklarda. Kalp kirliye yakın... Yok, kirli kirli. Kalp yüze yansırmış, bizde ki surat siması satanistlerde var anca. Tebessümde sinsi kıvamında sanki Erol Taş, Tecavüzcü Coşkun ortası bir şey. Suratım keçe suratına benzese de iyi adamım be, vallahi bak :)<br /><br /><br />Çok enteresan bir adamım ben. Benim otokontrolüm süperdir ki, anlatamam. Benim otokontrolüm sadece delirmediğim,sinirlenmediğim,agresifleşmediğim ve sıyırmadığım zamanlarda mevcuttur.Normalde kontrollü bir insanım yani :D Altı üstü bir insan müsvettesi olmam dışında herhangi bir özelliğe sahip olmasam da çevremdekiler yüzünden hep bir şeye benzetildim ya da bir şekle sokuldum."Abi varya sana araba çarpsa, araba haşat olurda sana bir şey olmaz" mı demezsin ya da "Sende ki vücut bende olsun bir kamyon adam döverim" diyenden mi. Genelde hep bir araç ile, bu genelde kamyon oluyor, haşır neşir ve sapıkça bir ilişkiye sokuluyorum. Akıllı olun kardeşim, asabiyiz dedik :) Ben ölürsem ya kamyon altında kalacağım ya da o bir kamyon adamın hepsinden dayak yeyip rahmetli olacağım, hadi hayırlısı...<br /><br /><br />Arada daralıyorum kabul ediyorum. İradesizlik içinde olduğumuz zamanlarda oldu. Yanlışa düşmem kolayına.<br /><br /><br />Yanlışı görürsem dururum...<br />Doğru yolda isem yolumu bulurum..<br /><br /><br />Şükür yolumuz doğru, korkumuz yok yanlışa sürüklenmediğimizi biliyoruz. Kendimde olmasam yolumu bulmasam şimdi ne halde olurdum, kim bilir. Neyse otobiyografimi ciddileştirmeye gerek yok;<br /><br />Gez dolaş,<br />Eğlen, keyflen,<br />Kendine gel.<br />Hadi selametle git,<br />Güler yüzle gel.<br />Kendin ol gel Lenn...<br /><br />Daralıyorum dedim ya hani, aralarda, tenhalarda. Yok olurum kimse bulamaz beni. eMSeNe de gelmem, boşuna çevrimdışı ileti bırakmayın ya da Fasybuktan mesaj atmayın. Sonra haberlerde şu başlık görülmeden "eMSeNe açamayan insanın acı hayatı, az sonraa..." :P normale dönerim. İyi insanız dedik ya, üzmeyelim çevremizi...<br /><br /><br />Aman yeterrrrrr.<br /><br />İçim dışıma çıkmadan sözlerimi bitireyim. Lakin içimdekileri yani ben'i size sununca bende bir şey kalmıyor. O zaman takır tukur ediyorum, boş bir adam oluyorum velhasıl. Azıcık cimrilik yapayım bu sefer, idare edin.<br /><br />Yapımda emeği geçen arkadaşlara teşekkür ederim. Onların kim olduklarını, kim olanlar yazıyı okuyunca anlayacaklardır.  Karışık bir cümle oldu, idare ediverin…<br /><br />Dikkat!!! Bu bir otobiyografidir, ona göre. Akıllı olun yaniii :)<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />09.01.2009</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-6748858985200249021?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-75946006856740914942009-01-06T17:27:00.001+02:002009-01-06T17:30:23.783+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SWN5Cdy2xQI/AAAAAAAAAGY/1rsNw7m0hEU/s1600-h/ayasofyaph6.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 271px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SWN5Cdy2xQI/AAAAAAAAAGY/1rsNw7m0hEU/s400/ayasofyaph6.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288203470727726338" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Üzülme ya!<br /><br /> Ne gerek var!<br /><br />Zaman doldu, dönüş yok geri<br />Artık sende olanlarla hesabın belli<br /><br />Kendini içten içe yemenin ne faydası var?<br />Yanlışı seçip gitmenin ne karı var?<br /><br />Biten mesafenin sonunda ne görüyorsun<br />Ne kazanıyorsun batan güneşin ufkunda?<br /><br />Bilmiyor musun?<br /><br />Sayayım da dinle...<br /><br />Kalbin kararıyor<br />Yüzün buruşuyor<br />Aklın karışıyor<br />Hatta havalarda uçuşuyor<br />Saçların beyazlıyor<br />İmanın zayıflıyor<br />İsyanın artıyor<br />Sonun yaklaşıyor<br />Ölümün seni anıyor<br />Kabrin seni sıkıyor<br />Sen istemiyorsun ama <br />İstemediğin şeyler önüne seriliyor<br />Elinde değil<br />Velhasıl Kısaca...<br />Hayatın içinde ki boşluğun seni sarıyor<br />O boşluk büyüdükçe büyüyor<br />Ve içine seni alıyor.<br /><br /><br />Fazla kurcalama ileriyi<br />Takılma, anma devamlı geriyi<br />Sabret ve Şükret<br />Düşün sana nefes veren Rabbini<br /><br />İsyanın artmadan tevbe et günahlara<br />İmanın zayıflamadan daha da yaklaş Namaz'a<br />Kalbin kararmadan itele nefsini Nur'a<br />Ölümün yaklaşmadan sun kendini Hakk'a<br /><br />Tahammülsüz kalma, nefretine kanma<br />Zehir olan enaniyetle kalbini yakma<br />Güzele çalan gözlerinle günaha bakma<br />Kim kurtuldu azaptan, sen kurtulacağım sanma.<br /><br />Güneş batıdan doğunca<br />Tevbe kapıları kapanınca<br />Saflar yerini bulunca<br />Kılıçlar savaş için sıyrılınca<br /><br />Üzülme ya!<br /><br />Ne gerek var!<br /><br />Zaman doldu, dönüş yok geri<br />Artık sende olanlarla hesabın belli<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />06.01.2009</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7594600685674091494?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-12718359190206058472009-01-02T23:43:00.000+02:002009-01-02T23:45:59.910+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SV6K3_OhsuI/AAAAAAAAAGI/Ca2GjUjpTlI/s1600-h/037202958c1wm01tv4.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 287px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SV6K3_OhsuI/AAAAAAAAAGI/Ca2GjUjpTlI/s400/037202958c1wm01tv4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286815707049341666" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ne zor iş-imiş bu kâmillik ve akabinde de insanlık. Biz insan olamadık ki kâmil olalım, hep esiri değil miyiz bir şey'lerin? Hep eğilmemesi gerekenlere eğilmiyor muyuz? Asilerin en tehlikelisi hatta Şeytan'dan bile tehlikeli olan nefsimize uşaklık etmiyor muyuz her zaman? Evet nefis... Şeytan sadece kulağınıza fısır fısır konuşur kötülüğü, büyük olsa da kendisi küçük bir zındıktır bize sundukları. Şeytan sadece vesvese verir. O kadarla kalır ve gerisi seni ilgilendirir. Ama nefis daha tehlikelidir ve sadece senin iradenin sonucudur. Rabbimiz bizi yaratmadan nefsimizi yaratmış ve onunla iman konusunda şu olay geçmiş. <br /><br />Allah(c.c.) ona "Ben " kimim diye sorduğunda,<br /><br />Nefis; Sen sensin bende benim demiş. Yani büyüklük taslamış hâşâ, ben senle aynı konumdayım demeye getirmiş. Rabbimiz nefse azap etmiş, işkence çektirmiş. Rivayetlerde bu 1000 yıl olarak söylenir. Tekrar karşısına çıkarmış ve soruyu tekrarlamış, nefis yine şu cevabı vermiş;<br /><br />"Sen sensin bende benim" demiş. Rabbimiz tekrar azap etmiş nefse, bu 3 defa tekrarlanmış. En son azabından onu aç bırakmış. En sonunda nefis "Sen İlahsın, teksin, her şey'i Yaratansın" demiş. Böyle asi ve güçlü bir düşmanımız var karşımızda. Ama bir o kadarda aciz. Onu eğitmeli, yola sokmalıyız. Derinlere dalmalıyız, dalanları yakalamayız, sevmeliyiz, sonuca ermeliyiz. Bizi çeken ilahiyi görmeli tasavvufu benimsemeliyiz.<br /><br />Tasavvuf’un içine girmek âlemlere dalmaktır. Masiva’yı (1) anlamaktır. Masiva’nın içinde âlemlerden birini seçmek, seçtiği 5 âlemden birini de İnsan-ı Kamil olarak adlandırmaktır. Görünen âlemde yani zahiri âlemde yürümek, görünmeyen âlemde yani batini âlemde de hissetmektir. Sonra gerçeği bulmak, 18.000 bin âlemin Efendisini gözyaşı ile karşılamaktır., Tohum saçmak, çiçek açmak, dala konmak, gül vermek ve bütünü barındırmak kusursuz cemalinde. O’dur O, sevgililer sevgilisi, Mahmud-u, Ahmed-i, Muhammed-i, herkesin Efendisi (S.a.v.). Hissettin mi içindekileri, o heyecanı ve kararmış kalpte ki hezeyanı, o dik başlı nefiste ki eğilmeyi. Bir bakışı ile içini eritirsin, böyle bir güzele can kurban…<br /><br />Gördük bazı şeyleri kapı aralığından. Ama daha dur giremedik cezbeye. Sakin ol ve takip et yaşanılanları ve sözcükleri…<br /><br />Kurtuluş kapısını gözümüz görmez keyifli haldeyken. O her zaman açıktır bize ama biz kör oluruz o bizi çağırırken. Sığınacağımız en güzel liman en güzel kale Zikrullah’tır ama biz sarılırız kendimize. Dağları ben yarattım edası vardır içinde, kim karışabilir sende ki efendiye. Düşman bellememek elde değil kendimizi. Biz Ebrehenin filleri yine biz Ebabil kuşları. Galip belli savaşa ne lüzum var ama anlamaz kör nefis sürer bıçağı dimağına. Yürü seyri süluk’ta(2) yürümüş Mürşid’in peşinden, himmetine sığın, duasına gir. Esareti yırt parça parça, ezeli-ebedi ise aşığın ile tut.<br /><br /><br />Bu yorgun gönül yanmayla varacaktır sana. Edep, sevdan ile hasretleşecektir. Fikir, âleme rahmet ile şahlanacaktır. İnsana faydalı fikir ve ilim, şifalı bir ot’a benzer. Aşkın suyunu sıktıkça dengesizlikler ve cehaletler yok olur. Lakin faydasız ve şifasız bilim ve de böbürlenmek için yapılan ilim zehirlerin hasıdır. Şifası yoktur, sonucu kötüdür. En büyük hastalık budur. (3) <br /><br />İfrat, tefrit’e kızacak o vakit; kabahati azlıkta bulacak çokluğu sonlandıracak. Umursamayacak nizamı içinde ki şehvet, hareketsiz dağlara haykıracak isyanını. Lakin bilmezdir dağlarında bulutlar gibi hareket halinde olduğunu ve her daim “Ya Hay” dediğini. (4)<br /><br />İradeli olmanın ve nefsine hükmetmenin çabası vallahi zordur. Ve vallahi ki bunu başarmanın güzelliği çoktur. <br /><br />Rabbine tam teslimiyetten geçer bunun yolu ve sevmektir bunun özü. Şah-ı Nakşibendî Hazretleri (K.s.) çölde bir bukalemun görür ve o sıcakta hiç hareket etmediğini fark eder. Bukalemun tam bir teslimiyet içersindedir ona hayat verene, onun hikmeti adedince nefes alır ve hayatını sürdürür. Şah-ı Nakşibendî Hazretleri (K.s.) işte böyle teslim olmak için düşer yollara. 7 nefs teskiyesi (5) kademesi içinde nefsi emmareden (6) başlar nefsi teskiyeye uzanan kâmillik yolunda Mürşid-i Kamilliğe ulaşma çabasına girer. Çok zor bir yoldur. Nefsini ezmek için yıllarca yollar temizlenir, kapı kapı dolaşılır hizmet için. 1 elma için 1 yıl hizmet edilir elma sahibine. Sırf helallik için sırf nefsini yola getirmek için. Yine o büyük zat, ondan keramet isteyenler öyle büyük tevazu ile cevap vermiştir ki; “Bizim kerametimiz açıktır. Bu kadar günah ile yeryüzünde yürümemizden büyük keramet mi olur. Kendini seyrün ila'llah ‘a (7) adayan ve bu yolda insan-ı kâmilliği aşıp Mürşid’i Kamilliğe eren Şah-ı Nakşibendî’ye selamlar olsun…<br /><br />Selamlar olsun İnsan-ı kâmil olma yolunda ilerleyenlere. Bu yolda ilerlerken bir Mürşid-i Kamil’i sevenlere. Ve ona bağlanıp ona ulaşanlara…<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />1) Masiva: Dünya, kâinat, tasavvufta âlem. Allah'tan başka her şey demektir<br />2) Seyr-i Süluk: İnsanın tasavvuf disiplini altında yürüyüşünü ifade eden bir terimdir.<br />3) İnsanları küçümsemek için ilim öğrenme. İşte en şifasız, en büyük hastalık budur (Bisr-i Hafi k.s.)<br />4) Sen dağları hareketsizmiş gibi görürsün, oysa onlar bulutlar gibi hareket halindedir. Allah(c.c.)<br />5) Nefis Teskiyesi: Temizlenmiş olan nefise verilen isim.<br />6) Nefs-i Emmare: Varlığın insan-ı kâmil mertebesine ulaşabilmesi için aşması gereken basamaktır<br />7) Seyrün ila’llah: Mevla’yı bulma yolu<br /><br /><br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />02.01.2009<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-1271835919020605847?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-46448947822348012562008-12-23T12:45:00.002+02:002008-12-23T12:49:14.202+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SVDBzP-o9TI/AAAAAAAAAFg/WqL81c3kdk8/s1600-h/u9_4169.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SVDBzP-o9TI/AAAAAAAAAFg/WqL81c3kdk8/s400/u9_4169.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5282935449112343858" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Tanımsız insanlar… İlahi adalete rağmen tevazu göstermeyip, hıyanete dalalet eden insanlar… Müflis olmuş hayâlar, müflis olmuş bedenler ve müflis olmuş nefisler… Rabbin rahmetini istemeyip, iblisin kucağını seçen umutsuz vakalar…. Yani tanınmayacak kadar karmaşık insanlar… <br /><br />Rabbimiz dünyayı oluştururken ilk olarak insanları yaratmamış evet ama insanlar için kuruldu bu düzen ve olacak olan mizan… Her yarattığı insana bir şekil, bir nefis ve bir akıl bahşetmiş, kendilerini yönlendirmelerini ve şeytana uymamaları konusunda onları ana rahminde uyarmıştır… Zaman öyle hal almıştır ki yeryüzü milyarlarca insana ev sahipliği yapmasına rağmen insan-ı kâmil bulmak bir meziyet oldu ya da tevafuklar sonucu elde edilir oldu… Diyojen; “Güpegündüz el feneri ile insan aramaya çıkar”’mış… Derin ve manidar anlamlar çıkarmamak elde değil… Düşünceler yazarı Mark Orel ve Büyük Kadın Rabia Adeviye de insanların çirkin ve kurt bakışlı, sinsi ve aç olduklarını sözlerinde dile getirmişlerdir… Belki ağır ve yaralayıcı sözlerler ama doğru ve söylenmesi de gereklidirler… Yoksa bizde o vasıfta ki insanlara dâhil olmuş oluruz, susanlarla beraber…<br /><br />Gaflete düşmeden Gaffur’un nimetlerine sarılmalı, şükrü bağrımıza basmalı, sabrı tadıyla beraber yaşamalı, rahmeti yürekten kucaklamalıyız… Lakin enaniyete düşüp hikmeti geri itmemeliyiz… Sonra kirli amellerle baş başa kalmayalım, aman ha!.. Müflis olan hayâmız, kararmış ruhumuz, zehirlenmiş nefsimiz, bulanmış aklımız ve kendini suçsuz sanan benliğimiz çare olamaz o vakit bize… Bütün azalarımız karşımızda, bütün duygularımız dillenmiş bizi galebe çalarlar… İmdat diye sesleniriz, sesimiz kısıktır velâkin… <br /><br />İnsan-ı kamil olmak kolay aslında… Asıl zor olan tanımsız olmaktır…Biz kolayı kenara itip zora kucak açıyoruz, kamilliği arka cebimize sıkıştırıyoruz… Belki bir gün yoklarda buluruz hesabı… İki adım öteye gitme garantisi yokken her düşünceyi ve durumu ileriye atarsak, 7 tahta altındayken ah, vah çekmek pek işe yaramayacaktır…<br /><br />Nimeti bol olan Rabbim bizi iflas’a düşmekten korusun ve bizi iman çerçevesinde sıkı sıkı çevrelesin… Allah, insan olmanın değerini, o değeri kaybetmeden anlamamızı sağlasın… <br /><br />Müflis olan insan, kâmilliği neyler… <br /><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-4644894782234801256?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-36862617732631625592008-12-23T12:42:00.001+02:002008-12-23T12:45:10.293+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SVDBHsNRCdI/AAAAAAAAAFY/KyAfzgEwxQc/s1600-h/Islam_by_Susanh.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SVDBHsNRCdI/AAAAAAAAAFY/KyAfzgEwxQc/s400/Islam_by_Susanh.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5282934700775639506" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">İnsan-ı Kamil’e emanet edilen beden, emanet edilene mülk olarak biçilmiştir… Işığın görülmesini sağlayan Yaratıcı, bizlere sorumluluk yüklemiştir… O, bize insan olabilmenin sorumluluğunu yüklemiştir…<br /><br />Kendine değer biçen nadir canlılardandır hatta tek canlıdır insan… Ve manasında pahasını biçemeyende tek varlıktır insan… Korkusuz ödünü çiyanlara teslim ettiğinde, yer bitirir içinde ki o ruhani varlığı yılanlar, bırakırlar yerine gururu ve nefreti… Alırlar içinden sevgiyi ve neşeyi… İnsanları yaşatan bir damla umut, bir damla tebessüm bir damla sevgi değil midir?.. Sevgi yaşatan bir iksirdir(M.F. G.) İnsan sevgi ile yaşar, insan kendini sever… Rabbi kendisine emanet ettiği için, yaşamı sever… Rabbi kendisine sorumluluk yüklediği için, sevmeyi sever… Rabbi bu güzel duyguyu kendisine verdiği için, Rabbini sever… Bu güzelliklerden nasiplendiği için…<br /><br />İnsan dedik hep… Dememiz gerekir; doğan, yaşayan, ölen ve hesaba çekilen olan bizleriz… Nefes alıp, yemek yiyen, su içen bizleriz… Evlenen, çocuk büyüten, ev geçindiren bizleriz… Kendini eğiten, torun seven, yalnız kalan bizleriz… Peki O’nu neresine alıyoruz bu dünyanın desem; O’nu en içine,en derinlere almalıyız… Yaşamlarımızı bize veren Rabbin değildir de nedir?.. Peygamber Efendimizi kendimizden de fazla sevmedikçe Ümmeti olamazken, Rabbini de dünya da ki her şeyden daha fazla sevmezsek nerde kaldı İnsan-ı Kamil nerde kaldı Evliya-ı Gönül…<br /><br />Sevgi insanları yaşatır, nefes almana yardımcı olur bu cihanda… Rabbin sevgiyi yaşatır, nefes almanı kolaylaştırır Mahşer-i Kübra da… Öyleyse sev insanları, güzellikleri, ibadetleri, imanını, Efendini ve Rabbini… Al gerçeğin tertemiz, saf ve koşulsuz anahtarını…<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-3686261773263162559?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-9186317310041959892008-12-15T23:22:00.002+02:002008-12-15T23:24:45.750+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SUbK-80ZHPI/AAAAAAAAAFQ/2RH_AKWs0-w/s1600-h/6d149e5b29412c8f2dcc06ac7b4bcc3c.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SUbK-80ZHPI/AAAAAAAAAFQ/2RH_AKWs0-w/s400/6d149e5b29412c8f2dcc06ac7b4bcc3c.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280130795965062386" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yeteneklerimi kaybetmiş gibiyim, yaşlandım mı yaşamayı çizdim mi bilmiyorum. Tek kanadı kopmuş kuş misali hep tek yöne uçup yere çakılıyorum, ne yaptığım bende bilmiyorum. Güneş açmadı bugünde doğudan, batıdan da doğmasına razıyım kıyamete çıkacağını bile bile. Susma, içimde ki yeni doğan duygular. Vur kendini,3 senedir aklında olanları çıkar içinden. Şarjörü tekrar doldur, tekrar çek tetiği soldur benzini.<br /><br />Çok değiştim çok. Yarım kalan duyguları da serbest bıraktım, gittim. Karar verdim artık, bendekileri tamamen bitirdim. Sızlasa da yüreğim, sancılansa da yokuş çıkarken, yıllara rağmen değişse de ve bir elveda ile sığdırsa da içini geriye dönüp son sayfaya bakmadım. Beyaz kâğıtları doldurmuyorum artık, tek ayağı kırık sandalyeme oturamıyorum bile. Nasırlı ellerim toprağa dokunamıyor ve koklayamıyorum kırmızı gülleri. Boşalttım heybemi uzun yoldan sonra. Dolduramadım içini arkadaşlıkla, dostlukla... Kalakaldım bir başıma, bir kalem birde boş kâğıtla...<br /><br />Bakamadım hicrana ay ışığında, göremedim derin muhabbeti aşığın kalp atışında. Destana bürünür hazinelerim, etrafa sarılır çatlaklardan sızan ziyanlarım. Kolay yoldan elde edilmeye çalışılan saadet, fakirin ekmeği zenginin ulaşamadığı bir derttir. Elini verip kolunu kaptırdığın çakallar, bir gün ekmeğine de sulanır. Bırak sulansın deme! Kalır bir başına, düşersin kara zindanlara. Aman haa...<br /><br />Sinirli nefsin senin, sakin ol ey ben. Sıkma ellerini, çatma gözlerini, hızlı hızlı yürüme boşluğa. Süpürge al eline, süpür seni esir eden nefreti. Kulak verme hayatına giren yalnızlığa, sırtını yükleme hayatından çıkıp giden yanlışlarla. Celallenme, sükûta sırt çevirme, yan yana yürümesin zulmetin ve aşkın. Sabırım ve celalim yan yana yürüse de, sabrımı öne çıkarmayı tercih ederim, inşa’Allah ta beceririm…<br /><br />İçini kaplayan kötülüğü açığa çıkarmadan mutluluğa ermek lazım, ne lazım bunun için. Kanatmak mı lazım acılarını. Göz kapaklarını kapatman mı lazım kendi dünyana. Mideni doldurmak mı lazım olmazla. Karanlıkta göremedin mi ışığı, sana yönelen yolcuyu. Aydınlığa küçücük bir delikten bakarken, ulaşamama hissi vardı içimde. Lakin yırtılan perdeler gerçeği görmemi sağladı. Çok şükür…<br /><br />Neden? Diye sormadım hiçbir zaman kendime, halimi hatırımı görünce. Nedeni benim çünkü hataların. Ufkumu karartan bulutum, kabarır sel olurum. Yolda tekmelenen taşım, sağa sola sürüklenirken ufalanır toz olurum. Dağda ki yalnız kurt’um, çok doğar kardeşle büyür yalnız ölürüm. Ben sepette ki elmayım, tepetin dibi göçse de ben sana tutunurum.<br /><br />Sonra bir sakinlik sarar çevreni, içini, kendini... "Yetiş" diye bir ses ile irkilirsin, kalbinde çıkan çıbanı patlatır akıtırsın pislikleri. Ayaklarının bağı çözülür, imdadına koşarsın seslenen serkeşin. O asiliği içinde barındıran serkeş açar çiçekleri bölük bölük, helalinden bir yudumla seni bulur, hiçbiri haramzade ürünü değildir hepsi güldür. Gül kokusuna bürünür akıttığın kanlar, akar gider dertler, solar gider kederler. Sus! Seslenme artık mahsun mahsun ey biçare vedalarım. Dönüyor başım, gülmüyor yüzüm ve sabaha çıkmıyor acılarım. Yağmur suskunluğu çözsün, hasret seher yeli ile yok olsun gitsin. Hiçbir zaman bir hikâye de yer alamasak ta ucundan tuttuğumuz bu öykü burada bitsin…<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />15.12.2008</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-918631731004195989?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-64083740969088379012008-12-06T17:24:00.001+02:002008-12-06T17:26:34.173+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/STqZll1l5WI/AAAAAAAAAFI/LzwFzSnEmk4/s1600-h/b190a695755d9c0e.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/STqZll1l5WI/AAAAAAAAAFI/LzwFzSnEmk4/s400/b190a695755d9c0e.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276698784509060450" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Karanlıkta yürümeye çalıştığım zamanlardı o anlar…<br /><br />Gelişigüzel, çarpa çarpa ve düşe kalka bir yürüyüştü bu. Önder yok, bağlılık yok, irade yok, ciddiyet yok… Düşmüşlük var, yılmışlık var, mahkûmiyet var… Merhametin yanına yaklaşmayı bilmeyen vücutların peşinden gittim, ruhlarını satmış inançsızları derdime ortak ettim, imansızların sırtına bilmeden nefesimi ekledim. Ey gafil ben, sen neler ettin…<br /><br />Edepsizin biri gönlüme kara lekeler çalar, leke büyür büyür nokta olur. Nokta cümleyi sonlandırır, kalbin sonunu getirir. Kara kalp edepsizliği benimser, gönle hükümdar olur. Vuku bulur aşk sessizce, çırpınış başlar nefiste, histe, nefeste… Duvarda taşlardır benimsediklerin, silemezler kara noktaları. Maddeyi, maddi silemez elbet. Mananın şerbetini içmeden temizliğe başlayan kirli bakar, maneviyatın ışık huzmesinde HU diyenler Mürşidin kapısında iman bulur. İmanı bulan gönlü görür. Gönlü gören Allah’a yol alır.<br /><br />Fikir ile yola çıkar insan, düşüncenin girdabından süzülür kelimeler. Benimsenen teslimiyet bazılarının sarfiyatına uğrasa da fikrini kaybetme. Fikri benimseyen zihninden şaşma. Zikir, kalbin aynasıdır. Rabbini anan, O’nsuz kalmaz. O’nunla olmayan yolunu bulamaz, yok olur.<br /><br />Hedefsiz ilim samana benzer. Bir alevle harmanlanıp toz olur ve gider. Mesnetsiz sıfatlar vuku bulamaz alevin yok ettiğiyle. Anlayamazlar Halık’ı, anlatamazlar imanı. Anlayamazlar Yusuf’u, anlatamazlar kuyu’yu. Mahlûkun boşa çırpınışı dalga oluşturmaz ve İfriti korkutmaz, korunmuş âşık’ın şahlanışı nefis oluşturmaz ve hisleri korkutmaz. Umursama çelme takmaya çalışanları, karşına al seni sırtından vurmaya çalışanları. Yürü, durma karanlık sokaklarda, pisliğe bulanmadan tövbe et.<br /><br />Susuz kaldığımız zamanlarda kan akıtasınız gelir pekmez gibi, oluk oluk. Yaparız susuzluğumuzu giderene kulluk. Yalan dünya burası yaşaması zordur çekeriz zorluk. Muhammed’in(s.a.v) peşinden gidenler görmemiş midir bolluk? Asabiyiz ama ufacık zararsızdan dahi korkarız. Sevgiyi barındırırız bünyemizde ama hüzünlü zamanlarımız da kaçar gideriz. Delikanlıyız, barındırmayız hileyi ama gurura işletemeyiz eğilmeyi yiğitliği terk ederiz. <br /><br />Sen ne biçim adamsın diyesi gelir insanın. Demeyin! Yürümeyi öğrendik, karanlığı aştık, yolu yarıladık. Hamd’ü senalar olsun…<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />06.12.2008</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-6408374096908837901?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-5203319920320514702008-12-01T23:53:00.000+02:002008-12-01T23:55:12.457+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/STRdFuFcvxI/AAAAAAAAAFA/Gt3YXXFrxKM/s1600-h/e2f4e571ac2eb780.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 265px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/STRdFuFcvxI/AAAAAAAAAFA/Gt3YXXFrxKM/s400/e2f4e571ac2eb780.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274943416409308946" /></a><br /><br /><br />Yanıldığım yalan...<br />Hatalı olduğum da yalan<br />Yanlış bildiğim de yalan<br />Seni umursamadığım da<br />Seni sevmediğim de yalan.<br />İnsan başlı başına bir yalandır aslında<br />Lakin bende olan sen, gerçektir.<br /><br />Göz,<br /> Bugüne kadar başkasına<br />Böyle bakmadı için <br />Yanılıyor olabilir.<br />Nefsim,<br /> Zayıftır, acizdir<br />Kapıldı da yanılıyor olabilir.<br />Ben, <br />Şapşalım biraz<br />O yüzden <br />Şahsım yanılmış olabilir<br />Aklım,<br /> Bir karış değil karış karış hava da<br />Seni iyi seçemeyip de<br />Yanılmış olabilir.<br />Ama kalbim,<br /> Yani bu yaralı yürek<br />Çok iyi görür<br />Çok iyi idrak eder<br />Çok iyi sever<br />Ama yanılmaz.<br />Sen,<br /> " Beni severken yanılıyor olabilirsin" dedin ya<br />Asıl sen yanılıyorsun.<br />Çünkü bu kalp senden başkasını sevmedi<br />Böyle ızdırap çekmedi<br />Ve kimseyi böyle sevmedi.<br />Ben kalbime güvenirim.<br />Gel sende bana güven<br />Ve sev beni…<br /><br />01.12.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-520331992032051470?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-22317751017836449642008-11-27T20:03:00.001+02:002008-11-27T20:16:21.039+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SS7j7HYlJdI/AAAAAAAAAE4/M7phkEr_IyU/s1600-h/Pet_by_dholl.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 293px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SS7j7HYlJdI/AAAAAAAAAE4/M7phkEr_IyU/s400/Pet_by_dholl.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273402818431362514" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Kabil ile başladı ölüm… Kabil, Ölümle öğrendi acıyı, korkuyu ve yalnızlığı… Öğrendi kuşlardan mezarı, cesedi ve toprağı… <br /><br />Genelde biz ölümü anmayız, hatırlamayız ya da hatırlatılmasında hoşlanmayız… Hiç ölmeyecekmişiz gibi dünya’ya dalarız… Bazen bazı sorular ve sorgular kafamızda soru işareti bıraksa da çabucak unutur ve normal hayatımıza geri döneriz… Ya da yakınınızdan birisi yaşamalı bu duyguyu ki bizde idrak edelim ölümün yakınlığını… Ailemizden, çevremizden birileri vefat etti mi yakınlığına göre değişir duygular, belirginleşir yüz hatları ve uzatılır geçici yaslar… <br /><br />Evet, bugünde benim bir komşum ebedi yolculuğa uğurlandı… Her şey mezarlığa gidene kadar normaldi… Bende kalıplaşmış rolümü oynuyordum tıpkı çevremde ki diğer insanlar gibi… Yüzüm asık, başım eğik, sesin tonu az ve “Başın Sağ Olsun” edalarını… Her yeri kaplıyordu bu davranışlarımız ve soğuktan mıdır nedir bilmem üşüyordum… Musalla da yatan mı şansız yoksa biz mi talihsiziz bunu bilemem ama insanlar hala hiç ölmeyecekmişler gibi davranmaya devam ediyorlardı… <br /><br />Tabi üzülüyor insan tanıdığı birini kaybedince, onunla anıları olunca, yaşadıkları gözleri önüne gelince… Bahçesine kaçırdığımız topları kesmesini, 73 model Renault’una dokunmamıza kızmasını ve sert tavırları şimdi bize tebessüm ettiriyor ve gözümüzden yaşların akmasına sebep oluyor… <br /><br />Buraya kadar bir şey yok aslında her zaman karşılaştığımız şeyler ve herkesin yaşadığı durumlar… Mezarlıktı beni değiştiren ve korkutan… Ölümden korkmayız ve öyle yansıtırız çevremize bizi böyle bilirler… Mezardan mı korkuyoruz acaba! İçimiz de ki çelişkilere kanıyoruz sanırım… Dar bir oda dersin içinden “Benim Klostrofobim Var, Giremem Buraya”… Beyaz önlüğünü de giydirirler sana anlamazsın, sıktı dersin, olmadı dersin dinlemezler ve giydirirler çabucak… Bereket’te yağıyor hani ıslanmış toprak çamur olmuş… Kazması da zor, kaldırıp atması da… Sonra seni yine dinlemezler atarlar çukura… Tahtalar dizerler üstüne ve sabitleştirmek için vururlar kazmayla Tak, Tak diye… Her tak edişte kalbim daha hızlı atmaya başlar, sanki yatan benim orda… İçim ürperir, soğuktan değil ama hele ölüm’den hiç değil… Nedenini sanırım oraya yattığımda anlayacağım… Toprak atılır üst üste… Yasin-i Şerif sesleri yükselir bir anda… Çevremi ve beynimi sarar… Huşu ile dinlerken çevreme bakarım, insanlara bakarım, sonra mezara bakarım… Ve son kez bakarım mezara sonra da sırtımı döner giderim… Bu kadar görev bitti, işlem tamam… Bir daha ki cenazede görüşmek üzere…<br /><br />Evet, Kabil ile başladı ölüm ve bitmeyecekte Kıyamet’e kadar… Her ölüm bize yaşamı anlatırken nedense yaşama dalıp ölümü unutuyoruz… Dedim ya; bazen kuşkuya düş sekte kafamızdakiler yüzünden, çabuk dağıtıyoruz kafamızı ve unutuyoruz gerçekleri… <br /><br />Ben bugün ölüm’ü tekrar yaşadım, umarım kısa zamanda aklımdan çıkarmam…<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />23.11.2007</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-2231775101783644964?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-13283317823538709762008-11-27T19:58:00.000+02:002008-11-27T20:02:54.835+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SS7goI5Q3EI/AAAAAAAAAEo/BvH-pn-0paQ/s1600-h/thank_you_allah_by_1_Digital_Dream.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 287px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SS7goI5Q3EI/AAAAAAAAAEo/BvH-pn-0paQ/s400/thank_you_allah_by_1_Digital_Dream.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273399193884482626" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Saat sabahın beş’i… Selamün aleyküm güne… Düşmez kalkmaz bir Allah var bu cihanda, biz ise imsak vakti düştük Gafur’un peşine… Haramilere döndük uyuyan insanların medetlerini de çaldık uykudan firar ettiğimiz için… Aşk şerbeti içtik 2 rekât üstüne 2 rekât eşliğinde… Dua’da bulduk kendimizi, kendimizden geçmiş bir hal cümbüşünde… Güneş gibi doğduk nefsimizin üstüne… Hüsrana uğradı şerrim, uykumu kaçırdı ama beni kandıramadı… Velâkin içim rahat, çabalarım hayrıma nihayet oldu… <br /><br />Saat sabahın beş’i… Selamün aleyküm hayat’a… Bize sunulmuş yaşamda yeni yüzmeyi öğrendi bu vücudum, ciğerlerim hazzına vardı nefes almanın getirdiklerine… Yediğimiz darbeleri şükür diyerek atlattım, Rabbime güvenip umutsuzluklarımı cehenneme saçtım, vicdan muhasebesinin hesabını O’na en yakın yer olan secdede saydım, kirpiklerimi ıslatan ve yanaklarımdan süzülen damlaları bu âleme hikmet diye dağıttım… Kalem ve kâğıt yalan söylemez asla, söylese de silgi siler yalanı geriye bırakır gerçeği… Oda hayattır, hayatın gerçeğidir inanılması gereken… Tek şeydir inanılması gereken, tek bir yoldur gidilmesi gereken, tek olandır yandıkça yanılması gereken… Görülmeyen ve hissedilen, akılda olmayan ama oradan hiç çıkmayan, sana senden daha yakın olan, düşüncelerini senden önce bilen, düşündükçe kalbine inen tek şey… Bağışlayan, esirgeyen, iyiliği isteyen ve bize sayısız nimetler veren Rahmandır O… Gerçeğin ta kendisi yani…<br /><br />Saat sabahın beş’i… Selamün aleyküm uyuyanlara… Bedenleri uyuyup ruhları yedi kat âlemi dolaşanlara… Gözlerin fersiz olduğu saatlerde serzeniş edip sonra da çapaklara isyan edip karanlıkta kaldığına pişman olan uyuyanlar… Parmakların yazmaya zorlandığı ve soğuktan büzüştüğü ve duygularda karasal iklimin hâkim sürdüğü ışıklı saatlerde uyuyanlar… Dostluklarını iblis’e hediye edip çocukluğuna dönenler uyanın… Aynaların çatladığı, meleklerin hiç uyumadığı, her şeyin temiz ve sessiz olduğu saatlerde ve gecenin son olduğu anlarda uyuyanlar… Uyanın selam verdik…<br /><br />Saat sabahın beş’i… Selamün aleyküm uyananlara… Feragat edilen hasretliklerin mihmanları, rüyaları bölüp sükûnete dalanlar, suskun fırtınalara kapılıp heybetini yitirenler, , kasvetine yenilmeyenler, dilin kemiğini alçıya alanlar, ezan sesiyle doğup gamet sesiyle hazır ola geçen ve sela sesiyle ebediyeti görenler, beş vakti abdeste hediye edenler, beş vakti sema’da geçirenler, beş vakti O’na eda edenler… Bütün dualar üzerinize olsun, uyandınız çünkü…<br /><br />Saat sabahın beş’i… Selamün aleyküm selam alanlar… Iraktan yakına yol alanlar, gözleri ışıl ışıl parlayanlar, mutluluk içinde feryatları dindirenler, Habibi bilenler onu işitenler… Saat sabahın altı’sı oldu ve Selam olsun hepinize…<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />15.03.2008</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-1328331782353870976?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-70134580094073137932008-11-24T01:57:00.001+02:002008-11-24T02:04:09.193+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SSnvYCyZVqI/AAAAAAAAAEg/rx82uuc2EjM/s1600-h/platinium+(173).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SSnvYCyZVqI/AAAAAAAAAEg/rx82uuc2EjM/s400/platinium+(173).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272008035158021794" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Kötü adam yine karşınızda...<br /><br />Kaydı sardım başa, iyilikle çıkılan yolu saptırdım yoldan çıktım. Sansürledim gözlerimi, elimi çektim düşüncelerimi yerle bir ettim. Fikrin şehvetine kapıldım kişiliğimi sattım, ah aldım, namussuzluğun girdabına katıldım, namus kavramını kendimden çaldım. İncecik yağmur ile yürüdüm yollarda, buruk bir sessizlik içinde kaderimden kaçtım. Yüreğin yanından geçti kurşun, değmedi kan gömleğe, kopmadı teller susturmadı saz’ı. Kurşunu yerken beden ben hançeri aldım sırtıma sapladım.<br /><br />Ben suçluyum. İşte kötü adam karşınızda yargılayın beni. Hakkı bildiğim halde bilgisini saklayan ben. Unut gerçeği ve aydınlığı, bende olan ben. Soysuzluk içinde hiçbir şey olan sadece ben. Dört bir yanımı saran hazin, yağmurla gider diye umarak sokakları arşınladım, yağmur tepemde. Kısacık süre var elimde, lodos bitti, bulutlar karanlığı terk ediyor, güneş kendini göstermek için çabalıyor. Temizlen artık bende olan sen, bırak artık ben’i, aldın alacağını napacaksın bende olan hiçliği. Razı değilsin benden ama beni yakmak için sıradasın. Yakma artık, rahat bırak beni.<br /><br /><br />Uslan be Halil İbrahim. İsmim ne İbrahim ne de Halil ama bende uslanmıyorum. Susamıyorum geçmişi dillendiremeden, kaçamıyorum beni boğan gecelerden, vazgeçemiyorum içimde ki beni tanımlayan asilikten. Husus derin, fark yok, konu aynı... Ama sus-mak gerekmiş, konu kapatılsın ve sürgü çekilsin geçmişe. Akşamlar aydınlansın, düşüncelerin peşine sual sorulsun, neden ve niçinlere karışsın zindanlar. Hakkımı devredeyim pişmanlıklarıma, ders almayayım geçen ömrümden, dayanamasın kalbim çekip gitsin sevgimden. Yak her şey'i zalim, sırtını dönüp git bu şehirden. Gülümse kaybedişime sinsice, istemem senin gibi haini çevremde.<br /><br /><br />Ben kendime kötü dedim ya, aslında beni kötülüğe iten çevremi çerçeveleyen kötülüklermiş. Terslik bende sandım "Ya işler hep ters mi gider, bende gidiyor" dedim devamlı. Lanet olsunu çektim içe, gözyaşlarını akıtamadım bile. Hata bende deyip, kaçırdım kendimi kendimden. Yine kaçtım bu sahte benden, varamadım çıkışa, kaçamadım mutluluğa...<br /><br /><br />Bu kadar kötü ve karanlık şeye rağmen nasıl böyle ayakta kalabildin. Binlerce şükür halime yine de yaşadıklarıma, yaşayacaklarıma. Kendini mahvedecek kadar kötü hissediyorsun bazen ama dank ediyor sonra kafa, son süratla giderken acı bir frenle irkiliyor kalp, kalbin aynasına bürünün surat. Surat a bakıp "Sen kimsin lan" diyorum. Cevap veremiyorum ben yükleniyorum "Kime bu isyan kime bu gurur" diye. Sus pus nefis son radde de şahlanıyor ve diyor:<br /><br />Acımasız zamandan ve yaşamdan geriye ne kalır. Sen, kendin ve yalnızlığın. Gün yaşlandıkça sen eriyorsun. Dudakların solar,26’sında çökersin. Çocukluğun sonbahar yaprakları gibi dökülür ve hoşça kal der yarınına. Bekler zaman seni. Öldürdüğün zaman değil seni öldüren zaman bu. Hayallerini erteleme dedikçe sen yalnızlığınla baş başa kaldın. Geç kaldın; kalbin üzgün, sen üzgün, gözlerin mahzun, bedenin çökmüş… Adımların seri, sözlerin zehir, davranışların sert, hikâyelerin acımasız… Kötü adam’a büründün kısaca, ne oldun sen…<br /><br />Vardır bunda bir hikmet, sabret sen…<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />23.11.2008</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7013458009407313793?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-25789711467004051562008-11-17T23:00:00.000+02:002008-11-17T23:06:30.950+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SSHck4BTZAI/AAAAAAAAAEY/8RGZNW_uuQI/s1600-h/ftyerwoy8.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SSHck4BTZAI/AAAAAAAAAEY/8RGZNW_uuQI/s400/ftyerwoy8.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269735565071442946" /></a><br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">Bir Anlamsız Yazı…</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Zaman Akıp Gidiyor… Zaman İçinde Eridik… Bizde Aktık; Su Gibi Aziz, Ömür Gibi Fani Olduk… Hayale Kaptırdık Kendimizi, Aldandık Hayata, Kandık İnsanlara Yenildik Bedenin Güçlü Nefsine… Nefis, Kibir Her Şeyi Yıkar, Yığınlar Arasında Yardım İstedik, Yardıma Koşanların Ceseti Olduk, Can Verdik… Canımızın Dermanı Kalmayıncaya Kadar Ezildik, Rakip Oyuncudan Kasti Faul Yedik Ama Bir Düdük Çalan Olmadı… Yenildik Ve Sona Yaklaştık…</span><br /><br />Aramak Artık Yordu Gönlü… Bilmeyen Mesut Sanır Seni, Bilmezler İçinde Yanan Alevi… Nedensiz Acılar, Kırık Canlar, Kuruyan Gözler, Zamansız Yaşayan Bahtsız Bedeviler… Başlamak Zor Bitirmek Heyecan Vericidir, Yeter Ki Başla… Düşündüm Bazı Zamanlar, Düşlediklerimi Düşündüm… Düşünmediklerim Aklıma Geldi, Düşünmediğim İçin Kalbim Sıkıştı… Öyle Bir Hal Aldı Ki Yaşadıklarımı Yazıyorum, Yazdıklarımı Yaşıyorum… Akşam'ı Düşünüyorum, Gelmesini İstemediğim Karanlığı… Bu Sefer Gelmesini İstiyorum, Düşlediğim Gerçeklere Ulaşmak İçin…<br /><span style="font-weight:bold;"><br />Her Yol Doğru Değildir, Her Doğruyla Da Yola Çıkılmaz… Ama Doğruları Bilmeden De Doğruya Ulaşamazsın… Sonucu Olmayan Şeyin Cevabı Da Olmaz… Yok’a Ulaşabilmek İçin Var Olman Gerek… Sonuca Ulaşmak İçinde Yok Olman… </span><br /><br />Güzeli Yakaladık Ama Geç Oldu Sanırım Hep Böyle Olur Nedense… İhtimaller Dâhilinde Kendimi Terk Ettim… Çok Uğraştım Bir Türlü Gölge’m Bırakmadı Peşimi… O Bıraksa Bir Ayna’nın Süliyyeti İle Kendime Geldim… İnsanların Bazen Bazı Dönemleri Olur… Sinirli, Sıkıntılı, Stresli… Sebep Bulamazsın Bazen Neye, Kime Bu Sinir, Anlayamazsın… Aslında Bu Hallerimi Seviyorum Ben… Yamalı Düşlerdeyim… Gecenin Islak, Karanlık Şehrinin Cezbi’ne Kapılmış Göz Kapaklarıma Yenik Düşüyorum… Yangın İçinde Alev Alev Gözler…<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Of’lamak Çare Değil Ama Söylemek İstiyorum… Neden Diye Sorma Saysam Bitmez…<br />Nefsim Çok İstedi, Gönlüm Yandı Kavruldu, Bedenim İstemsiz Hareketler Yaptı… Ama Kör Kurşun Her Zaman Iskaladı… Bir Kerede İsabet Et Be Sende… Dost Görünüp, Çelme Takanlar, Değersiz Kişilerden, Değerlerime Küfürler… Görgü Kurallarını Öğretmeye Çalışan Ayı’lar… O Görgüsüz Ayı, Bal’ı Kaşıkla Yer Yalnız… <br />Beni Bırakın Kendi Halime… Neler Yaşamadık Ki Bunları Da Yaşamayalım… </span><br /><br /><br />Bir Anlamsız Yazı Yazdım… Anlamanız Biraz Zor, Anlamak İsteyenler Anlar, Anlamayanlar Anlamsız Bakar… Yetersizliğim, Anlamsızlığımın Gerisinde Kaldı Bugün… Umarım Beni Anlarsınız… Saygılarımla…<br /><span style="font-weight:bold;"><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><span style="font-style:italic;"><br />10.02.2007</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-2578971146700405156?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-90335838006201768992008-11-17T22:57:00.000+02:002008-11-17T22:59:59.228+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SSHbKCkGNsI/AAAAAAAAAEQ/-HJd32MXwgg/s1600-h/15zs6.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SSHbKCkGNsI/AAAAAAAAAEQ/-HJd32MXwgg/s400/15zs6.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269734004533638850" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Bırakın Artık Ezilmişliği…<br />Ele Eğilip Etek Öpmeyi…<br />Kaçmayı, Yıkmayı Ve Toprak Satmayı…<br />Milletine Sövene Prim Vermeyi…<br /><br />Kabul Etmeyin Yenilgiyi Savaşmadan…<br />Haksızlığa Galip Gelin Susmadan…<br />Arkanızı Kollayın Düşman Sizi Vurmadan…<br />Yerinizde Saymayın Hep İlerleyin Durmadan…<br /><br />Çıkarsız Sevilir Devlet Bu Gönül Bağıdır…<br />Tarihini Bilmeyen İnsanlar Geri Kalmış Çağdadır…<br />Ecdadını Sevmeyen Gençlerin Geleceği Dardadır…<br />İstanbul’u Fetih Edenler Senin Oyun Oynadığın Yaştadır…<br /><br />Akıl İle Ölçülen Ömürler Sayarlar Geçmişi…<br />Sevgi İle Bilenen Gönüller Unutmaz Serveti…<br />Zulme Uğrayanlar Bilerler Acıyı Ve Gerçeği…<br />Vefalı Olan Kişiler Severler Vatanı Ve Milleti…<br /><br />Çelik Zırh Gibidir Bizde Ar, Namus…<br />Yıkmaya Çabalayanı Şiddetle Bekler Bir Kâbus…<br />Yerinde Duran Milletin Tarihi Olur Makûs…<br />Biz Cihana Hâkim Olmuşuz Etmeyin Kendinize Kâbus…<br /><br />Plan Yapmak Bizim İşimiz Değil Bugünlerde…<br />Tepkimizi Koyduk Tarafımızı Belirledik Ogünlerde…<br />Eskiden Yalvaranlar Şimdi Reis Olmuş Hayallerde…<br />Reislere İlham Olur Devamlı Okunan Yasinlerde…<br /><br />İlmi Olmayan Devlet Yok Olur Tarihten…<br />Allah’a Uzak Olan İnsan Irak Kalır Cennetten…<br />Dil’e Yabancı Kalan Halk Yozlaşır Milleten…<br />Vatanını İnkâr Eden Soyun Farkı Kalmaz Ölmekten…<br /><br />Türk Olmak Asalettir Doğan Bilir…<br />Doğmadan Yaşayanlar Bunun Farkını Elbet Görür…<br />İmanlıdır Kökü, İnsanları Ezmeden Devlet Korur…<br />Gururludur Taşıyan Bu Onurla Ömür Boyu Yürür…<br /><br />Utanmayın Kendinizden Etrafınıza Bakın Silkenin…<br />Çapulculara, Deyyuslara Prim Vermeyin Onlara Direnin…<br />Geçmişinize Bakıp Allah’tan O Günleri Yine İsteyin…<br />İhtişamı İle Osmanlı Olmasa Da Türkiye Var Onu Sevin…<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />26.09.2007</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-9033583800620176899?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-18543563008200960122008-11-09T14:49:00.000+02:002008-11-09T14:51:27.039+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SRbcqxRSF4I/AAAAAAAAAEI/NGaHd7NX5ws/s1600-h/The_Mask_by_dholl.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 321px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SRbcqxRSF4I/AAAAAAAAAEI/NGaHd7NX5ws/s400/The_Mask_by_dholl.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266639441594816386" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Duyurulur!<br /><br />Hislerimi kaybettim.<br /><br />Bulanların insaniyet namına haber vermeleri rica olunur…<br /><br />Korkuyorum, sözcüklerimden bu denli uzun zaman zarfında ayrı düşmemiştik. Aklımı kaybetmemiştim son savaşımdan beri, ağlamamıştım ben en son kalem oynatmamdan beri. Gece yankılanır kulaklara, kulaklar haykırışlara, haykırış dudaklara, dudaklar da boş kâğıtlara. Kendimi kendimden alamıyorum ki boş kâğıtları doldurayım hüzünle. Kelimelere boğasım geliyor bazen kalemi, sonunda tükensin de atayım kenara diye. Dostum benim, kenara attığım kalem. Bazen dosta sırt dönmek gerekiyor, senin değerini anlaması için. Yüksekten düşeceğine alçağı idrak etmek gerekir.<br /><br />Düz yol almak bana zevk vermiyor artık, acılı ve sisli yolda kör olup öyle yürümek istiyorum ve öyle de anılmak istiyorum. Kelimeler altında ezilmek vasat kaçıyor vurup kaçan hislerimin yanında. Basit geliyor aynı olmak, farksız olmak ve tek olmamak. Ya da başkaları ile aynı kapta olmak ters tepki yapıyor bana. Farklılık oluşturmak cazip geliyor ve derinlere indikçe farkın anlamını yaşamayı nimet sayıyorum. İndikçe hazzım tavan yapıyor, zevki sefaya bürünüyorum ve kelimeler bambaşka ahenge bürünüyor. O an kendimi sevmeye başlıyorum ve sırtımı sıvazlıyorum gözlerim kısık. Tek olmanın seçeneksizliği içime işlediği her an, bir yanımdan bir parça esir düşüyor gurur çemberi içine. Sıkışıyor, çıkamıyor benlik, duvarlara çarpıyor her çırpınışta bu nefis...<br /><br /><br />İnsanlar basittir. Karmaşık yapının iç dünyasından öteyi sunuyorum, dışımızı belirtiyorum basitlik derken. Kırbaç yarasına deri’n tepki verir sanırsın lakin içinde ki organizmanın çığlıklarını duyamazsın. Paramparçadır uzanıpta tutamadığın ellerin. Kavuşamadığı el'e mundar der, kedi gibi. Ya da bir insan sahibi olmadığı malı aşk ile beğenirken ve hoşnut olurken üzülmez gösterimden kaldırdığın zaman, unutur ve silinir zihninden. Çünkü o ona ait değildir. Ama bir insandan sahip olduğu, sevdiğini, değerini alırsan hemen üzülür ve özlemi artar. Çünkü o ona aittir. Bu kadar basit bir kurgu, elma şekeri-çocuk ilişkisi de diyebiliriz.<br /><br /><br />Duyurulur!<br /><br />Hislerimle beraber tebessümümü de kaybettim. <br /><br />İfadelerimi geri verin...<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />07.11.2008</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-1854356300820096012?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-21843905787222530622008-11-09T14:48:00.002+02:002008-11-09T14:52:07.212+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SRbcRM2wCbI/AAAAAAAAAEA/vh54Wy0D1Aw/s1600-h/10tv5rs21dx7.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 378px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SRbcRM2wCbI/AAAAAAAAAEA/vh54Wy0D1Aw/s400/10tv5rs21dx7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266639002323126706" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Uzun zaman olmuştu<br /> Yanaklarımı ıslatmayalı,<br />Dudaklarımı titretip,<br />Yüzümü buruşturmayalı. <br /><br />Sonsuza dek sürermiş rüyalar<br />Uyanışla hayallere bürünür simalar<br />Susuzlukla belirir kuru dudaklar<br />Kusura bürünür sayısız hatalar.<br /><br />Yitirilir güven, sonlanır sabır<br />Günahlar içinde kaybedersin duyguları bir çırpıda<br />Boynun bükülür, omuzların yıkılır<br />Yalnızlığın ortasında kalırsın kendi başına<br /><br />Yürüyüşün gül endama bürünür, <br />İçimi yakar yolların bitişiyle<br />Kokun arştan aşağı gönlüme sürünür,<br />Aklımı alır buradayım değişiyle<br /><br />Başım döndü kokunla, <br />Ateşe düştüm, sürüldüm ve yıkıldım gidişinle<br />Yanmaz kimse o ateşle <br />Ama ben yandım kül oldum, eridim sözlerinle<br /><br />Ateşimi söndür diye haykırdım bad-ı sabah'a<br />Ama gelmedi esintisiyle<br />Okyanusların dibine daldım <br />Yine soğumadım ruhumu yakan ateşinin gelişiyle<br /><br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />09.11.2008</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-2184390578722253062?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-86256910496477818162008-11-01T17:40:00.001+02:002008-11-01T17:43:29.244+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SQx4sNwOK3I/AAAAAAAAAD4/sJB53AUaMcI/s1600-h/75184_1143255974_submedium.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 277px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SQx4sNwOK3I/AAAAAAAAAD4/sJB53AUaMcI/s400/75184_1143255974_submedium.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263714765490760562" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Deniz ne güzel kokuyor bugün...</span><br /><br />Bir senfoni gibi yönetiyor rüzgâr, sağa sola çarpan dalgaları. Bir ritim tutturmuşlar, sanki bir şeyler anlatmaya çalışıyorlar. Kenarda oturan gençler olanları izlerken demir atmışlardı banklara. Halatlarını çözecekler biraz sonra ve açılacaklar açık denizlere. Tayfa arıyorlarmış gibi bakınıyorlardı çevreye, çözülecek halat var, gidilecek yol var, gezilecek dünya var edasıyla. Yerle bir olan hayat çizgisinde 5 kuruşa satılan gurur, küfürler içinde dibe batan onur, 27 arifesinde yaşam mücadelesi veren bu bedende ki umut. Teneffüs eder gizemi irade, içer şarabı için de korku barındıran şiddet, kıymeti kaçırır isyanın arkasına gizlenen komedyenler. Hepsi bu, gerisi hikâye...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Kaldırım taşları canımı sıkar oldu...</span><br /><br />Özgürlüğün içinde hapis ayaklar yolu aşındırır, mecburiyetinin gidişidir bu. Mutlu gözükmeye çalışıp çevresinde ki parazitlerden tiksinir hale gelir bakışlar. Dayanamayacak, yığılacaktı kaldırımların sabitliği üstüne. Astım krizi tuttu sanar kararan gözler, bir nefese ihtiyacın tozlarla engellendiğini göremezsin de. Devekuşu gibi kafasını gömen insanlar üstümden basıp geçiyorlar, uzattığım elin tersini yüzüme çarpıyorlar. Neydi bu kaçış ve yıkılış, nedendir bu mahvoluş ve terk ediş. Yapışmıştı vücut kaldırımlara. Tek sarılan oydu bedene. Ama sahiplenenden hoşlanmadım, sıkmıştı beni, yormuştu canımı. Direnemedim teslim ettim kendimi ve beddua ettim vesveselerime. Düzeltemedim insanları ve kendimi. Yüzümü yasladım yere kabullendim her şey'i...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Huzur bekçisi miydi bana uğramayan...</span><br /><br />Başkaldırdım boş beyinlere, 32 ayar değil değerim ya da kuponla verilip promosyonla dağıtılmıyorum. Süs eşyası sanıldı sanırım duruşum, tavuk misali gıdaklamadık ama korkaklığı küfrüme bulaştırdı bu susuşum. Hayalet'im bu koca şehirde, güneş açmıyor üstümüze, daldım fedai gibi derinlere. Şaka sandı düşlerimi, yalan sandı kelimelerimi ve yok sandı haysiyetimi. Sadık bulamadı sarfiyatlarıma ve beni gitti giyotine buladı bu huzur bekçileri. Ben bu film'i izledim, alkışlar yabancı kaldı lakin. Başrolde ki oyuncuyu da tanımıyorum. Çok yabancı geldi bana.<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Suskun kalmak, çare ummaktan daha iyi midir?..</span><br /><br />Bazen kendini anlatamazsın, haklı da olsan. Çaresiz kalırsın, ezilirsin cevapsız düşüncelerin altında. İhtimalerle yargılanmak, sorgulanmak ve daha sonra cezalandırılmak koyar kişiye. Kılıç darbelerine cevap verememek ve her darbe de yara almak öldürmez ama çok can yakar ve sıkar. Sonra bu çocuk neden karamsar... diye sorarlar. Ölüm ile yaşam arasına sıkışırım ve tercihimi sunarken kendime, altta ki şu sözlere takılırım...<br /><span style="font-style:italic;"><br /><span style="font-weight:bold;">"Ölüm ve yaşam... İkisinin de bir nedeni yoktur. İnsanlar doğar çünkü anneler bebek ister ya da Tanrı safında savaşacak savaşçıya ihtiyaçlar vardır. Ölürüz çünkü çok fazla kırmızı et yeriz ya da sigara içeriz. Kimse sonsuza dek yaşayacak kadar dikkatli olamaz ama bir çaba gösterebiliriz değil mi? "</span></span><br /><br />Çaba göstermeye sebebim çok var, kendime engel olmak için çokta düşüm var. Biter mi bu yalnızlık hikâyesi bilemiyorum ama ben hikâye’yi daha fazla acıtmadan bitiriyorum. <span style="font-weight:bold;">Ve susarken de çabalıyorum…</span><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />01.11.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-8625691049647781816?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-34185306903516757892008-10-30T00:55:00.000+02:002008-10-30T00:59:00.526+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SQjqkEI0pkI/AAAAAAAAADw/XXqj8XOUYy0/s1600-h/basbugdenizli.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 228px; height: 243px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SQjqkEI0pkI/AAAAAAAAADw/XXqj8XOUYy0/s400/basbugdenizli.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262714069889361474" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">4 Nisan...<br /><br />Karanlığa Gömülen Düşüncelerin Dönüm Noktası...<br />Sensiz Devam Edecek Yılların Çizilememiş Paftası...<br />Çizemedik Çünkü Düşünememiştik Senin Gideceğini...<br />Kaderin Gerçekliğini Bir Anda Bitireceğini...<br />Dağıldı Sana İnananlar Sanki Bir Kum Tanesi Gibi...<br />Göründü Sahtelikler, Pislikler Kurum Tutmuş Dibi...<br />Son Kez Türkü Söylerken Gördüm Seni, Neşe İçindeydin...<br />Sanki Veda Eder Gibi, Hayatı Umursamaz Biçimdeydin...<br />Acı Haberin Yetişti Bir Anda Gönüllere...<br />Ağlayanları Üzdün Gidişinle, Üzülenler Ayrıldı Bölümlere...<br />Eser Bıraktın Bizlere Yaşayın, Yaşatın Diye...<br />Hilalini Kirletmedin Gençlere Miras Olsun Diye...<br />Karlı Bir Gündü Uçmağa Vardın Öteki Cihana Koşarak...<br />Ve Yine Bir Karlı Gündü Bozkurtlar Sırtladı Seni Ağlayarak...<br />Kurşun Yedik Bağrımıza Sanki Sen Gidince Yanımızdan...<br />Titredi Umutlarımız Sanki Bir Parça Koptu Canımızdan...<br />Zamansız Döküldün, Daha Kavrayamadık Düşüncelerini...<br />Başsız Kaldık Sensiz Kim Savunacak Fikirlerini...<br />Bir Yanımız Harp Bir Yanımız Sarp Biz Kaldık Ortada...<br />Ne Başımız Kaldı Ne De Başımızdakiler Ortada...<br />Özledik Seni Başbuğum Ne Yapalım Sensiz...<br />Öylece Kaldık Biçare Sessiz Ve Hissiz...<br />Başsız Kaldık, Ruhsuz Kaldık, Çaresiz Kaldık...<br />Kurtsuz Kaldık, Başbuğsuz Kaldık Ama Seni Unutmadık...<br />Dört Kollu Aldı Götürdü Yaradan'a Seni Bir...<br />Ağlayan Bozkurtların Peşinden Söylüyor Tekbir...<br />Ya Allah Bismillah Allahu Ekber<br />Ya Allah Bismillah Allahu Ekber<br />Ya Allah Bismillah Allahu Ekber<br />4 Nisan...<br />Düşüncelerimizi Karanlığa Gömdüğümüz Gün Bugün Evet...<br />Seninle Beraber Toprağa…<br />Seninle Beraber Sonsuzluğa…<br />Seninle Beraber Sensizliğe…<br />11 Yıl Oldu…<br />Son Yiğide Selam Olsun...<br />Son Delikanlıya Veda Olsun<br />Son Başbuğa Selam Olsun…<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />04.04.2008</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-3418530690351675789?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-44972990583415912582008-10-30T00:51:00.001+02:002008-10-30T00:54:57.198+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SQjpjQljZFI/AAAAAAAAADo/BzxYtPQniPs/s1600-h/Allah__by_Mongey.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 395px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SQjpjQljZFI/AAAAAAAAADo/BzxYtPQniPs/s400/Allah__by_Mongey.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262712956539593810" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Kendini Büyük Görenler...</span><br /><br />Ne Yaradanını önemserler ne de sonlarını göremezler. Şekillere takılırlar, her noktaya takılıp düşüncelerine pay çıkarırlar.<br /><br />Allah'ın kudreti, her şey'i yok edecek kıvamdadır amma velâkin ki O,insanların doğruyu görmesini ister ve bekler. Ve yine amma velâkin biz kör'üz... Günaha sarılmışız sıkı sıkı, büyüklüğümüzün sahte gölgesinde nefsimizi büyüttükçe büyütürüz.<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Dünya Hayatına Dalanlar...</span><br /><br />Hiç ölmeyeceklermiş gibi dünya hayatına sarılırlar, yarın da ölmem derler. Yaz ayından sonra bir sonbahar'ın olduğunu göremez sarıldığı hayatta kördüğüm olanlar. Unuturlar solmuş çiçekleri, çiçeğe hayatı vereni. <br /><br />Rabbin nimetleri bol, affediciliği sonsuzdur. Verilen nimete şükür etmeli ki insan, gaflete düşmesin bedenin. Dua etmeli ki insan O'na, affediciliğin girdabına kapılsın nefsin.<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Küfrün Elinde Oyuncak Olanlar...</span><br /><br />Saldırırlar seni Yaratan'a, yoluna köle olduğuna, aşkını sunduğun Mabuda. Tohumdan ürün veren Allah, onu da tohum ile cana kavuşturmamış mıdır ki? Kimedir bu asilik kimedir bu gurur? Ey küfürbaz! Gurur'u da Rabbin yaratmamış mıdır? Aklını başına al!<br /><br />Sen, "Ben öyle düşünüyorum, ben bu şekilde biliyorum" gibi laflarla anlatılamazsın. Sen kesinsin ve İlahsın. Cehaletin zulmü ile zarar görmezsin asla ama bizler insanız, sabrımız bazen sükût karşısında galip geliyor. Sabrımızı koru Ya Rab!..<br /><br /><br />Allah'ım sana sığınırız, göre göre ve bile bile yanlışı öğütleyenlerden. Kalbimize nifak sokmaya çalışıp, parçalamaya çalışanlardan. Senin adınla prim yapmaya çalışanlardan ve pis ağızlarıyla seni karalamaya çalışanlardan. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ya Rab! Seni Esma-ül Hüsna ile zikrederiz...</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yavuz TANRIVERDİ<span style="font-style:italic;"></span></span><br /><br />23.08.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-4497299058341591258?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-57057892511700607672008-10-18T00:56:00.000+03:002008-10-18T00:58:31.129+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SPkKWHSnzrI/AAAAAAAAADg/BiTF0iKYOKM/s1600-h/Qura__an_by_Lonney.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SPkKWHSnzrI/AAAAAAAAADg/BiTF0iKYOKM/s400/Qura__an_by_Lonney.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258245414962319026" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Yine sızlandık diken üstünde, acizi oynadık kandırdık gül’ü. Sevgiyi anlattık coşturduk gönülleri, Müflis’i anlattık korkuttuk nefisleri… Akıl idrak edemedi gerçeği, sapmak üzereydi yanlışa, varmak üzereydi ahmağa… <br /></span><br /><br />İnsanlar ; "Ben Allah'ı Seviyorum, Ben Peygamberimizi Seviyorum" der dururlar çevrelerine. Sevgilerini sadece dil ile ihsan buyururlar, lakin kalbe buğz ettirmezler aşklarını ve şevklerini. Allah’ı sevmek, sadece seviyorum demekle olmaz. Sevgini O'na kendini sunarak gösterebilirsin. Yani; ibadet ederek, namaz kılarak, oruç tutarak, zekât vererek, O’nu anarak, O’nu düşünerek. Velhasıl O'na ait olduğunu bilerek O'na sarılmak gerek ve sevmek gerek...<br /><br />İnsanlar korkaktır. Mana’yı çözemedikleri vakit huşularını kaybederler, yarına çıkamayacaklarını, yürüdükleri yolun biteceğini ve yedikleri şeylerin tükeneceğini düşünürler. Sansürlenir resmen idrakleri, yerle bir olur kimlikleri. Şanslılar bu insanlar aslında ama bilemez ve göremez, şükretmezler. Rabbimiz anlatılamayacak kadar muhteşemdir ve bünyesinde taşıdığı sıfatların hepsine kadirdir. İnsanların şansları insan olmaları ve Allah’ı bulmalarıdır. O, insanlar düşünceye daldıkça, insanlar korkuya kapıldıkça ve insanlar yenilgiye yaklaştıkça rızıklandırır dünyayı, seni ve nefsini. Açlıktan öleceğiz derken sana kurak arazilerde buğday verir, sene de sadece bir ay da yetişen sebzeyi sana 12 ay içinde birden verdirir. Korkuyla doğan rızkını kaybeder, rızkını bilen O’na döner.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Bir Mürşidi Kamil arar gözler yalnızlığa düşünce, gerçekleri göremeyince, geçmişini lekeleyince. Uhuvvet duygusu yitirilince dağılır aşklar, sendeler hitaplar, kaybolur bakışlar ve sonlanır dostluklar. İşte o anda çıksın istersin bir aracı Rabbinle aranda. Aslında aracısız yönelmek lazım Hakk’a ama biz aciziz ne dua etmesini ne de sevmesini biliyoruz. Lakin o dedirtmemiş midir Mevlana’ya “Gel, ne olursan ol yine gel” diye, O’da çağırmamış mıdır bizleri günahlar ile affediciyim diye. Yine O, yollamamış mıdır bizi düzeltsin diye Efendimizi dünya’ya? Efendimizden sonra da Mürşidi Kamiller ile çerçevelememiş midir bizleri gelelim diye yol’a. O, herkesin yolu, ışığı ve hamd’ıdır. O, Mağrip Ve Maşrip in Rabbidir</span><br /><br /><br />Aciziz demiştim ya demin. Acizlik geçicidir, çabalarsın sonuca erersin. Acizlik öğrenme ile doğruları görme ile giderilebilir. Acizlikten öte kötü olan nankörlüktür. Nankörlük, vücutta ki dövme gibidir, derini kazırsın anca öyle kurutulursun ama izi kurtaramazsın bedenden. Her insan aciz kalabilir ama her aciz kalan nankör değildir. Nankörlük kötüdür, ne kadar iyi olmaya çalışsan da bir iz vardır ve o kişi hakkında ki duyguyu değiştiremezsin beyinlerde. Ancak burada ince bir nokta var. Nankörlüğü dostların yapınca tepkini büyük verirsin. Dostun yaparsa çılgına dönersin, unutursun geçmişi ve her şeyi. Rabbimiz de dostumuz diyerek gireriz araya. Ama O affedicidir, bağışlayıcıdır. O bunları da affeder. O merhametlilerin en merhametlisidir evet ama buna rağmen “Kime yaparsın sen caka’yı”… diyesim gelir. “Tepetaklak olacaksın kardeşim, kime nankörlük yapıyorsun”… diyesim gelir. Ama biz insanız, anlatamıyorsun bu affediciliği kendine. Bizde ki gurur, nefis, şehvet v.s. bizden daha ön planda. Kendimizi affedemiyoruz ki başkasını affedelim…<br /><span style="font-weight:bold;"><br />Dedim ya O mağrip ve maşrip’in Rabbidir. Kim dikilebilir karşısında kim baş edebilir O’nunla. Her an hissetmemiz için kalbimizde yer edinmen için çabalıyoruz. Bize sırtını dönmenden korkuyoruz. İtilip o kötü son’a kapılmaktan korkuyoruz. Rabbimiz, senden geldik yine sana döneceğiz. Kamil İnsan sıfatıyla yanında olmayı bize nasip eyle…</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />17.10.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-5705789251170060767?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-50053829128474064882008-10-17T14:53:00.000+03:002008-10-17T14:54:51.580+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SPh83zGdpCI/AAAAAAAAADY/tTvMcW4QCG0/s1600-h/catli_kalbimizdesin.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SPh83zGdpCI/AAAAAAAAADY/tTvMcW4QCG0/s400/catli_kalbimizdesin.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258089863007020066" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Kimsesiz Sokakta Yalnız Bir Adam...<br />Çatık Kaşları Ve Sert Tavırları...<br />Ölüme Yakın Hayata Sancılı...<br />Belinde Silahı İle Kurşuna Yağıyordu...<br />Bir Karanlık Geceydi Gülümseyişin Ölüme...<br />Kaza Mı, Eza Mı Yoksa Ceza'mıydı Yapılanlar...<br />Acımadılar Sana Hor Gördüler Seni...<br />Yaptıklarını, Yıktıklarını Unuturcasına...<br />Tanımadım Seni, Görmedim Aslında...<br />Görmeden Hayran Oldum, Reis Dedim Sana...<br />Kavgalarını Duydum, Söylediklerini Dinledim...<br />Ölümle Savaşını, Hapishaneden Kaçışını...<br />Allah'a Yol Alışını İzledim...<br />Bir Duruşun Vardı Ben Buradayım Dercesine...<br />Bir Bakışın Vardı Karşındakini Ezercesine...<br />Mazlumlara Değildi Bu Bakış Ve Duruş...<br />Zalimlere İdi Bu Yakış Ve Haykırış...<br />Ölümle Savaştın, Ölüme Yol Aldın...<br />Ölümü Göze Aldın, Ölüm Saçtın...<br />İdeallerin Vardı, Ondan Önce Vatan'ın...<br />Ocağın Vardı, Ondan Önce Mezar'ın...<br />Bırakmadılar Peşini, Komadılar Seni Yalnız...<br />Katil İlan Ettiler Seni Katillere Rağmen...<br />Yıldızını Kaydırdılar Gökyüzünden...<br />O Gece Bir Ses İle İrkildi Tüm Kardeşlerin...<br />Son Nefesini Verirken "Allah" Deyişin...<br />Yol Alırken Semaya Gülüşün...<br />Ve Ölürken Vatana Selamın İle İrkildi...<br />Tüm Sevenlerin...<br /><br /><br />Ve Reis Öldü...<br />Derinlere Karıştı, Derin Kişiler Yüzünden...<br />Yiğit Arkadaşların Bekler Seni...<br />Seni Özlerler, Seni Anarlar...<br />Ama Sen Yoksun...<br />Nerdesin Be Reis...</span><br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />23.03.2007<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-5005382912847406488?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-20354052922954483272008-10-17T14:49:00.000+03:002008-10-17T14:52:19.624+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SPh8G5eTiWI/AAAAAAAAADQ/2ZZLfT2QXRY/s1600-h/BASBUG.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SPh8G5eTiWI/AAAAAAAAADQ/2ZZLfT2QXRY/s400/BASBUG.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258089022904043874" /></a><br /><br /><br />Gül, gidiyormuş <span style="font-weight:bold;">sözde soykırım ile doğan topraklara</span>. Fırtına koptu Türkiye'de, ihanete büründü görüşmeler. Benim umrumda da değil aslında. Ama gözüm karardı bu sıralar, hemde çok...<br /><br />"<span style="font-weight:bold;">Sayın Rametlik Başbuğumuz Alparslan Türkeş'i böyle gereksiz konulara bulaştırmaz isek sevinirim</span>" dedim ama dinletemedim.. Bu şekilde değersiz biri değildir o.Alparslan Türkeş'i işinize geldiği gibi ölçü alıyorsunuz. İstediğiniz zaman Faşist istediğiniz zaman birileri ile kıyaslanılan bir şahıs yapıyorsunuz.<br /><br />Akp'li yetkililer kendilerine olan tepkileri azaltmak ve başka noktaya çekmek için Rahmetlik Başbuğu öne atmışlar. <span style="font-weight:bold;">Sayın Başbuğ hiç bir zaman çizgisini bozmamıştır, Milli benliği ve Milli bütünlüğü bozacak herhangi bir davranışta bulunmamıştır</span>.Sayın Başbuğ'un fikirlerine ve düşüncesine düşman olanlar bir taşla iki kuş vurmuş olmayı düşünmüşlerdir.<br /><br />Sayın Başbuğ istediği kadar görüşme yapsın Ermenilerle, asla ve kat'a Türk milletini zan altında bırakmaz ve başımızı hep dik tutar(dı).O zaman da gizli olarak yürütülen görüşmelerin ve Devlet'in bilgisi dahilinde olan görüşmelerin bugün Sayın Gül ile aynı çapta oluşan davranışlar olduğunu düşünmüyorum.<br /><br />Ben sadece Rahmetlik Başbuğumuzun bu konuya dahil edilmesine sinirlendim,destursuz sözler dilime geldi ama sarfetmedim.Saplantılı olmayanlar gerçeği ve olmuşu görürler. <span style="font-weight:bold;">Çıkarcı zihniyet ve yandaşları ve de adi medya ise insanın düşünceleri ile oyuncak gibi oynamaya çalışıyorlar ve istediklerini dikta etmeye çalışıyorlar</span>. İhanet, Ermenistan ile görüşme ile sağlanıyorsa yurtiçinde yapılanlar için kılıçların çoktan çekilmesini gerekir. "Ermeni soykırımı vardır,Kürtler katledildi" diyen şahısları bağırlarına basanlar sakın ağızlarına güzelim insanın ismini almasınlar. Yaşasın apo diyen Meclis Teröristlerinin sesini kesemeyenler sakın fazla konuşmasınlar.<br /><br />İhanet yok belki bu görüşme de ,ama ihanet çemberinin içindeyiz zaten. Ne yazık ki...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />05.09.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-2035405292295448327?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-77314748714946198022008-10-12T18:09:00.000+03:002008-10-12T18:12:45.641+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SPITf2dATQI/AAAAAAAAADI/uDD3vFlLrA4/s1600-h/42074xb7.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SPITf2dATQI/AAAAAAAAADI/uDD3vFlLrA4/s400/42074xb7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256285153008831746" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Cinayet, Gözyaşlarıma İlaç, Ufkuma Belirsiz Bir İz Ve Kavgalarıma Son Viraj… Yarını Bekleme Ümidi, Yarın’a Varma Telaşı… Sınavsız Günlerin Getirdiği Boşluk Mu Yoksa Boşluğun Getirdiği Huzursuzluk Mu Bu Sıkıntıyı Veren Kalbe… Bazen Nefes Alırken Derinden Bir Yudum, Kimbilir Hangi Unutamadıklarıma Kapıldım… Saçlarımı Beyazlatan Darbeler, Omuzlarımı Yıkan Sevmeler, Kalbi Boğan Terk Edilmeler… Denizden Hırçınca Gelen Rüzgârlar Söndüremezken Yangını, Kuru Dal Gibi Güçsüz Kalsamda Ömürde, Yeni Doğan Bebek Gibi Gözlerimi Açamasamda Hemen Dünyaya, Kaybetmenin Hazzını Kazanarak Yaşasamda, Ne Varsa Aşk’a Dair Yaptım… Hain Kurşunlara Gelmiş Bir Yıldız Gibi, Kaydım Arşıâlâ’dan Cihan’a Doğru… Gülüşün Getirdiği Hasretlik Burnumun Direğini Sızlatsada Yalnızlığın Verdiği Geceyle Hasret İle Öpüp Sevişmişim… Tehlikeli Yollar Var Senin Uğruna, Ne Önemi Var Derim Sorsalar Bana… Elinden Tutmanın Verdiği Heyecan İle Yaşarken, El’in Tersiyle İtilmenin Ezikliğini Unutmadım… <br /><br />Giderken Arkama Bakmadım, Ayakların İnadı Vardı Yollara… İsyanı Vardı Yaşamın Yalnızlığına… Haykırışı Vardı Mutluluğun Hazzına… Prangalara Vurulmuş Ruhum, Sıkışmış Mezarında Ki Bedenim, Çıldırmak Üzere Olan Aklım Daha Üzüntünün İdrakini Kavrayamadan Üzülmenin Koynuna Kucak Açmışlardı Bile… Son Damla Güneş Tepemde Ve Son Kez Açan Tek Bir Gül, Solmaya Yüz Tutmuştu Güneş’te, Gül De İnadına Sanki… Sesim Yankılanır, Haykırır, Harap Olur Ve Sonra Uzaklaşır… Kaybetmenin Verdiği Acı Ve Çaresizlik, Işıksız Kalmanın Verdiği Korku, Anlamsız Olmanın Doğurduğu Mutsuzluk, Kaybolmuş Doğmanın Verdiği Yitilmişlik…<br /><br />İki Seçenek Var Önümde Gidilmeye Dair, İki Yön Var Hislerimde Çıkışı Bulmaya Dair… Bedenimin İsyanı Benim İsyanımı Bastırdı, Kollarımda Ki Çizikler Alnımdakileri Solladı, Gözlerimde Ki Şişlikler Her Şey’i Anlatır Oldu… Ben Eski Ben Değilim Kaderimin Çizgisi Yok Oldu… İki Yol, İki Seçenek, İki Çıkış Var Umut Yolumda Sonsuzluğa El Açan… Hayat Mı Memat Mı?.. Seçenekler Az Sonuçlar Zor… Memat’a Yaklaşan Ruh, Hayat’ta Kalan İse Beden…<br /><br />Yavuz Tanrıverdi<br /><br />27.07.2007<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7731474871494619802?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-67126088813019796222008-10-12T18:05:00.000+03:002008-10-13T03:33:10.059+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SPISn0GleSI/AAAAAAAAADA/K7Vmv1X7BYE/s1600-h/the_call_of_earth____by_Yokofashion.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SPISn0GleSI/AAAAAAAAADA/K7Vmv1X7BYE/s400/the_call_of_earth____by_Yokofashion.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256284190305253666" /></a><br /><br /><br /><br />Çal kemancı yorgunluğun hissini tekrar tekrar.<br />Tekrarlarla ahenk gelsin, <br />Teller yine tekerrüre bürünsün.<br />Bir beden bulacaksın ağaçların arkasında<br />Elinde son'dan bir önceki zaman<br />Süliyetini benzetir yakınım da ki bana<br />O,bana benzeyen ama benden uzak biri,ne yazık ki.<br />Arama boşuna gölgeni ve beni,bulamazsın<br />Bulunca da zaten,<br />Yıkılacak beden yerlere minareler uzunluğunda<br />Rüyaya dalacak hikmet.<br />Çığlıktan esinlenecek ışık,<br />Haykırmaya başlayacak hüzmelerini<br />Gülümseyecek en sonunda renkler,<br />Yansıyacak yüze.<br />Yolcu belirecek hayatın üstüne,<br />Ölümün içine<br />Yerde yatan bedenin benliğine<br />Tek hamle de silecek sahtelikleri, fikirleriyle<br />İnecek doğrunun derinine,<br />Girecek yalanın inine.<br />O, bir dilek ağacına bağlanan benzersiz son çaput olacak<br />Papatya'ya sarılacak,<br />Seviyorun anlamıyla kavrulacak<br />Kavrulmayla muhtaç olduğu tarifsiz hayat gelecek akla.<br />Elinde keman ile, kaybettiği benlik ile<br />Göz yaşları kalacak ölü bedeninde<br />Korktuğun mucizeler belirecek karanlığına<br />Dokunamayacak,koşamayacak,ulaşamayacaksın<br />Oyun bitti,aç gözünü buraya kadarmış<br />Çünkü ebedi sürmez rüyalar<br />Kalk,bitti rüyan...<br /><span style="font-weight:bold;"><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />12.10.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-6712608881301979622?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-41623011270855264192008-10-09T09:17:00.000+03:002008-10-09T09:20:09.087+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SO2iXZVgWEI/AAAAAAAAAC4/yzHz81ArqFQ/s1600-h/5472b620b19b0a8478cca7162701c3a5.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SO2iXZVgWEI/AAAAAAAAAC4/yzHz81ArqFQ/s400/5472b620b19b0a8478cca7162701c3a5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255034863033014338" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Hayal kırıklığı...</span><br /><span style="font-style:italic;"><br />Heyecanın hüzne dönüştüğü an, tebessümün "neyse"'ye büründüğü an ve ışıltının karanlığa düştüğü an. </span><br /><br />Yenilme, dayan, sabret, yıkılma, bükme boynunu... Güneş doğacak elbet üstümüze ve nefes almaya devam edeceğiz bu hayatta. Üstüne çöken ağırlık gözyaşı döktürse de bazen, çekilmez yaralar acıtsa da seni, yıkılmayacağım deyip yılsan da ömründen ve vazgeçsen de kendinden, boş verme, sa’kın hayallerini işgüzarlardan. Bir sınav uzağında olabilir gerçeklerin, zaman enseni sokabilir gelip geçiyor akreplerin, bitmez tükenmez görünebilir ucu bucağı olmayan dertlerin. Şikâyet etme! Bombalar patlamadan saklan kör mabedine, zayıflığınla kalma meydanlarda, çıkma düşmana karşı kurtarıcı olarak. Sen zayıfsın çünkü...<br /><br />Sorularıma düğüm, dertlerimle zulüm getirdi ipin ucunu tutamayıp kaçırdıklarım. Zamanı dinlemeyip arka sıra ettiğim sonuçlar karşıma bir bir çıktı, sebep olarak. Geri dönüşüm yok ve "keşke" deme haklarımı doldurdum. Melodram bir çizgi içinde ne iyilere büründü kalbim ne de kötülere büründü nefsim. Şah damarıma silah sıktım, sırtımdan ter boşaldı içimden de kan... Sırat a varamadan yolda düştüm, rüzgârla süpürüldüm toprakla gömüldüm. Doğu-batı çizgisinde, yön bulamadım aklıma. Kararmış düşüncelerimi sonsuzluğa taşımak zor olsa gerekti ama zor olan tebessümdü aslında şeytanın ele geçirdiği bedenlerde. Katliam yapılıyor, her yer kan, her yer boşluk ve herkes ölü...<br /><br />Toz, duman oldu önüm. Yürüyemiyorum ne ileri ne geri, gittiğim yer içimdeki masumluğun karşısında ki canavarın evi. Geceleri gölgemi takip ederken döndüm geriye baktım göz ucuyla. Ne var orada karanlığın içinde. Hiç mi? Yoksa kırıklar mı? Bilemiyorum, zamana savdım seçimi mi. Zaman'ı öldürürken kendi boşluğum da yanlışa da düştüm. Aslında zamanın beni öldürmesini izliyordum aptalca. Aptalı oynamayı seçiyordum, enaniyeti yüceltiyordum evimde ki dört duvarda. Bende ki bu enaniyeti kırmak için yüzlerce kez kafamı duvarlara vurmam gerek. Pis kan ı akıtmam gerek içimden, aptalı akıllandırmam gerek yanlış seçimden. Vaktin uzunluğuna aldanma, ömrün kısalığıyla korkma; vakit su gibidir akıp geçer, ömür ayna gibidir sen iyi oldukça cenneti seçer.<br /><br /><br />Döküntüler içinde kalbimde ki kırıkları aradım. Aramadım canımı yakan parçaları, sormadım önüme çıkan vedaları, tutamadım elimden kaçan umutları. Hayallerime de hiç bakmadım. O küflensin nemli mahzenlerde, yok olsun derin kuyularda, aramasın kimse onu sessiz sahillerde. Heyecanım da sönsün artık. Zora sokmasın artık beni, kirletmesin tebessümlerimi...<br /><br /><br />Geçmişe iz bıraktım tarihi hesaba katmadan, kendime bir çizik attım içinde rüyalarım olmadan, tüm güçlerimi seferber ettim savaşıma, ayakta kalacak kadar derman bırakmadan... Bir hayal kırıklığı yaşıyorum bu sıralar. Kör oldum, vahşice döndüm, müsbetteye büründüm, firar ettim acınası halimden artık acımasız göründüm... Sessiz, hissiz ve yalnız bu ayaz da üşüdüm. Bana yine hüzün, gözüm yollarda...<br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />09.10.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-4162301127085526419?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-85065717343079767292008-10-03T02:16:00.000+03:002008-10-03T02:18:07.090+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SOVWV5BXLYI/AAAAAAAAACw/oNISMCMkZ7E/s1600-h/10tv5rs21dx7.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SOVWV5BXLYI/AAAAAAAAACw/oNISMCMkZ7E/s400/10tv5rs21dx7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252699474481327490" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Bir Bardak Çay Gibi Ömür… Kiminin Ki Bir Dikişte Biter Kimininki İse Yudum Yudum… Dibinde Kalan Çöpler İse Hayattan Kalan Kalıntılar…</span><br /><br />Üç Şeye Dikkat Etmek Gerekir Yaşamda… Göz, Dil Ve Gönül… Göz Ve Dile Hâkim Olmak Zor Ama Gönül’e Hâkimiyet Daha Güç… Gönlü Sakınmak Lazım; Kin Nefret Ve Kıskançlık Yatağı Olmaktan… Tereddütte Kalmamak, Ne İstediğini Bilmek Veyahut Neyi İsteyeceğimizi Bilmek… Küstahlığa Düşmek Korkusu Da Var Tabi İnsanın İçinde Davaya, Hayata Ve İlme Karşı… Övünmek Korkusu Da Var Tabi İnsanın Küfre, Cisme Ve An’a Karşı… Sanki Canavarın Esiri Gibi Bir Sağa Bir Sola Çarpıyor, İstikrarsız Ekonomi Gibi Bir İleri Bir Geri Gidiyorsun… Enflasyonun Canavarı Olmuşuz Haberimiz Yok… <br /><br /><span style="font-weight:bold;">Karanlıkta Kaybolan Gölge Misali Silinmiş Hayattan, Ayrılmak Zor Ama Sonu Bilmek Daha Zor… Hazan Mevsiminde Dökülen Yapraklar Gibi, Tek Atımlık Kurşunu Kalmış Kovboy Gibi, Ölümün Soğukluğunu Hisseden Gladyatör Gibi, Hızlı Adımlarla Çıkan Ve Yine Hızlı Adımlarla Düşen Başarısızlıktan Korkan, Başarınca Başarısızlığı Unutan, Başarısız Bir Başarılı Gibi… </span><br /><br />Ben Mutluluk Sınırlarını Aşıyorum… Asım’ın Nesliyiz Acıların İçinde… Acılarımı Anıyorum Devamlı Günbegün… Dost Görünen Düşmanlar, Düşman Olan Dostlar İle… Aklımın Duru Olması Zihnimi Karmakarışık Yapıyor, Her Bölgesi Neden Ve Niçinler İle Dolu… Toprakta Çürüyen Beden Ve Saç, Yoldaş Olan Kefenle Nefis, Peşime Düşen Sessiz Gölgeler… Karanlık Sokaklarda Sessiz Ve Çaresiz Şikâyetname Hazırlamaktalar Hakkımda… Öldü Dersiniz… Ölümü Hak Edecek Yeterlilikte De Değilim Ama Medet Bekleyecek Tek Bir Kabı, Felaha Çıkacak Bir Yol Vardır Belki…<br /> <br /><span style="font-weight:bold;">Rengârenk Hayatın Renksiz Yaşamı... Sonsuz Zamanın Ruhsuz Ecdadı... Yaşanmış An'ın Yaşanmamış Saati... Susuz Bahçenin Solmuş Gülü… Hayatın Acımasızlığı İle Ruhum Tevafuklar İle Ayakta… Gül Yüzlülerin Hayranlığı Var Sana… Bunu Düşün Sükût Et… Et Ki En Azından Adam Bilinesin Sükûtsuzlar Arasında…</span><br /><br />Arkadaşlık, Dostluk Önemlidir... Değerini Bilmek Gerekir... Sırrını Paylaşabileceğin, Derdini Anlatabileceğin, Üzüntünü Dile Getirebileceğin, Sevincini Haykırabileceğin Bir Kişinin Çevrende Olması İnsana Hem Güven Hem De Mutluluk Verir... Sende Taşın Altına Elini Koyacaksın Ama Her Şeyi Başkasından Beklememelisin… Kılıç Üzerinde Yürüyeceksin Ama Kılıç Hayatı Ve Seni Kesmeyecek… Yok, Öyle Yağma… Kalbini Açık Tutacaksın Hayata… Kalbin Kör Olursa Gözler Görür Mü Ki Hiç… Gözü Kör, Kalbi Kör, Yaramaz Bir Beden… <br /><br /><span style="font-weight:bold;">Palyaçolara Özendim… Yüzüm Sırıtırken İçime Kan Akıtıyorum… Metafizik Âlemde Takılıyor, Patlamaya Hazır Bombaya Dönüşüyorum… Saniyeler Var Patlamaya… İyiler Arasında Kötülük Yüklü Bir Bombayım… Bütün Kötülükleri Yok Etmek Adına… İyiliğin Değerini Anlamak İçin Bu Yapılanlar… Kötülük Olmasaydı İyiliğin Hiçbir Özelliği Kalmazdı... Onun Değerini Ortaya Çıkarır Kötülük…</span> <br /><br />Bir Bardak Çay Gibi Ömür… Kiminin Ki Bir Dikişte Biter Kimininki İse Yudum Yudum… Dibinde Kalan Çöpler İse Hayattan Kalan Kalıntılar…<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />04.01.2007<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-8506571734307976729?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-90194319138385832992008-10-02T21:14:00.000+03:002008-10-02T21:17:22.568+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SOUP2rBYJ1I/AAAAAAAAACo/gf_Jjl8j_7Q/s1600-h/10306.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SOUP2rBYJ1I/AAAAAAAAACo/gf_Jjl8j_7Q/s400/10306.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252621972333406034" /></a><br /><br /><br />Bir gün ölürsem sokak ortasında, kalsın cesedim tam orada evet tam orada...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Dokunmayın bana,</span><br /><br />Ağlamasın kimse ve ağıt yakmasın anam.<br /><br />Köşe başında dizilsin gençler, her tesbih adedince estagfirullahta ansınlar beni. Yıldızlar gibi ışıl ışıl olsun sokak lambaları, gölgemi aydınlatsın sadece.<br />Bırakın gelsin duvarlar üstüme, ezilecek bir şey kalmadı ki bende neden korkayım. Yalnız bırakmayın beni sadece onu isterim sizden ve onu dilerim sevdiklerimden.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Müsaadenizle gidiyorum ben...</span><br /><br />Gardiyanım çağırıyor, uykuya dalmam gerekmiş. Cesaretim yok gerçi gitmeye, ne gelir elden prangalar vurulmuş zindanlara yol almışız. Yangınlar hasretlik çeker olmuş kirli amellere, Dervişler 40 yılı barındırırlar nefislerinde ama 1 dakikaya iç ederler girerler derinlere. Ben neyim ki seçme şansım olsun Dervişler varken.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Çürümüş bir akıl izindeyiz, peşinden aval aval sürükleniyoruz...</span><br /><br />Hıncımızı alamadık ki kaldırım taşlarından, sökemedik lazım olduğu zaman, fırlatamadık mahlûka. Körün evinde ebecilik oynadık, güvendik kendimize sırtımızı yasladık rahatlığa. Akıl aldık çürümüş zihniyetlerden, yanlışa sürüklendik kana büründük. Sona yaklaştığımızda geç kaldık, ama farkına geç kalınca vardık.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yolunu kaybetmiş hayat, dallarımızı kırmış...</span><br /><br />Bir hayal peşinde gençlik gider, durduramazsın zamanı. Yolunu kaybedersin hayatta, nefesin yetmez o vakit kurutursun yapraklarını. Savrulursun sağa sola, rüzgârdan değil vedalardan. Tersine döner hikâyeler, kana bürünür dalgalar. Şarkılar susar, asilik biter, yıldızlar kayar ve yangın başlar. Hayatı bulduk velâkin yetişemedik.<br /><br /><br />Dedim ya bir gün ölürsem sokak ortasında, kalsın cesedim tam orada evet evet tam orada...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Dokunmayın bana,</span><br /><br />Ağlamasın kimse ve ağıt yakmasın anam.<br /><br />Cesedimi yıkayın hızlıca ve götürün beni toprağa. Gözyaşlarımı saklayın, üzerime dökersiniz. <span style="font-weight:bold;">Ve beni unutun, varlığımı kimse bilmesin.</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />11.07.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-9019431913838583299?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-56805788901153423952008-09-28T05:36:00.000+03:002008-09-28T05:43:39.689+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SN7uxpbz8lI/AAAAAAAAACg/3FRO_uPZl5k/s1600-h/Yaga__s_Night_by_dholl.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SN7uxpbz8lI/AAAAAAAAACg/3FRO_uPZl5k/s400/Yaga__s_Night_by_dholl.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250896752264082002" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Hey!.. </span><br /><br /><span style="font-style:italic;">Nereye bakıyorsun sen sinirli sinirli?.. </span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Korkutmaya mı çalışıyorsun beni ya da korkacağımı mı düşünüyorsun?..</span><br /><span style="font-style:italic;"><br />Yanılırsın dostum... </span><br /><br />Ben korkusuzum, hiç bişeyden korkmam... Senden, ondan, şundan, bundan, beni döven babamdan, bırakıp giden annemden, yaşlı dedemden, hayvanlardan... Kısacası hiç bişeyden korkmuyorum... <br /><br />Ben korkumu kaybettim yıllar evvel... Küçücüktüm, ayaklarım ıslaktı... Yırtık bir ayakkabım vardı çünkü su geçiriyordu... Dikilecek bir yanı kalmadığı için ayakkabıcı İhsan amcaya da götüremiyordum... Çamurlu yollarda düşe kalka giderdim, üstüm başım kirlenirdi... Eve geldiğimde annem kızar ve ağlardı... Bizi bırakıp gittiğinde benim yüzümden gittiğini düşündüm hep, çamurlu elbiselerime kızıyordu ya hep, sanırım o yüzden gitti... Her gece yalvardım Allah'a... Nolur annem geri gelsin, ben daha üstümü kirletmeyeceğim diye... Ama ne gelen oldu ne de bir ses veren... <span style="font-weight:bold;">O vakit yalnızlık korkumu yendim....</span><br /><br />Annem gidince babam daha bir sinirli oldu, her gece beni dövmek için mazeret aradı ve buldu da çoğu zaman... Ağlamak da durduramadı bazen babamı, inlemem de acıyarak bakmam da... O yine dövdü... O vakit acı korkumdan da sıyrılmıştım... Okuldan aldı bir gün beni, sevdiğim kitaplardan ve arkadaşlarımdan ayırdı beni... Çalışmaya başladım... Tertemiz yüzüm kapkara olmuştu, minnacık ellerim nasırlı hale gelmişti... İsmimde değişmişti kimileri velet kimileri lan çocuk kimileri de piç diye çağırıyordu... Artık dayanamamıştım yırtık ayakkabılarıma rağmen delice koşuyor, akşam bunun hesabını vermem gerektiğini bile bile kaçıyordum... <span style="font-weight:bold;">O gün dayak korkumu da yenmiştim...</span><br /><br />Kaçmıştım evden, yaşlı dedem vardı uzaklarda, onun yanına geldim... Sıkı sıkı da tembih ettim "Aman babam duymasın" diye... Yaşlı dedem sevmezdi beni hani, hemen yetiştireceği aklıma gelmezdi... Telefonda duydum geleceğini babamın... O hışımla gecenin bir yarısı sokaklara düştüm...<span style="font-weight:bold;"> O gün karanlıktan ve sokaktan korkmamayı öğrendim...</span> Sokaklarda dost edindim köpekleri, kedileri, fareleri... Yaren oldular bana, <span style="font-weight:bold;">korkusuzluğuma bir halka daha eklediler...</span><br /><br />Hayatım bana korkusuzluğu öğretti sonuçta... Ne ölümü hatırlatan sözden ne ölüme yol açan şeyden korkar oldum... <span style="font-style:italic;">Ne de senin bu bakışlarından korkarım... </span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Hey!</span> Dostum yoluna git, dedim ya sana ben, korkmak nedir bilmem... <span style="font-style:italic;">Korku, içimde eridi gitti, aynı hayatım gibi...</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />21.06.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-5680578890115342395?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-8832201782975408612008-09-28T05:24:00.000+03:002008-09-28T05:31:07.424+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SN7sBixggmI/AAAAAAAAACY/Mdk4yu_To6c/s1600-h/Allah_by_aziDesigne.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SN7sBixggmI/AAAAAAAAACY/Mdk4yu_To6c/s400/Allah_by_aziDesigne.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250893726819058274" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Bahsettiğim nedir?..</span><br /><br />Donuk suratlara verilen karabasan süliyeti aklını alır bazen insanın... Arsızlaşmış bedenlerin saptırdığı ruh, daldan düşen çürük meyve edasıyla süzülür cehennemin soğuk imtihanlarına sonra... Sevgisiz gönül kördüğüm olmuş cenk eder kendisiyle... Diri, ölüyü çağrıştırır anlamsız kalır düşünce... Kavgalar bıktırır aşkları duygular fersiz kalır ölü bedenden gidince... İçimden geçenler ilham oldu, kâğıt oldu aktı mürekkebe doymadı... Hurafeler ense yaptı ibliste koyuverdi kötülüklerini yollara... Kahır çeken yollar ve loşa dönmüş sokak lambaları adım adım sona yaklaşan sonsuzluğu selamlarlar... Bahsedilen kötülük değil, bahsedilen ölüm değil, bahsedilen aşk değil, bahsedilen mutluluk değil... Bahsedilen nedir insanın içinde ki... İnsan nedir... Nedir gördüklerimizi günaha çevirenler, nedir duyduklarımızı dedikoduya boğanlar, nedir söylediklerimizi dilsiz şeytana anlatanlar, nedir içimizde ki nefreti saçtıkça saçtıranlar... Neyden bahsediyorum ben, bende bilmiyorum...<br /><br /><br />Mutlu olmak güzel ama nedene bağlamak gereksiz onu... Nedenlerle mutlu olmayı bırakalı çok oldu... Ya da nedene bağlamayı sevgileri... Deli edasıyla nemdem mutlu oluyorum deli edasıyla küçük zaruretleri değer sayıyorum ve tebessüm ediyorum... Sermayesi tükenmiş körpe umutlar kefil olur denenmiş çabalarıma... Çabalarım şahlanır getirir maddeyi… Takar peşine dilimi doladıklarımı: gurur var, şöhret var, nam var, kudret var... Kendimizi <span style="font-weight:bold;">Hz.Zulkarneyn</span> sanarız, Yaradanın bize de ilim, irfan ve ihtişam verdiğini düşünürüz... Biz Hz.Zulkarneyn değiliz kötülüklerin önüne yıkılmaz bent çekelim... Biz <span style="font-weight:bold;">Hz. Musa</span> değiliz bir çırpıda ikiye bölelim bölünmesi gerekeni... Biz taş değiliz put gibi kalalım, heyelanla kayalım... Biz deniz değiliz rüzgârla coşup, zelzele ile kusalım... Biz bir nefeslik hayata muhtaç, biz bir gülücük için mutluluğa aç, biz dua etmekten başka çaresi kalmayan bir amacız... Küçük mutluluklar diyarında büyük kazançlar için...<br /><br /><br />Başarısızlıklar bazen götürse de insanı akıl almaz diplere, çıkarır oradan içten ve huşulu bir Besmele... Tanık bırakır sana Rabbim dizlerinde ki izlerle, güreş tutar nefsin senle seni kafa üstü çakmak için son bir hareketle... Kendini görürsün yerde gökler izler seni bir endamla... Korkma yenilgiden ve menzilde ki av olmaktan... Sakınma kimseden ve barutun kokusundan... Sakın arzularından ve aklına düşen duygularından... Bunları yap... Elbet ışık tutan olacaktır sana, elbet medet sunacak olacaktır sana, elbet başarısızlığın başarısını gösteren olacaktır sana...<br /><br /><br />Soğuk kaplarken bedeni bu sıcak âlemde korkularımızdan kaçarız en derine en derine... Keder, kaderi çizerken düz bir çizgi halinde düşen bedenler can çekişir yalnızlıkları ile beraber... Der demesi gerekenler bizlere sen yalnız kalamazsın sadece bedenin tadar hissizliği; aslında her an seni düşünen ve her an senin düşünmen gereken bir şey var... Düşün onu, ağrıtma başını... Sonra ağrıyan başı kökten keselim mi yoksa kulak verelim mi ağrının sebeplerine seçeneği ile baş başa kalırsın... Aman haa...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Bahsettiğim nedir?..</span><br /><span style="font-style:italic;"><br />Kalbinin derinliklerine dal, süzül nefsinden içeri, bahsettiğim şey’i hissedeceksin İnşa’Allah…</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />18.03.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-883220178297540861?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-78619657718998045162008-09-26T04:44:00.000+03:002008-09-26T04:48:00.403+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNw_GbKvyLI/AAAAAAAAACQ/-wq1y6QeiQY/s1600-h/resim103bm0.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNw_GbKvyLI/AAAAAAAAACQ/-wq1y6QeiQY/s400/resim103bm0.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250140645211752626" /></a><br /><br /><br /><br />Boynu bükük dolaşırken rastladım o küçücük çocuğa. Suratında ekşimsi bir ifade, üzgün olduğunu göstermemeye çalışıyordu ancak onu da ifade edemiyordu sanırım. Oturdu bir bankın üstüne, kafasını ellerinin arasına alıp düşünmeye başladı. Bende izliyordum onu sanki bir film izlermiş gibi. Merakımı da peşinden sürükleyerek yavaşça yanına yaklaştım ve sessizce yanına oturdum. Aldırış etmiyormuşum havası içinde sağa sola bakındım ama o hiç istifini bozmuyor, oda aldırış etmiyordu yanına oturan kişiye. Artık dayanamadım yüzümü ona döndüm ve ;<br /><br /><span style="font-weight:bold;">—Evladım neyin var neden böyle kötü bir haldesin?</span><br /><br />Çocuk kafasını kaldırdı ve bana baktı, gözleri kızarmış yaşlar yanaklarından aşağı kayıyordu. Konuşmak ister gibi dudaklarını titretti ama bir şey çıkamadı. Susmayı tercih etti ama ben pes etmedim.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">—Sıkıntın varsa yardımcı olabilirim, güvenebilirsin bana...</span><br /><br />Ceketimin cebinde ki mendili çıkardım ve ona uzattım, sil gözyaşlarını der gibi baktım ona. Ufacık elleri ile aldı mendili ve sildi akan damlaları, düzeltti başını ve minnacık gülümseme ile cevap verdi bana ve ışık oldu gözlerime. <br /><br />Kalbimi bir mutluluk kapladı o anda, vicdan denen olgunun varlığını hissettim. Sevginin gücünün ne kadar büyük olduğunu anladım. Paylaşmanın ne güzel bir davranış olduğunu kavradım. İnsanlara yardım etmenin ve onları yalnız olmadıklarını göstermenin aslında kendi yalnızlığımıza derman olduğunu öğrendim.<br /><br />Büyüdük ama küçüklüğümüz unutmadık, çocukların acılarını kanayan yaralarını kendimizden esinlenerek anladık. O acılar değil midir bizle beraber büyüyen? O korkular değil midir korktukça devleşen? Acımasız hayatta çıkış kapısı ararsın bazen, kapıyı bulamazsın yapayalnız kalırsın. Başımızı okşayan biri olmaz çevremizde, sıkıntılarımızı soran bir ağabey, dertlerimize ortak olan bir dost bulamayız. Sadece dua vardır destekçimiz, ona sığınırız sadece. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ve…</span><br /><br />Bankta oturan çocuk gülümsemesi ile yok olmuştu, çünkü o çocuk benden başkası değildi. Benim halimi hatırımı soran olmamıştı o vakitler, başımı okşayan ve beni sıcak gülümseme ile karşılayan. Bunların yokluğunu hayallerimde aradım. Her gün küçüklüğümde ki geldiğim bu banka geliyor aranıyorum çevremde...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Neyi mi arıyorum?</span><br /><span style="font-style:italic;"><br /><span style="font-weight:bold;">Tabi ki sevgiyi... </span></span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />06.07.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7861965771899804516?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-29190194948167637872008-09-26T04:38:00.000+03:002008-09-26T04:42:51.748+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNw9zba52OI/AAAAAAAAACI/NS6HEixahIo/s1600-h/c5ed98c8790988da.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNw9zba52OI/AAAAAAAAACI/NS6HEixahIo/s400/c5ed98c8790988da.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250139219350378722" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Son yağmur damlasına…</span><br /><br />Bu şehir hayırsız; ne toprağı, ne insanı ne de bakışları hayırlıdır… Nemli gözlerle baktığım son çırpınışları anımsadım, çocukluğumda ki ölene kadar beraberiz dediğim dokunuşları özledim, azat ettiğim ama aslında kukladan ibaret olan oyuncaklarımı bekledim bu hayırsız şehirden… Umut yeşerir mi bilmem ama çıktık yola bir kere peşime bulutları da katarak, hızlı adımlarla… Gökyüzünü en son gördüğümde yolda rahatça dolaşıyordum serserice; elim cepte, gömleğin bir tarafı pantolonun üstüne doğru atılmış, kartal gibi bakışlar ile etrafı süzdüğüm vakitler o zamanlar… Evden karşı bakkala gidene kadar sırılsıklam oluyordum ordan düşünün… <br /><br /><span style="font-weight:bold;">Şimdi mi?..</span><br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">Üç nokta yan yana en iyi cevap buna!..</span></span><br /><br />Üç’ten açılmışken söz Üç günde biten hayatların anlamı olmalı mı düşündüm içimden… Ya da Rüzgâr’a kapılmalı mı insan, kendini bırakmalı mı hoyratça onun kollarına kendisini… Farz et damlalara kavuşacaksın o sarılmayla, sırılsıklam olmanın hazzını tadacaksın ya da üçüncü günün sonunu göreceksin kim bilir!.. <br /><br />Bu binalar mı sığınak bana yoksa ben mi sığdırmaya çalışıyorum onları bu dünya’ya… Dünya küçük, hayat kısa, pilimiz zayıf yarı yolda bırakıyor bizi… Medet umar olduk yalancılardan ve çabucak geçen zamandan… Kahretsin güneş’e, dedim içimden yine mi açtın sen… Silahları savururken parmaklar kelimelere, ben donakaldım hüznümün içinde… Rehavete kapıldı sonuçlar ve egolar… Bıkan ben, yeniden yaralanan ben ve yine cümleler içinde boğulan ben…<br /><br />Asileşmeye ramak kala yetişti imdadıma… İlk önce toprak çıkardı aşkın tadını… Sonra hayat nefes aldı bir yudum ondan… Bana da bırakın desem de açlığın verdiği körlük yüzünden doyamadım getirilenlere… Ve en sonunda bana kaldı bir demet… Aşkımı ona sundum, içimdekileri ona döktüm ve onunla hayat buldum…<br /><br /><span style="font-weight:bold;">O kim miydi?..</span><br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">O Son yağmur damlasıydı…</span></span><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />10.02.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-2919019494816763787?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-59211416340215402692008-09-22T14:04:00.001+03:002008-09-22T14:07:06.677+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNd74qLDGrI/AAAAAAAAAB0/5L6omXXhqHk/s1600-h/The_Dread_Domain_by_dholl.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNd74qLDGrI/AAAAAAAAAB0/5L6omXXhqHk/s400/The_Dread_Domain_by_dholl.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248800104047123122" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Adı zakkum onun<br />Dokunamıyorum lakin <br />Ne adına ne kendine<br />Sebebi uzakta olması değil<br />Yakından yakması<br />Zehrini içime akıtması<br />Çiçektir dedim ilk başlarda<br />Sarmaladım sımsıkı<br />Sevdim içten ve derinden<br />Kokladım onu görüntüsüne aldanarak<br />Mutlu kıldım kendimi yakışını ciddiye almayarak<br />Beyazdı o, tertemiz ve huzur verici<br />Pembeydi o, kıskanç ve can alıcı<br />Yine de terk etmedim<br />Acılara rağmen<br />Dedim ya sevdim diye<br />Boşa çıkmadı sevgim<br />Mutluyum, sevinçliyim<br />O<br />Bana zehrini akıtsa da <br />Şikâyetçi değilim<br />Ve huzurluyum<br />İçime işlese de karanlık<br />Damarlarımı sarsa da kir<br />Ruhuma bürünse de kötülük<br />Ben yine <br />Seni<br />Tertemiz halimle seviyorum<br />Dedim ya<br />Adı zakkum onun<br />Kendisi zehirlidir<br />Ama sevilmeye değerdir<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />15.09.2008</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-5921141634021540269?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-79979965328312552332008-09-22T05:44:00.000+03:002008-09-22T05:50:28.188+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNcHN6AryJI/AAAAAAAAABs/06pSW-JKbTg/s1600-h/ulubatlihasan5kh.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNcHN6AryJI/AAAAAAAAABs/06pSW-JKbTg/s400/ulubatlihasan5kh.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248671826215422098" /></a><br /><br /><br /><br />Hemen bir soru ile başlıyorum...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Türkiye Mi önemli yani Vatanımız yoksa kendi çıkarlarımız mı ve zenginliğimiz mi?<br /></span><br />Çok basit değil mi? Ee tabi ki belli canım cevap. Söylemeye gerek var mı?. Ya cevap orda işte daha ne soruyorsun ki. Söyleyemezsiniz cevabı bilirim...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ve içses der ki:</span> (Tabi ki para, çıkar, malk, mülk; vatan ne ki sadece toprak, peh...)<br /><br />Her gün daha çıkarcı ilişkilerin dibine giderken o gün adedince de toprak kaybediyoruz, insan kaybediyoruz. Benliğimizi sattığımız yetmezmiş gibi değerlerimizi de satıyoruz. <br /><br />Agresif miyim ben? , yok yok değilim. Sadece içsesi mi dışa vuruyorum, tabi maymun iştahlı içsesim değil bu. Nadir insanın yaptığını yapıp haykırmak istiyorum sahtelikleri ve yalancıları. <br /><br />Milli bilinç git gide köreldi, eski adetler yok oldu. Toplum merkezi hemen damgalıyor seni, koruyuculuğa soyunursan... Milliyetçiliği faşizm hamuruna batırmaya çalışan zihniyetler, bayrağı da geri plana itiyorlar. <span style="font-weight:bold;">Milli duygu sadece maçlarda kabarır oldu bu günlerde.</span> Biz ülkeyi top oynayarak mı kazandıydık acaba?..<br /><br />----------------------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />Şu sıralar siyasi durgunluk var gibi görünüyor. Ne kapatmayı ağzımıza alıyoruz ne de ekonomiyi. Halk unuttu en azından. <br /><br />Geçmişimizle yüzleşiyoruz sık sık. Şurdan kazık yemişiz, şundan haberimiz varmışta ses çıkarmamışız, örgüt üyeleri ile bağlantılar, duvarlara ağlamalar ve hayali kıvamda ihracatlar. Çoğu doğru aslında ve ne çirkin durumlara düşmüşüz haberimiz yok. Muhalefetler aciz durumda bana göre. Onlar yiyemediği için paraları bebek gibi ıngalıyorlar kimi zaman. Kimi zaman da o maneviyat namına ülkeyi yıkmaya çabalıyorlar. Kudretli olmak için ezilemeyecek şey yok demek istiyorlar. <br /><br />Yani, "<span style="font-weight:bold;">Mevzubahis para ise Millet teferruattır</span>" sloganını benimsiyorlar. <br /><br />He Hükümeti söylemiyorum bile, onun durumu ayrı bir kitap olur, satır atladım şimdik o konuya...<br /><br />Hatıra bırakılan batık bir ülke konumunu görecek kadar yaşlanmayacağım sanırım. Ya erkenden öleceğim sıkıntılara dayanamayarak ya da batığın altında ezilip silineceğim. Nolurdu şu ülkenin başına yemeyen biri otursa, ne olurdu oturanlarda bir şekilde öldürülmese. Nerde hata yapıyoruz neyi çözümleyemiyoruz anlayamadığım, anlayacakmışız gibi de durmuyor...<br /><br />--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br /><br />Son yıllarda da bir şey moda oldu. Vatan haini ile kahramanlık aynı çatı altına alındı ve savunucuları da gitgide arttı. Özellikle gelişme çağında ki gençler bunu savunuyorlar. Daha bir şey bilmeden ağabeylerinden, ablalarından duyduklarını Tarih olarak topluma sunmaya çalışıyorlar. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">Milletin üniformalı askerine, polisine kurşun sıkanlar, bir ekmek peşinde koşan halkı zor durumda bırakıp zarar verenler, milli serveti elimizden kaçırıp, yok edenler, yüzümüze baka baka bize sövenler, cebimizdekini çalıp sırtımızdan bıçaklayanlar..</span>.<br /><br />Yukarda saydıklarım suçlu ya da Vatan haini değil ha, yanlış anlamayın...<br /><br />Onlar KAHRAMANLAR ve ülkesi için çalıp çırpan halka bir zıkkım koklatmayan sahte Robin Hood'lar. <br /><br />Bu ülkede böyle seviliyorsun, sayılıyorsun ve anılıyorsun. Birde bu ülke için önemli biri ile kankalık kurdurdun mu bu kişileri gel keyfim gel. <br /><br />Mustafa Kemal Atatürk, malum şahsı çok severdi ona Yavrum diye seslenirdi. (Yalana bak, sen o tarihte var mıydın ki, yalancılar)<br /><br />Ah ah ne desek anlamazlar...<br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Son sözüm;</span> Bu ülke de vatan hainleri kahramansa bende vatanını seven biri olarak hain olmaya razıyım...<br /><span style="font-weight:bold;"><br />Yavuz TANRIVERDİ</span><br /><br />27.06.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-7997996532831255233?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-24961247797040939492008-09-22T05:29:00.000+03:002008-09-22T05:32:15.184+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNcDNwijE_I/AAAAAAAAABc/NB5kezU_f88/s1600-h/Ba%C5%9Fl%C4%B1ks%C4%B1z-2+kopyala+kopyala.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNcDNwijE_I/AAAAAAAAABc/NB5kezU_f88/s320/Ba%C5%9Fl%C4%B1ks%C4%B1z-2+kopyala+kopyala.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248667425626592242" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">http://ema.mtv.com.tr/vote/<br /><br />Adresinden Turkish Act’i daha sonra Sagopa Kajmeri tıklıyorsunuz.<br /><br />Oy kullanan tüm arakdaşlara ve Sagopa Kajmer sevenlere teşekkür ederim.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-2496124779704093949?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-45743085414636432622008-09-21T22:20:00.000+03:002008-09-21T22:23:38.535+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNafAuwlr8I/AAAAAAAAABU/jobTw7Y5xuM/s1600-h/1219336556_jbald_16.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNafAuwlr8I/AAAAAAAAABU/jobTw7Y5xuM/s320/1219336556_jbald_16.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248557250647535554" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Kötülük hissini barındırır içte ki yürekler… Sebepleri vardır duyguların, sonuçları vardır kötülüklerin… Şerrin arkasındadır sevgi, iyilik, barış… Sebepleri beklerler, çıkmak için… Ama geç kalınmazsa…<br /><br />Kötüyü değil, kötülüğü yok etmeli… İyi insanlar ancak böyle çoğalırlar… Tutuşturan eller değil, kıvılcımla mücadele edilmeli… İyilik istiyorsak eğer dünya da, ateşi kıvılcımken söndürmeli!.. (Lev Nikolayaviç TOLSTOY-Dünya Klasikleri–4)<br /><br />Dedim ya sebepleri vardır yanlışın, insan da bu nokta da takılır ve yok etmek ister… Onu yok ettiğinde her şey sonuçlanacakmış gibi, mutluluğa erecekmiş gibi, haklılığa çıkacakmış gibi… Kör olur insan, tasarruf edemez durumunu, tevafuklara bırakır yaşantısını… Damarına basıldı mı kükrer, Kin şerbetine bürünür nefsi, nefret salkımına asılır taneleri… Gıybete düşer, dedikodusunu yapar karanlığın ve düşer yanılgılara…<br /><br />Zarar, zulmete iter insanı… Çirkinleştirir kalbi, hiddetlendirir kasveti… Kalbin gözü maddiyatla kapanır, yapılan eziyetlere karşı silah bürünmüş bir savaşçı gibi kalınır… Cesaret verir cehalet, kendini haklı bulur gurur ve cismani kalır bu fani ömür… Özentin Deccallere olmamalı, beklentin kaderden olmamalı, yanılgın da ölümü anmamalı… Hizbe kıyılarda kalmış pis nefesin çıkmamalı meydana, götürmemeli hiddetin seni makûs geçmişine... Tokat yediğinde diğer yanağını döneceğine, Hz. Yunus gibi yap “Ne tokat ye ne de tokat at”… Ne kötülüğe maruz kal ne de kötülük yap… Baştan çözüm getir kendine… <br /><br /><br />Dediğim gibi Yunus’a özenmeli insan, suskun kalmamalı haydut Nemrut’a… Ama zulme değil yapılan tepki, dilini tutmalı davranışlar, savaş vermemeli nefis… Hududunu çizmeli akıl, kum’a çakıl’a karışmamalı kötülük, temizlenmeli kirler… Tokat atana selam vermeli yanak, diğer yanağa ulaşmadan temizlenmeli hiddet… Ateş içimizi yakmaya başladığında, yakana değil yanana sarılmalı… Çünkü Ateş Kıvılcımken Söndürülmeli… Sonra söndürmesi zor olur çünkü ve iş işten geçmiş olur…<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />29.05.2008</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-4574308541463643262?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-66345142550711708302008-09-21T05:32:00.000+03:002008-09-21T05:36:38.254+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNWykXqRSDI/AAAAAAAAAA0/lQwlw4Jc6i4/s1600-h/%C5%9Eeyh+%C5%9Eamil.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RYKY51_2Qrc/SNWykXqRSDI/AAAAAAAAAA0/lQwlw4Jc6i4/s320/%C5%9Eeyh+%C5%9Eamil.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5248297278666524722" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Şeyh Şamilsin Sen... <br />Bir Elinde Kur'an Diğerinde Kılıç... <br />Arkadan Da Milletin Hıncahınç... <br />Karşında Moskof Sümsük Mü Sümsük... <br />Alnın Açık Korkusuz Ey Şamil'im... <br /><br />Karlı Dağlarda Aç Açık... <br />Sırtında Tek Bir Kürk Apaçık... <br />Şarapneller İçinde Bir Parçacık... <br />Vurdu Seni Yıkılmadın Ey Şamil'im... <br /><br />Toprak Verilmez Bir Karış... <br />Verdin Oğlunu Karşılık... <br />Sıkıştın Kalede, Bu Rusların Yaptığı Kancıklık... <br />Yinede Kurtuldun Yenilmedin Ey Şamil'im... <br /><br />Başka Ellerde Esir Oldun... <br />Hacı Murat Sattı Gocunmadın... <br />Ruslara Set Çektin Boyun Eğmedin... <br />Ezilmedin, Bükülmedin Ey Şamil'im... <br /><br />Son Deminde Gözlerin Yaşlı... <br />Baktın Ufka Mekke El Açtı... <br />Türk Milleti Sana Kucak Açtı... <br />Kutsal Topraklar Da Sana Mezar Oldu Ey Şamil'im <br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />31.05.2006</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-6634514255071170830?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-30071773504620861042008-09-21T05:10:00.000+03:002008-09-21T05:12:22.458+03:00<span style="font-weight:bold;">Kötü karakterler diyarına hoş geldiniz... Bendeniz kara kalpli kara hisli düşünceye sahip kara kalemim… Hiç iyi şeyler yazmam ben, hep kötü düşünürüm… Benim yapım bu zaten; “Karanlık ve Kötü”… Roman kahramanları çıkarırım bazen, Edebiyat dünyasında üne kavuşurlar kötülükleriyle bazende fimlere senaryo olurlar… Freddy, Jason, Joker, Hannibal da neymiş diyesi geliyor insanın kendi kendine… Edebiyat tarihinin en sinsi ve kötü karakterlerinden biri olarak karşımıza çıkan Raskolnikov var… Ona hayranlık için “Suç ve Ceza”’yı okumak gerekmez… Bunları hissetmek için yaşamak gerekmez, kalemin ucunu takip edin yeter…<br /><br />Ben bir kötü kalemim insanların hayatını karartırım bir hareketle, duyguların önemi yoktur benim dünyamda, değersiz bir parçadır satır aralarında… Zevk’in tarifi de inanılmaz ölçüdedir, denemeler eşliğinde tadarım bu hissi… Hiçbir insan sevmez beni, zaten sevmesini isteyen kim!.. Sevgi sözcüklerini barındırmam bünyemde, onlara yer yoktur mürekkebimde… Yunus Emre’yi, Mevlana’dan ne kadar nefret ederim bir bilseniz… Dayanamıyorum onların o güzellik ve mutluluk sarf eden kelimelerine… Pavlov’un köpeklerini salasım gelir bazen üstlerine ya da Testere’nin oyunlarına kurban edesim geliyor… Ama yeniliyor hep o kahrolası silgiye ve içten zehirleyen “SEVGİ”’lerine…<br /><br />Dünya 2 şıkka ayrılmıştı velhasıl… Bir yanda maalesef iyiler diğer yanda sevgili kötüler… İyiler daha iyi düşünürlerken ve rahatça yastıklarına başlarını istiflerken Kötülerde uyanık ve sinsi olarak geçen saatlerden daha fazla zevk alıyorlardı… Bazı şeylere kendilerinin yakıştırılmasından nefret eder hale geldi kötüler, Kötü Kedi Şerafettin de neydi ya da “Tom ve Jerry” de ki Tom’a kötü denmesi… Onlar asla kötü olamazlar…<br /><br />Çok gezdim çok araştırdım bir sonuç elde edemedim… Kötü mü arıyordum yoksa ben mi kötülük yapmak istiyordum… Karakter oluşturmalıyım, dünyanın sonuna kadar var olmalıyım yapımla, yaptılarımla… Önce çocukları korkuttum, kâbusları oldum… Elini uzattı, ağladı… Elini ittim bende ağlattım… Kötü karakter bulamamıştım ya hani… Ve o anda buldum ben onu… Kim mi?.. Bendim işte o Kötü karakter… Artık kara kalem bendim… Sevgi’nin, iyinin, güzelliğin, hoşgörünün, mutluluğun ve adaletin tek düşmanı… İşte benim…<br /><br />Kötü karakterler diyarına hoş geldiniz...<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />08.02.2008<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-3007177350462086104?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8421942432013598112.post-48816873588513397632008-09-21T05:06:00.000+03:002008-09-21T05:07:59.371+03:00Bir hayatın çizilmesi bu<br />Kırık uçlu kalem ile başlar<br />Yanlışın üstünü çizmesiyle biter<br />Tıpkı silginin gerçeği yok etmesi gibi.<br /><br />Hayatın zor kısmı siler sırlarımızı<br />Devam edilir sırsız yaşam'a<br />Yaşamanın zulmü, zalimliği beraberinde<br />Kahramanlıklarımız da kayıpta.<br /><br />Kayıptakiler dönecek elbet bir gün<br />Ve yıkılacak haramzadelerin hükümdarlığı<br />Hesap verecekler ekmek kırıntılarına<br />Yakacak harap boşluklar içlerini.<br /><br />İsyan edecek heba hayatlar<br />Dönüşe başlayacak o anda<br />Karanlık-aydınlığa<br />Kaybediş-kazanca<br />Kış-yaz'a...<br /><br />Duyuracak seslerini mevsimler<br />Ağlayacak tane tane bulutlar<br />Ve silkinecek mutluluk<br />Başka bahara kalacak ölümler<br /><br />Saracak çevreni iyilikler<br />İz bırakacak çehrende tebessümler<br />Düşünmene fırsat kalmayacak<br />Hissizliğin varlığındaydı kötülükler<br /><br />Kuyu açıldı ve içine düştü dertler<br />Ruhsuz insana korkuyla gelir darbeler<br />Kan bürünür gözler, beş kuruşa satılır etler<br />Şiddet seçer güçsüzü, desteksiz yıkılır bentler<br /><br />Bu sıradanlığınla aynaya baksan da yoksun<br />Çirkinliğin önemsiz ama güzelliğinle mayhoşsun<br />İçi dolu ressamsın, resimsiz sen boşsun<br />Üzüntülere inat, tüm hayat coşsun<br /><br />Yavuz TANRIVERDİ<br /><br />20.09.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8421942432013598112-4881687358851339763?l=osmanlininseyirdefteri.blogspot.com' alt='' /></div>Yavuz TANRIVERDİhttp://www.blogger.com/profile/02247528730003747562noreply@blogger.com2