Sert ve Asi

Huzur, bitmez çilenin bekçisi,
Çıkmaz sokaklarda gizli.
Aşmış bedeni namus,
Namussuzluk çıplak bedenler gibi dizili.

Düşüncelerin dibi delik,
Ne anlatsak dolmaz yırtık heybesi.
Ne çile çekebiliriz ne de huzuru isteriz,
Olmuşuz garip bir serseri.

Gayret et, kusuru sakla beriye,
Tepeden bak seni deviren geçmişe.
Sükût et, adım adım çok git,
Benze biraz yolları kat eden dervişe.

İsyanın tikenleri ile çevrilmiş,
Telaş ile çizdiğin hudutların.
Toz-duman ufukların,
Sular altında kalmış içinde ki çocukların.

Yaşlı insan, söyle sözünü duvara,
İşitsin aferinleri nankör kulakların.
Sözünü kessin, dinlemesin seni, sen
Boşa çıksın ifadesiz haykırışların.

Şarjörü doldur, sık beynini mermiye,
Kaçırt fikirleri, boşa çıksın umutların.
Acele et, hava hareketlenmeden güneşe sahip ol,
Yoksa esiri olursun bulutların.

Sabır taşına selam söyle,
Arasa da bulamaz içeride ki dili geçmiş zamanı.
Karanlık içinde rüzgâr savurur suskunluğu,
İdrak edemeyiz ummanı.

Fırsat geçer eline, sansür perdesini aralarsın,
Fitne karşılar seni çığlık çığlığa.
Dök içini ihanet çemberine,
Sessizlik dinlesin insafını umursamaz tavrıyla.

Günah tatminsizlik ile azar,
Tahammülsüzdür duramaz testosteron vurgunları.
Uzak dur gülücük gamzelerden,
Ağlamasan da sağanak sağanak akar yağmurları.

İkiyüzlü yüzsüz nefis uykuda değil,
Köpek gibi ulur günah işletmek için.
Ruhunda onunla savaş halindedir,
Seni selamete erdirmek için olur biçim biçim.

Öldür bencilliğini mahçup düşme,
Seni topraktan oluşturan bedeninin sahibine.
Dik dur, seni pisliğe bürümek isteyen ifritine,
Senin ahlakının katiline

Düşman mahkûm etmesin seni,
Son durağın çıkmaz sokağına.
Savaş, fimlerde ki gibi figüranlarla,
Düşme maaleseflerin sanırımlı tuzağına.

Hırs, yıkılan bend gibidir,
Biranda çıkar ve patlar önünde duramazsın.
Kör olur gözlerin kana bürünür,
Önüne çıkan sevdiğin de olsa tanıyamazsın.

Cenaze omuzlarda son radde son kıta,
Dört kişi tek adımda götürür seni dipsiz bir kuyuya.
Sert çocuk büzüşür bir anda asiliğinden vazgeçer,
Çünkü kapılır o beyaz önlüğün verdiği soğuk duyguya.

02.04.2008

Yavuz TANRIVERDİ