Hayata atıldık sanırız, lakin atılamayız

Okul biteli koca 16 ay oldu. Ya da 16 aydır işsizler ordusuna kıdemli üye oldum, yakında yönetici yapacaklar bu sektörde Korkum, bu şekilde emekli olmamdır.

Çok şükür bir üniversite bitirdik. Çok çalışkan olmamakla beraber tembelde değildik. Anne ve babam ortak yapımı olan ben, bazen de konsorsiyum şartlarına uyarak üretildiğim ve yetiştirildiğim konusunda sıkıntı yaşıyorum, okulda ki dersleri gördükçe. Neyse... Üniversite yaşamı hem zor hem güzel, hem kötü hem iyi, hem yorucu hem eğlendirici... Hepsi nasıl oluyor demeyin, oluyor. Bunu bir yaşayan bilir birde yaşatan. Yaşayan biziz haliyle, yaşatanda o bölgenin esnafı, ahalisi ve özellikle ev sahipleri. Ah ne çektik bilemezsiniz, biz biliriz o bizi kurbanlık koyun gibi sanıp yolan, insancıkları. Hadi buna da neyse...

Hayata atıldık sanırız, lakin atılamayız.

İş-aş-eş biçiminde sıralanmış 3'lü sistemde en önemli olan iş kısmını bir türlü aşamayız çünkü. Yaşınızın 30 a dayanması önemli değildir bu sistemde, ilk önce iş efendim. Bir sürü belgeleri bir dosya halinde toparlarız, oradan oraya hatta şehirden şehire koşturur derdimizi anlatırız. Ve "Biz sizi ararız" cevabı ile karşılaşırız geneli itibariyle. Bir kış bir de bahar geçer ama arayan olmaz. Geliriz memleketimize oradan kıvırmaya çalışırız bir şeyler. Lakin ensesi kalın bir DAYImız olmadan bir işe sahip olamıyor muşuz, buna vakıf oluruz. Üniversite bitirdik ya, yüksek mevkili ve yüksek ücretli işler peşinde koştuk ilk. Tabi bu zamanla düşe düşe en alt seviyeye geldi."Ne iş olsa çalışırım" boyutunda tıkandık kaldık.

Bazen sinir edici akraba ve komşular çıkar karşınıza. "Siz hamallık yapmak istemiyorsunuz, alışmışsınız tembelliğe, iş yok deyip yatıyorsunuz" Hay ben size deyip söze başlamak istediğim çok oldu ama sustuk mecburen. 300–400 TL maaş, sabah 8 akşam 10 arası çalış, ssk yok, izin yok. Sonra çalış sen. İş-aş-eş kısmının iş bölümüne geldik ama bu parayla ne karnımızı doyurabiliriz ne de hoş bir hatun ile desti izdivaç yapabiliriz Hamal olmaya da razıyız ama bize hayvan olun deniliyor, biz bunu kaldıramayız. Ama bunu ailemize, akrabalarımıza ve komşularımıza anlatamayız. ”Neden okuttunuz bizi” diye soramayız...

İyi- kötü bir bölüm bitirdik, adına da İşletme diyorlar. En ifrit durumda, ne okuyorsun dedikleri zaman "İşletme" dedim mi hemen peşine " 2 yıllık mı" diye sormalarıdır. Ya biz insan evladı değil miyiz, lisans okuyamaz mıyız ya da neden bu İşletme'nin üzerine önlisans damgası vuruyorsunuz. Bunu atlattık derken yeni bir soru olarak "Burayı bitirince ne olacan peki" diye 3 bilinmeyenli bir denklem sorusu ile karşı karşıya kalıyoruz. Anlat sabaha kadar, tatmin edebilirsen et. Tabi ki beğenilmez, yüz buruşturulur, ben yine ifrit olurum. Estagfirullah deyip yerime otururum. Ne yapalım

İş'e girmek için ya da kariyer için bir sürü sınavla uğraşırız. Okulu bitirsekte sınavlardan kurtulamayız. Kpss, kpds, üds, ales anamızı ağlatır. Bunlar haricinde ki ufak sınavlar da cabası. 1 yıllık çalışma ve stres üstüne kaymak olur. Sınavları ilkokul düzeyinde sanan bazı büyüklerimiz "Siz tembelsiniz, ben girsem o kpss den 80 alırım bu halimle deyip senin yüksek tansiyonunu ölçüyor, iniyor mu çıkıyor mu diye. Parmakları yumruk yapıp sıkıyorsun da sıkıyorsun ve o bölgeyi terk-i vacip yapıyorsun. Doğruca eve Counter Strike oynamaya, stres atmaya


Dışarı çıkma evde ders çalış desen bir yere kadar. Aile ortamına hele hiç girmeye gör. Annemler de sağ olsun kadın programı, evlilik programı, yemek programı, gerçek kesit tarzı programlar, sabah şekerleri, öğlen tatlıları, ikindi muhabbetleri, akşam geyikleri derken beyinde hücreler MAL konumuna dönüşüyor. Gelde ders çalış. Gelde iş bul...

Bazı abilerimiz ve arkadaşlarımız çalışıyorlar, işlerine sahipler Elhamdülillah ve "Sabah uyumayı özledim" diyorlar. Bende "Sabah 6'da kalkmayı özledim" diyerek cevap veriyorum.


Uzatmadan, filmin kayışı kopmadan bir sap olmak lazım. Değerimizin anlaşılması için illa bir DAYImız mı olması lazım yoksa eşşek kadar olduğumuz halde hala sınavlara devam mı etmek gerek. Sınavlardan da şikâyetçi değilim de, iyi puan alsan da yetmiyor ki maalesef...

Yavuz TANRIVERDİ

29.01.2009